به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مسعود اسماعیلی - در تقویم جمهوری اسلامی 17 مرداد به عنوان روز خبرنگار نامگذاری شده است، روزی که به تجلیل و پاسداشت از ارباب جراید، روزنامه نگاران و خبرنگاران و فعالان عرصه رسانه اختصاص می یابد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,در این بین خبرنگارانی هستند که به صورت تخصصی در حوزه پرطرفدار ورزش قلم می زنند و خبرها و رویدادهای ورزشی را مخابره می کنند.
خبرنگاران ورزشی را می توان سفیران روشنگری در عرصه ورزش و سلامت لقب داد که همواره نیز با سختی ها و مشکلات فراوانی دست به گریبان بوده اند.
گاهی اوقات از سختی برای ورود به سالن مسابقه گرفته تا دشواری های کسب خبر و انجام مصاحبه با چهره های و قهرمان های ورزشی آنچنان عرصه را بر خبرنگاران حوزه ورزش تنگ می کند که تحمل آن کار بسیار سخت و دشواری است.
رجوع به روابط عمومی برخی هایت های ورزشی نیز نتیجه اش آن می شود که عکس های سلفی خود با قهرمانان مختلف را به اسم خبر و عکس مسابقات در گروه ها و کانال های تلگرامی می گذارند تا دست خبرنگار ورزشی بیش از پیش در پوست گردو بماند.
از مصاحبه نکردن های برخی روسا و مقامات ورزشی که خود ظاهرا بی خبر از برخی شرح وظایفشان که همان پاسخگوئیست، هستند نیز باید یادی کنیم که نمی دانند شان یک خبرنگار ورزشی بالاتر از حس تبتخر و غرور کاذبی است که به آن ها دست داده است.
سختی کار خبرنگار ورزشی تازه بعد از پایان مسابقه و رویدادی که انجام شده آغاز می شود، جاییکه مجبورند فردای خود را نیز به امروزشان متصل کنند تا رویداد ورزشی که شب هنگام برگزار شده در اسرع وقت نتیجه و حاشیه هایش به اطلاع عموم رسانده شود.
بدون شک خبرنگار ورزشی شدن هم تخصص می خواهد و هم عشق و آنانی که در این وادی آمده اند بدون شک هردوی این قابلیت ها را دارند.
اما شاید آنچه بیش از هرچیز دیگری ورزشی نویشان را بیازارد، طلبکار بودن همیشگی برخی روسای ورزشی از این قشر است که چرا باب میلشان مطلب نمی نویسند در حالی که باید آگاه باشند که قلم حرمت دارد و نباید بیهوده به سمتی لغزش پیدا کند.
البته هستند روسا و مدیران ورزشی هم که قدردان زحمات خبرنگاران ورزشی هستند و خود را موظف به پاسخگویی در مقابل آن ها می دانند، مدیرانی که باید الگوی بقیه قرار گیرند.
روز خبرنگار بر تمامی ورزشی نویسان کشورم مبارک و یاد شهید "محمد صارمی" نیز گرامی باد.
مسعود اسماعیلی
در این بین خبرنگارانی هستند که به صورت تخصصی در حوزه پرطرفدار ورزش قلم می زنند و خبرها و رویدادهای ورزشی را مخابره می کنند.
خبرنگاران ورزشی را می توان سفیران روشنگری در عرصه ورزش و سلامت لقب داد که همواره نیز با سختی ها و مشکلات فراوانی دست به گریبان بوده اند.
گاهی اوقات از سختی برای ورود به سالن مسابقه گرفته تا دشواری های کسب خبر و انجام مصاحبه با چهره های و قهرمان های ورزشی آنچنان عرصه را بر خبرنگاران حوزه ورزش تنگ می کند که تحمل آن کار بسیار سخت و دشواری است.
رجوع به روابط عمومی برخی هایت های ورزشی نیز نتیجه اش آن می شود که عکس های سلفی خود با قهرمانان مختلف را به اسم خبر و عکس مسابقات در گروه ها و کانال های تلگرامی می گذارند تا دست خبرنگار ورزشی بیش از پیش در پوست گردو بماند.
از مصاحبه نکردن های برخی روسا و مقامات ورزشی که خود ظاهرا بی خبر از برخی شرح وظایفشان که همان پاسخگوئیست، هستند نیز باید یادی کنیم که نمی دانند شان یک خبرنگار ورزشی بالاتر از حس تبتخر و غرور کاذبی است که به آن ها دست داده است.
سختی کار خبرنگار ورزشی تازه بعد از پایان مسابقه و رویدادی که انجام شده آغاز می شود، جاییکه مجبورند فردای خود را نیز به امروزشان متصل کنند تا رویداد ورزشی که شب هنگام برگزار شده در اسرع وقت نتیجه و حاشیه هایش به اطلاع عموم رسانده شود.
بدون شک خبرنگار ورزشی شدن هم تخصص می خواهد و هم عشق و آنانی که در این وادی آمده اند بدون شک هردوی این قابلیت ها را دارند.
اما شاید آنچه بیش از هرچیز دیگری ورزشی نویشان را بیازارد، طلبکار بودن همیشگی برخی روسای ورزشی از این قشر است که چرا باب میلشان مطلب نمی نویسند در حالی که باید آگاه باشند که قلم حرمت دارد و نباید بیهوده به سمتی لغزش پیدا کند.
البته هستند روسا و مدیران ورزشی هم که قدردان زحمات خبرنگاران ورزشی هستند و خود را موظف به پاسخگویی در مقابل آن ها می دانند، مدیرانی که باید الگوی بقیه قرار گیرند.
روز خبرنگار بر تمامی ورزشی نویسان کشورم مبارک و یاد شهید "محمد صارمی" نیز گرامی باد.
مسعود اسماعیلی
در این بین خبرنگارانی هستند که به صورت تخصصی در حوزه پرطرفدار ورزش قلم می زنند و خبرها و رویدادهای ورزشی را مخابره می کنند.
خبرنگاران ورزشی را می توان سفیران روشنگری در عرصه ورزش و سلامت لقب داد که همواره نیز با سختی ها و مشکلات فراوانی دست به گریبان بوده اند.
گاهی اوقات از سختی برای ورود به سالن مسابقه گرفته تا دشواری های کسب خبر و انجام مصاحبه با چهره های و قهرمان های ورزشی آنچنان عرصه را بر خبرنگاران حوزه ورزش تنگ می کند که تحمل آن کار بسیار سخت و دشواری است.
رجوع به روابط عمومی برخی هایت های ورزشی نیز نتیجه اش آن می شود که عکس های سلفی خود با قهرمانان مختلف را به اسم خبر و عکس مسابقات در گروه ها و کانال های تلگرامی می گذارند تا دست خبرنگار ورزشی بیش از پیش در پوست گردو بماند.
از مصاحبه نکردن های برخی روسا و مقامات ورزشی که خود ظاهرا بی خبر از برخی شرح وظایفشان که همان پاسخگوئیست، هستند نیز باید یادی کنیم که نمی دانند شان یک خبرنگار ورزشی بالاتر از حس تبتخر و غرور کاذبی است که به آن ها دست داده است.
سختی کار خبرنگار ورزشی تازه بعد از پایان مسابقه و رویدادی که انجام شده آغاز می شود، جاییکه مجبورند فردای خود را نیز به امروزشان متصل کنند تا رویداد ورزشی که شب هنگام برگزار شده در اسرع وقت نتیجه و حاشیه هایش به اطلاع عموم رسانده شود.
بدون شک خبرنگار ورزشی شدن هم تخصص می خواهد و هم عشق و آنانی که در این وادی آمده اند بدون شک هردوی این قابلیت ها را دارند.
اما شاید آنچه بیش از هرچیز دیگری ورزشی نویشان را بیازارد، طلبکار بودن همیشگی برخی روسای ورزشی از این قشر است که چرا باب میلشان مطلب نمی نویسند در حالی که باید آگاه باشند که قلم حرمت دارد و نباید بیهوده به سمتی لغزش پیدا کند.
البته هستند روسا و مدیران ورزشی هم که قدردان زحمات خبرنگاران ورزشی هستند و خود را موظف به پاسخگویی در مقابل آن ها می دانند، مدیرانی که باید الگوی بقیه قرار گیرند.
روز خبرنگار بر تمامی ورزشی نویسان کشورم مبارک و یاد شهید "محمد صارمی" نیز گرامی باد.
مسعود اسماعیلی
در این بین خبرنگارانی هستند که به صورت تخصصی در حوزه پرطرفدار ورزش قلم می زنند و خبرها و رویدادهای ورزشی را مخابره می کنند.
خبرنگاران ورزشی را می توان سفیران روشنگری در عرصه ورزش و سلامت لقب داد که همواره نیز با سختی ها و مشکلات فراوانی دست به گریبان بوده اند.
گاهی اوقات از سختی برای ورود به سالن مسابقه گرفته تا دشواری های کسب خبر و انجام مصاحبه با چهره های و قهرمان های ورزشی آنچنان عرصه را بر خبرنگاران حوزه ورزش تنگ می کند که تحمل آن کار بسیار سخت و دشواری است.
رجوع به روابط عمومی برخی هایت های ورزشی نیز نتیجه اش آن می شود که عکس های سلفی خود با قهرمانان مختلف را به اسم خبر و عکس مسابقات در گروه ها و کانال های تلگرامی می گذارند تا دست خبرنگار ورزشی بیش از پیش در پوست گردو بماند.
از مصاحبه نکردن های برخی روسا و مقامات ورزشی که خود ظاهرا بی خبر از برخی شرح وظایفشان که همان پاسخگوئیست، هستند نیز باید یادی کنیم که نمی دانند شان یک خبرنگار ورزشی بالاتر از حس تبتخر و غرور کاذبی است که به آن ها دست داده است.
سختی کار خبرنگار ورزشی تازه بعد از پایان مسابقه و رویدادی که انجام شده آغاز می شود، جاییکه مجبورند فردای خود را نیز به امروزشان متصل کنند تا رویداد ورزشی که شب هنگام برگزار شده در اسرع وقت نتیجه و حاشیه هایش به اطلاع عموم رسانده شود.
بدون شک خبرنگار ورزشی شدن هم تخصص می خواهد و هم عشق و آنانی که در این وادی آمده اند بدون شک هردوی این قابلیت ها را دارند.
اما شاید آنچه بیش از هرچیز دیگری ورزشی نویشان را بیازارد، طلبکار بودن همیشگی برخی روسای ورزشی از این قشر است که چرا باب میلشان مطلب نمی نویسند در حالی که باید آگاه باشند که قلم حرمت دارد و نباید بیهوده به سمتی لغزش پیدا کند.
البته هستند روسا و مدیران ورزشی هم که قدردان زحمات خبرنگاران ورزشی هستند و خود را موظف به پاسخگویی در مقابل آن ها می دانند، مدیرانی که باید الگوی بقیه قرار گیرند.
روز خبرنگار بر تمامی ورزشی نویسان کشورم مبارک و یاد شهید "محمد صارمی" نیز گرامی باد.
مسعود اسماعیلی
در این بین خبرنگارانی هستند که به صورت تخصصی در حوزه پرطرفدار ورزش قلم می زنند و خبرها و رویدادهای ورزشی را مخابره می کنند.
,خبرنگاران ورزشی را می توان سفیران روشنگری در عرصه ورزش و سلامت لقب داد که همواره نیز با سختی ها و مشکلات فراوانی دست به گریبان بوده اند.
,گاهی اوقات از سختی برای ورود به سالن مسابقه گرفته تا دشواری های کسب خبر و انجام مصاحبه با چهره های و قهرمان های ورزشی آنچنان عرصه را بر خبرنگاران حوزه ورزش تنگ می کند که تحمل آن کار بسیار سخت و دشواری است.
,رجوع به روابط عمومی برخی هایت های ورزشی نیز نتیجه اش آن می شود که عکس های سلفی خود با قهرمانان مختلف را به اسم خبر و عکس مسابقات در گروه ها و کانال های تلگرامی می گذارند تا دست خبرنگار ورزشی بیش از پیش در پوست گردو بماند.
,از مصاحبه نکردن های برخی روسا و مقامات ورزشی که خود ظاهرا بی خبر از برخی شرح وظایفشان که همان پاسخگوئیست، هستند نیز باید یادی کنیم که نمی دانند شان یک خبرنگار ورزشی بالاتر از حس تبتخر و غرور کاذبی است که به آن ها دست داده است.
,سختی کار خبرنگار ورزشی تازه بعد از پایان مسابقه و رویدادی که انجام شده آغاز می شود، جاییکه مجبورند فردای خود را نیز به امروزشان متصل کنند تا رویداد ورزشی که شب هنگام برگزار شده در اسرع وقت نتیجه و حاشیه هایش به اطلاع عموم رسانده شود.
,بدون شک خبرنگار ورزشی شدن هم تخصص می خواهد و هم عشق و آنانی که در این وادی آمده اند بدون شک هردوی این قابلیت ها را دارند.
,اما شاید آنچه بیش از هرچیز دیگری ورزشی نویشان را بیازارد، طلبکار بودن همیشگی برخی روسای ورزشی از این قشر است که چرا باب میلشان مطلب نمی نویسند در حالی که باید آگاه باشند که قلم حرمت دارد و نباید بیهوده به سمتی لغزش پیدا کند.
,البته هستند روسا و مدیران ورزشی هم که قدردان زحمات خبرنگاران ورزشی هستند و خود را موظف به پاسخگویی در مقابل آن ها می دانند، مدیرانی که باید الگوی بقیه قرار گیرند.
,روز خبرنگار بر تمامی ورزشی نویسان کشورم مبارک و یاد شهید "محمد صارمی" نیز گرامی باد.
,مسعود اسماعیلی
,]
ارسال دیدگاه