چرا کُردستان نماینده زن ندارد ؟!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، حضور و مشارکت اجتماعی و سیاسی زنان طی سال های گذشته آن قدر بالا رفته که انتظار می رود از آن ها در پست های مهم مدیریتی و اجرایی بیشتر از قبل استفاده شود. این اتفاق طی سال های اخیر روند صعودی داشته اما با این حال، محاسبه ریاضی نشان می دهد که زنان در این زمینه درصد مشارکت ناچیزی را به خود اختصاص داده اند.

تعداد خانم ها در 9 دوره قبلی مجلس شورای اسلامی با نوساناتی همراه بوده اما هرگز رقم بالا و چشمگیری پیدا نکرده است.

با توجه به اینکه نیمی از جامعه عزیز مان ایران را خانم ها تشکیل میدهند و نقش خیلی زیادی در توسعه کشور دارند ؛ در استان کردستان هم  حضور زنان در صحنه های مختلف اجتماعی فرهنگی سیاسی و .... پر رنگ تر شده است اما نه به آن میزان که یک خانم به عنوان نماینده مجلس انتخاب گردد ؛ اگر دلیل آین موضوع را بخواهیم خیلی مختصر اشاره کنیم در دو بعد میتوان بررسی  کرد ؛ اول خود زنان که مشارکت سیاسی کمتری دارند و در یک انتخابات مجلس دیده میشود که درصد  کمی از شرکت کنندگان را خانم ها تشکیل میدهند؛  آنهم به دلیل عدم باور به توانمندی خود و عدم باور جامعه به قبول توانمندی زنان ؛تعداد اندک مدیران  زن موفق  در جامعه و عدم حمایت جامعه زنان از کاندیداتوری هم جنسان خود مزید بر علت شده است متاسفانه .... اما با توجه به وجود زنان توانمند و نخبه در جامعه کردستان ؛ وقت آن رسیده که خانم ها هم با رای بالا جامعه راهی مجلس شوند تا فرصتی برای نشان دادن توانمندی های خود باشد؛  مدیران خانم از هر لحاظ در سطح کشوری و منطقه ای امتحان خود را پس داده اند .

چه خوشمان بیاید چه نیاید، همچنان جامعه ما تفکرات سنتی دارد. در این طرز تفکر، جایگاه و نقش زن در خانه پررنگ تر از هر جای دیگری است. با این نگاه، حضور زن در خانه و رسیدگی و مدیریت امور خانواده از اولویت بالاتری نسبت به هر کار دیگری برخوردار است. کاری که به اعتراف خود آقایان، تنها از پس خانم خانه برمی آید و لاغیر. شاید یکی از دلایل این که مردم تمایل زیادی به مشارکت دادن زنان در نقش های اجتماعی و سیاسی کلان تر نشان نمی دهند همین باشد.

با یک نگاه کلی به آمار و البته با حذف استثناها می توان به این نتیجه رسید که کمتر بودن تعداد راه یافتگان زن به مجلس، از کم کاندیدا شدنشان نشات گرفته و هر زمان که تعداد کاندیداهای زن بیشتر شده، نمایندگان خانم بیشتری هم در مجلس داشته ایم.

شاید در پاسخ به اینکه چرا اینقدر تعداد خانم های راه یافته به مجلس کم است  بگوییم، بهترین پاسخگو به این سوال خود مردم هستند. خودشان باید بیایند بگویند چرا به خانمهای کمتری اعتماد می کنند. اما من این حرف که برخی می گویند مردم به زنان اعتماد نمی کنند را قبول نداردم. خانم ها در زمان انتخابات کمتر ثبت نام می کنند و حضورشان نسبت به مردان کمتر است. در نتیجه کمتر هم رای می آورند.

خانم ها مشارکت کمتری در فعالیت های سیاسی می کنند و بیشتر تمایل به کارهای علمی و اجتماعی دارند لذا همین تمایل کم خانم ها برای کمتر در معرض انتخاب بودنشان است که باعث می شود کمتر هم انتخاب شوند. البته این را هم نمی شود ندید گرفت که در حال حاضر در مدیریت های کلان، خانم ها کمتر بازی گرفته می شوند.

وقتی این سوال که "چرا این قدر تعداد نمایندگان زن راه یافته به مجلس کم است" را از بعضی ها می پرسیم، تازه به این فکر می افتند که می شود به قضیه انتخابات جنسیتی هم نگاه کرد! یعنی برای یک عده، اصلا مهم نیست که فردی که به او رای می دهند زن است یا مرد؛ چیزی که برایشان اهمیت دارد، صلاحیت است و خدمتی که می توانند ارائه دهند.

ناشناخته بودن زنان و نداشتن سابقه های مدیریتی و اجرایی قبلی، سنگین بودن این شغل پردغدغه برای جنس زن و مشکلات فرهنگی که موجب عدم اعتماد به زنان می شود از عوامل مهمی است که باعث شده تعداد خانم های بهارستان نشین هیچ وقت از 15 نفر تجاوز نکند. در هر حال بهترین قاضی مردم هستند.

فاطمه سهرابی

انتهای پیام/