به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عطارنیوز، به مناسبت بیست و ششم مردادماه سالروز ورود آزادگان به میهن اسلامی به گفتگو با هاجر چنارانی نماینده نیشابور و فیروزه نشستیم، کسی که شاید در آن سال‌ها در چشم‌انتظاری برای دیدن پدر توصیفات زیبایی از آن روزها دارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, عطارنیوز, .,چنارانی در ابتدا می‌گوید: اواخر جنگ و در چهارم تیرماه سال ۶۷ پدرم مفقود شد، ۲۶مردادماه روزی که آزاده‌ها به وطن بازمی‌گشتند هنوز دو سال بود که پدر بنده مفقودالاثر شده بود و مفقودالاثر بودن به این معنی بود که ما همیشه منتظر بودیم تا خبری از ایشان به ما برسد؛ در دوران راهنمایی که بودم اعلام کردند گروهی از آزاده‌ها قرار است وارد کشور شوند، پدر برخی از دوستان من هم جزء اسرایی بودند که به میهن بازگشتند.
, .,وی با حسی غریبانه ادامه می‌دهد: روزهای عجیبی بود، مادرم معمولاً از روستا به نیشابور می‌آمد و هرروز یکی از خواهران و برادران من را با خود می‌آورد و به همراه عکس پدرم به خانه آزاده‌هایی که برمی‌گشتند می‌رفتیم، به همه آزاده‌ها نشان می‌دادیم و سؤال می‌کردیم پدر ما را شما ندیده‌اید؟
,چنارانی ادامه داد: زمان گذشت و آزاده‌ها همه آمدند و سهم نیشابور از آزاده‌ها۳۱۷نفر شد ولی پدر من در بین آزاده‌های نیشابور نبود، امروز بعد از سالیان سال هنوز هم که۲۶مرداد می‌شود یاد آن روزهایی که سرشار از حماسه و غرور بود و تمام ملت ایران در جشن و سرور بودند برایم تداعی می‌شود؛ ما این روز بزرگ را جشن می‌گیریم و به تمام آزادگان سرافراز میهن که روزها و سال‌های رنج و زحمت را به جان خریدند و باعزت به وطن بازگشتند تبریک عرض می‌کنم.
, .,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه