به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ انتخاب سرمربی خارجی برای تیم ملی بوکس آن هم از کشور کوبا که مهد این رشته رزمی است و به تازگی نیز بوکسورهایش قهرمان جهان شدند آبی بر آتش بود. آتشی که از هدایت مربیان داخلی و اختلافات بی شمار آنها هر روز شعله ورتر می شد. علاقه مندان بوکس هنوز فراموش نکرده اند که ناطق نوری در برهه ای از زمان حتی مجبور شد تیم ملی بوکس را به دو قسمت تبدیل کند و هر یک را به دست یکی از مربیان داخلی بسپارد تا آنها دست از سر هم بردارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,مربی کوبایی طبق سیاست فدراسیون وقت که پشتوانه سازی برای نسل قدیمی و طلایی بوکس بود تصمیم گرفت تا بدون توجه به نتیجه دست به جوانگرایی بزند. خمینز کوبایی به خوبی می دانست که با جوانان بی تجربه و بدون نام تیم خود مدال نمی آورد و سیبل انتقادات می شود اما می تواند نسل جدیدی از ستاره های احتمالی را به بوکس ایران معرفی کند. البته همه این برنامه ها در صورتی محقق می شد که وی چند سال در راس تیم ملی بوکس ایران باشد. اتفاقی که حالا و در آستانه سه ماه مانده به پایان قرارداد وی صحبت های ضد و نقیضی از انتخاب جایگزین برای او شنیده می شود.
آرامش فعلی تیم ملی بوکس ایران را تنها می توان مدیون سرمربی خارجی دانست. اگرچه برخی در تلاشند تا با تکیه بر مسائل مالی جذب سرمربی داخلی را به صرفه تر عنوان کنند اما بدون شک توجهی به این موضوع ندارند که هزینه اختلافات شدید و سنگ اندازی مربیان داخلی برای هم به مراتب بیش از اینهاست ضمن اینکه سرمربی کوبایی قراردادی نسبتا کم هزینه با بوکس ایران دارد.
در این میان تلاش برخی از مربیان داخلی برای تصاحب جایگاه سرمربیگری و خدمت به رشته بوکس در نوع خود جالب است. از رفت و آمدهای هر روزه به فدراسیون بوکس گرفته تا سفارش آقازاده ها و دوومیدانی کاران المپیکی و حتی در جدیدترین مورد توصیه و تهدید منتقدان و البته وعده حامیان مالی تنها بخشی از اقداماتی است که برای سرمربی شدن به کار گرفته می شود.
این رایزنی ها و لابی ها در شرایطی انجام می شود که طبیعتا کارنامه و عملکرد افراد در این رشته مشخص است و نیازی به چنین اقداماتی نیست.
داوری سرپرست جدید فدراسیون بوکس از مدیران باتجربه ورزشی است. وی به خوبی می داند که وظیفه ای جز حفظ آرامش برای برگزاری مجمع انتخاباتی فدراسیون بوکس ندارد. چرا و به چه دلیلی داوری باید در روزهایی که تیم ملی بوکس به آرامش رسیده و خبری از درگیری ها و آتش اختلافات نیست کادر فنی را تغییر دهد؟!
این مربیان داخلی با چه انگیزه ای می خواهند هدایت تیم ملی را بر عهده بگیرند در حالی که هنوز وضعیت رئیس فدراسیون مشخص نیست و ممکن است با آمدن رئیس جدید تغییرات یک شبه لحاظ شود؟
ماندن سرمربی خارجی به چه کسی ضربه می زند که همه به دنبال سنگ اندازی در کار وی هستند؟ بهتر است منتقدان خمینز واقع بین باشند، اگر به خمینز هم مظاهری ها، روزبهانی ها، طلوتی ها، دلاوری ها و ...را می دانند مدال گرفتن کار سختی نبود.
درخواست جامعه بوکس از داوری این است تحت تاثیر فضای مسموم و تبلیغاتی قرار نگیرد و آرامش فعلی بوکس را بر هم نزند.
مربی کوبایی طبق سیاست فدراسیون وقت که پشتوانه سازی برای نسل قدیمی و طلایی بوکس بود تصمیم گرفت تا بدون توجه به نتیجه دست به جوانگرایی بزند. خمینز کوبایی به خوبی می دانست که با جوانان بی تجربه و بدون نام تیم خود مدال نمی آورد و سیبل انتقادات می شود اما می تواند نسل جدیدی از ستاره های احتمالی را به بوکس ایران معرفی کند. البته همه این برنامه ها در صورتی محقق می شد که وی چند سال در راس تیم ملی بوکس ایران باشد. اتفاقی که حالا و در آستانه سه ماه مانده به پایان قرارداد وی صحبت های ضد و نقیضی از انتخاب جایگزین برای او شنیده می شود.
آرامش فعلی تیم ملی بوکس ایران را تنها می توان مدیون سرمربی خارجی دانست. اگرچه برخی در تلاشند تا با تکیه بر مسائل مالی جذب سرمربی داخلی را به صرفه تر عنوان کنند اما بدون شک توجهی به این موضوع ندارند که هزینه اختلافات شدید و سنگ اندازی مربیان داخلی برای هم به مراتب بیش از اینهاست ضمن اینکه سرمربی کوبایی قراردادی نسبتا کم هزینه با بوکس ایران دارد.
در این میان تلاش برخی از مربیان داخلی برای تصاحب جایگاه سرمربیگری و خدمت به رشته بوکس در نوع خود جالب است. از رفت و آمدهای هر روزه به فدراسیون بوکس گرفته تا سفارش آقازاده ها و دوومیدانی کاران المپیکی و حتی در جدیدترین مورد توصیه و تهدید منتقدان و البته وعده حامیان مالی تنها بخشی از اقداماتی است که برای سرمربی شدن به کار گرفته می شود.
این رایزنی ها و لابی ها در شرایطی انجام می شود که طبیعتا کارنامه و عملکرد افراد در این رشته مشخص است و نیازی به چنین اقداماتی نیست.
داوری سرپرست جدید فدراسیون بوکس از مدیران باتجربه ورزشی است. وی به خوبی می داند که وظیفه ای جز حفظ آرامش برای برگزاری مجمع انتخاباتی فدراسیون بوکس ندارد. چرا و به چه دلیلی داوری باید در روزهایی که تیم ملی بوکس به آرامش رسیده و خبری از درگیری ها و آتش اختلافات نیست کادر فنی را تغییر دهد؟!
این مربیان داخلی با چه انگیزه ای می خواهند هدایت تیم ملی را بر عهده بگیرند در حالی که هنوز وضعیت رئیس فدراسیون مشخص نیست و ممکن است با آمدن رئیس جدید تغییرات یک شبه لحاظ شود؟
ماندن سرمربی خارجی به چه کسی ضربه می زند که همه به دنبال سنگ اندازی در کار وی هستند؟ بهتر است منتقدان خمینز واقع بین باشند، اگر به خمینز هم مظاهری ها، روزبهانی ها، طلوتی ها، دلاوری ها و ...را می دانند مدال گرفتن کار سختی نبود.
درخواست جامعه بوکس از داوری این است تحت تاثیر فضای مسموم و تبلیغاتی قرار نگیرد و آرامش فعلی بوکس را بر هم نزند.
مربی کوبایی طبق سیاست فدراسیون وقت که پشتوانه سازی برای نسل قدیمی و طلایی بوکس بود تصمیم گرفت تا بدون توجه به نتیجه دست به جوانگرایی بزند. خمینز کوبایی به خوبی می دانست که با جوانان بی تجربه و بدون نام تیم خود مدال نمی آورد و سیبل انتقادات می شود اما می تواند نسل جدیدی از ستاره های احتمالی را به بوکس ایران معرفی کند. البته همه این برنامه ها در صورتی محقق می شد که وی چند سال در راس تیم ملی بوکس ایران باشد. اتفاقی که حالا و در آستانه سه ماه مانده به پایان قرارداد وی صحبت های ضد و نقیضی از انتخاب جایگزین برای او شنیده می شود.
,آرامش فعلی تیم ملی بوکس ایران را تنها می توان مدیون سرمربی خارجی دانست. اگرچه برخی در تلاشند تا با تکیه بر مسائل مالی جذب سرمربی داخلی را به صرفه تر عنوان کنند اما بدون شک توجهی به این موضوع ندارند که هزینه اختلافات شدید و سنگ اندازی مربیان داخلی برای هم به مراتب بیش از اینهاست ضمن اینکه سرمربی کوبایی قراردادی نسبتا کم هزینه با بوکس ایران دارد.
,در این میان تلاش برخی از مربیان داخلی برای تصاحب جایگاه سرمربیگری و خدمت به رشته بوکس در نوع خود جالب است. از رفت و آمدهای هر روزه به فدراسیون بوکس گرفته تا سفارش آقازاده ها و دوومیدانی کاران المپیکی و حتی در جدیدترین مورد توصیه و تهدید منتقدان و البته وعده حامیان مالی تنها بخشی از اقداماتی است که برای سرمربی شدن به کار گرفته می شود.
,این رایزنی ها و لابی ها در شرایطی انجام می شود که طبیعتا کارنامه و عملکرد افراد در این رشته مشخص است و نیازی به چنین اقداماتی نیست.
,داوری سرپرست جدید فدراسیون بوکس از مدیران باتجربه ورزشی است. وی به خوبی می داند که وظیفه ای جز حفظ آرامش برای برگزاری مجمع انتخاباتی فدراسیون بوکس ندارد. چرا و به چه دلیلی داوری باید در روزهایی که تیم ملی بوکس به آرامش رسیده و خبری از درگیری ها و آتش اختلافات نیست کادر فنی را تغییر دهد؟!
,این مربیان داخلی با چه انگیزه ای می خواهند هدایت تیم ملی را بر عهده بگیرند در حالی که هنوز وضعیت رئیس فدراسیون مشخص نیست و ممکن است با آمدن رئیس جدید تغییرات یک شبه لحاظ شود؟
,ماندن سرمربی خارجی به چه کسی ضربه می زند که همه به دنبال سنگ اندازی در کار وی هستند؟ بهتر است منتقدان خمینز واقع بین باشند، اگر به خمینز هم مظاهری ها، روزبهانی ها، طلوتی ها، دلاوری ها و ...را می دانند مدال گرفتن کار سختی نبود.
,درخواست جامعه بوکس از داوری این است تحت تاثیر فضای مسموم و تبلیغاتی قرار نگیرد و آرامش فعلی بوکس را بر هم نزند.
,]
ارسال دیدگاه