سه بار سوءقصد به جان یک پیشمرگ مسلمان کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، پیشمرگ مسلمان کرد شهید حاج مسعود غمیان فرزند محمد صالح در روز پنجم آبان ماه سال 1318 در شهرستان سنندج به دنیا آمد. مسعود پس از سپری کردن دوران کودکی، پای در رکاب روشنایی نهاد و وارد عرصه آموختن شد و تا پایان کلاس ششم نظام قدیم به تحصیل ادامه داد. وی در کنار فراگیری علوم جدید به آموختن علوم دینی نیز همت گماشت و آن را نیز نیک آموخت.

مسعود پس از ترک تحصیل وارد بازار کار شد و در کنار پدر که از تجار بنام شهر بود مشغول به کار شد. ایشان به دیانت، تقوا، حسن سلوک و دستگیری از نیازمدان، مشهور بود و مردم برای حل مشکلاتشان به وی مراجعه می کردند. دیری نپایید که حاج مسعود به یکی از معتمدین شهر تبدیل شد.

حاج مسعود در سال 1342 با افکار و اندیشه های بلند امام راحل آشنا شد و از همان زمان بنیان فکرش را بر اساس اوامر پیر و مرادش خمینی کبیر جهت داد و به دلیل انجام فعالیت های سیاسی بارها زندانی و شکنجه شد.

حاج مسعود غمیان به منظور عمق بخشیدن به باورها و اندیشه های سیاسی خود، سفرهای به خارج از کشور، از جمله لبنان داشت و در آنجا با بزرگانی همانند شهید چمران آشنا شد و همکاری اش را با شهید چمران آغاز کرد.

ایشان در خیزش عمومی  مردم مسلمان ایران در سال 1357 جزء پیشقراولان این حرکت در شهر سنندج بود و در این راه زحمات زیادی را متحمل شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز حاج مسعود جزء اولین کسانی بود که کمیته انقلاب اسلامی را در شهر سنندج تأسیس کرد و به دفاع از انقلاب اسلامی پرداخت.

با ورود گروهک های ضد انقلاب به شهر سنندج، حاج مسعود در برابر آن ها موضع گرفت و در یک نبرد عقیدتی و فرهنگی، افکار و اندیشه های ضد انقلاب را به چالش کشاند، اما پس از مدتی به دلیل اذیت و آزار گروهک های ضد انقلاب مجبور شد به کرمانشاه هجرت کند.

ایشان در اوایل اردیبهشت 1359 قبل از پاکسازی شهر سنندج به عضویت سازمان پیشمرگان مسلمان کرد درآمد و دوشادوش دیگر برادران مهاجر و انصار خود به صورت شبانه روزی به دفاع از آرمان های انقلاب پرداخت.

گروهک های ضد انقلاب به دلیل کینه ای که از این مسلمان واقعی به دل گرفته بودند، سه بار ایشان را مورد سوءقصد قرار دادند که در هر سه مورد ایشان مجروح شدند. حاج مسعود به عنوان جانباز 60 درصد همواره آماده خدمت به انقلاب اسلامی بود.

این مسلمان آزاده پس از عمری تلاش و مجاهدت، سرانجام در شامگاه روز بیست و هشتم مردادماه سال 1369 پس از ادای فریضه مغرب در مسیر بازگشت به منزل، مورد هجوم ناجوانمردانه عناصر ضد خلق قرار گرفت و قلب رئوفش از تپش ایستاد و روح بلندش در جوار حق تعالی آرام گرفت.

انتهای پیام/