گاهی اوقات از کودکان بیاموزیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل کوگانا، این ماجرا مربوط به یک اردوی دانش آموزی است مربیان آموزشگاهی بوسیله ی یک دستگاه اتوبوس شاگردان خود را به یک منطقه ی گردشگری می بردند در راه فرعی به یک شبه تونل رسیدند که بر تابلوی هشداری نرسیده به آن و همچنین سردر ورودی تونل نوشته بود عبور با ارتفاع بیش از سه متر ممنوع" اما سرنشینان اتوبوس با تعجب متوجه شدند که بمحض ورود به تونل،سقف اتوبوس به جداره بالایی تونل گیر کرده است و اتوبوس نمی تواندنه به جلو یا عقب حرکت کند بچه ها و بزرگترهای در یک حالت ترس و نگرانی شرایط را دنبال می کردند.

راننده اتوبوس با اظهار حیرت گفت: هر سال من از این تونل بدون هیچ مشکلی رد می شدم، حالاچه اتفاقی افتاده است؟
 یکی از دانش آموزان در بین جمعیت که علت یابی موضوع را بدقت دنبال می کرد پاسخ داد: می بینم که روکش جدید آسفالت تازه انجام شده است در نتیجه بایدکمی سطح ارتفاع آن افزایش یافته باشد .
 راننده در تلاش برای کمک به رها شدن اتوبوس و بیرون کشیدن آن بود اما هر بار نیروی اصطکاک درگیر دو قسمت بالای سر راننده و تونل مانع نتیجه گیری او می شود.
برخی پیشنهاد کردند اتوبوس با قدرت بیش تری بجلو رفته یا به عقب برگردد، بعضی هم پیشنهاد شکستن آسفالت و برداشتن یک لایه از آن میدادنند که همه ی این ها عملی نبود.
 همان دانش آموز اولی جلو آمد و گفت : شاید راه حل من بهتر باشد اگر ما "باد "چرخ های اتوبوس را کمی خالی کنیم  مقداری از ارتفاع اتوبوس کاسته خواهد شد و ماشین ما از سقف تونل فاصله خواهد گرفت بنابراین با خیال راحت می توانیم عبور کنیم.
حاضرین از این ایده دانش آموز فوق العاده هیجان زده شده و تحت تاثیر قرار گرفتتند هوای لاستیک را تا بشکلی که اتوبوس از سقف تونل فاصله گرفت کاهش دادند و اتوبوس بسلامت از آن مخمصه رهای یافت.

نتیجه گیری:
 مشکلات ما در امور زندگی همیشه با استفاده از قدرت حل نمی شوند گاهی ما باید کمی از غرور هوا و باد تکبر برای عبور از تونل معضلی کهنه به کنار گذاشتن آنها نیازمندیم و پیشنهادهای مختلف را هرچند حتی اگر از طرف کودکی  باشد به آن فکر کنیم.

عبدالمجید اورا