عارف به جای پسرش یقه مردم را گرفت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ جعفر برزگر در توفارقان نوشت ،این اظهارات عارف در راستای تایید سخنان چندی پیش فرزندش مطرح شد که در پاسخ به انتقاد ها نسبت به رانت خواری اش در دوران معاون اولی و وزارت پدرش گفت: « من از رانتی استفاده نکردم بلکه دارای ژن برتر بودم چرا که پدر و مادرم از نفرات برتر کنکور سراسری در زمان خودشان بودند.»

این سخنان فرزند عارف انتقادات تند افکار عمومی در فضای مجازی را در پی داشت تا جایی که هشتگ ژن برتر یکی از هشتگ های مطرح چند هفته اخیر در بین ایرانیان فعال در فضای مجاری بود، اما با گذشت چند هفته عارف به این صحبت های فرزندش واکنشی نشان نداده بود تا اینکه دیروز در مصاحبه با خبرنگاران بعد از پرسش یکی از خبرنگار از عارف در مورد ژن برتر او با گلایه گفت: « در این مورد در فضای مجازی افاضاتی کردند و از گفته ی فرزند من در این محیط بی اخلاق سوء استفاده کردند...»
در واقع عارف به جای پسرش معترض مردم شد.

بنظر میرسد آقای عارف در تاکید تئوری فرزندانش به چهار نکته توجه نکرده است

۱) بدون تردید هر یک از شهروندان جامعه این حق را دارند که آزادانه در هر حوزه ای که علاقه مند بودند و مهارت های لازم آن را داشتند به فعالیت بپردازند و در این میان تفاوتی بین آحاد ملت نیست پس به طبع فرزندان مسئولان هم اجازه دارند در هر حوزه ای فعالیت کنند اما مشکل آنجایی است که آقازادگان  به سمت رانتخواری واستفاده از موقعیت پدرشان حرکت می کنند که در این موقع پدیده ی آقازادگی با این تعریف مشخص ایجاد می شود .
« فرد امکان پیمودن راههای میانبر رسیدن به قدرت وثروت به واسطه وابستگی خانوادگی به حاکمان و یا راههای ویژه رسیدن به رانت اصلاعاتی در درون حاکمیت را را در اختیار داشته باشد»

۲) اینکه فرزند  عارف در تحصیل و دیگر حوزه هایی که فعال بوده توانسته است موفقیت های زیادی کسب کند اصولا جای پرسش افکار عمومی نبوده است که نیازمند پاسخگویی از سوی محمد رضا عارف باشد بلکه افاضات مردم به قول آقای عارف  در فضای مجازی  عطف به سوالاتی از این دست بوده است

فرزند ایشان چگونه با لیسانس برق عضو هییت مدیره سازمان مواد معدنی شده است؟

فرزند عارف در سن بیست وسه سالگی چگونه توانسته است وارد کننده ی  امتیاز یکی از اپراتور های تلفن همراه به کشور شود؟

۳) این که ما در شعارها و در برهه ی انتخابات صحبت از شفافیت بکنیم وبه مردم اتاق ومسئولان شیشه ای را وعده بدهیم اما همین که در مسند امور قرار گرفتیم هر پرسشی از سوی مردم را با چوب بی اخلاقی برآنیم عین بی اخلاقی است. اینکه مردم بخواهند بدانند آیا فرزند عارف و دیگر مسئولان با تشریفات قانونی و داشتن شایستگی لازم به مناصب دولتی دست یافتند یا تنها به این دلیل که پدرشان صاحب مناصب بودند در آن جایگاه قرار گرفتند را بنظر می رسد نتوان بی اخلاقی نامید ،بلکه  این پشت مذهب واخلاق سنگر گرفتن برای چپاول بیت المال  است  که بزرگترین خیانت به اخلاق به شمار می رود.

۴) فارغ از بحث رانت و آقازادگی،  نگاه از بالا به پایین این افراد به مردم باید مورد توجه قرار گیرد. وقتی مسئولان و خانواده های آن ها خود را کسانی تصور می کنند که  بخاطر قبول مناصب منت بر گردن مردم گذاشته اند  وباید حق خود را از سفره انقلاب بر دارند و همچنین آقازادگان دارای ژن های برتری هستند که آن ها را از مردم عادی جدا می کند قطعنا  این رویه  منجر به دوری  آن ها از نظام اسلامی خواهد شد و چنین افرادی نباید در نظام جایگاهی داشته باشند که اگر جایگاهی را تصاحب بکنند هزینه اوقات فراغت خویش را هم از نظام مطالبه خواهند کرد.

انتهای پیام/