خادمی اهل بیت آرامش زندگیم را تأمین کرد/ تولد فرزند اولم عنایتی از سوی امام حسین(ع) بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اصفهان شرق؛ آشنایی با یکی از پیرغلامان کوهپایه ای تنها به بهانه دیدن یک عکس از مراسم های مذهبی شهر ولایتمدار و شهید داده کوهپایه فراهم شد. چهره مردی که نشان از ارادت چندین ساله به خاندان اباعبدالله(ع) دارد.

او بزرگ شده این خانواده و این خاندان بوده و از کودکی پای روضه اهل بیت(ع) بزرگ شده است و امروز مردم شهر کوهپایه، به نام پیر غلام اهل بیت نامش را در شهر و هیئت های عزاداری خواهند برد.

عباس یاریان متولد 1312 ساکن شهر کوهپایه بود و امروز سعادت تدارک مصاحبه ای با این مرد مذهبی شامل حال ما شد.

چه شد که وارد عرصه ی مداحی شدید؟

از کودکی به سبب متولد شدن در خانواده مذهبی و محب اهل بیت، به دستگاه علی و آل علی علاقمند بودم و همواره در دسته های زنجیر زنی و سینه زنی حضور داشتم. موقعی که کلاس چهارم ابتدایی بودم، از میاندار دسته سینه زنی شعری دریافت کردم و قرار شد دو شب بعد آن شعر را در دسته بخوانم. به دلیل قدرت زیاد حافظه‌ام آن شعر را به حافظه سپردم و در میان سینه زنان خواندم و بعد از اتمام مراسم مورد تشویق و تحسین همگان قرار گرفتم.

از آن موقع به بعد وارد عرصه‌ی مداحی برای اهل بیت شدم. بعد از آن وارد تعزیه خوانی برای سرور و سالار شهیدان شدم و نقش حُر، عبدالله بن حسن، علی اکبر و ابالفضل را اجرا کردم. پس از چندین سال در سال ۱۳۵۹ و به سبب از هم گسستگی مذهبیون و محبان اهل بیت، با چندین نفر از دوستان تصمیم به تاسیس هیئت فاطمیه گرفتیم و با یاری خداوند و اهل بیت و همت دوستان، موفق به انجام این کار شدیم. نیاز هیئت و اهالی هیئت به روضه خوان و مداح، مرا واداشت تا بیشتر پا در زمینه مداحی و روضه خوانی بگذارم.

اشعرها را چطور و از چه شاعرانی انتخاب میکنید؟

خوشبختانه حافظه ام در حفظ شعر مرا استعدادی شگرف بخشیده و شعرها را در اکثر مواقع حفظ میخوانم و این موضوع همواره مورد توجه همگان قرار می‌گرفت، به گونه‌ای که با یک بار خواندن یا شنیدن یک شعر یا قصیده ۳۰ بیتی قادر به حفظ کردن آن بودم. اشعارم را از میان کتاب‌های شاعران نامی مثل علامه و صغیر اصفهانی انتخاب می‌کنم و همواره تلاش می‌کردم که بتوانم تا حد توانم حقی که از اهل بیت بر گردنم هست را به بهترین نحو ادا کنم.

 از اینکه مداح اهل بیت هستید چه حسی دارید؟

بی شک در راه اهل بیت هر کس بتواند کاری خالصانه انجام دهد خود اهل بیت آرامش و خیال آسوده را به قلبش هدیه می دهند.

 ایا در این راهی که سالیان دراز است  در آن قدم بر میدارید اتفاقی از لطف اهل بیت برای خود در ذهن برای بیان به مخاطبان ما دارید؟

همواره در زندگی‌ام الطاف و نگاه‌های اهل بیت را احساس کرده‌ام. هنگامی که همسرم برای اولین بار باردار شد موقع هفت ماهگی‌اش نیمه شب دچار مشکل شد و به خاطر انجام کار سنگین قابله ها گفتند که دچار مشکل شده و دیگر توانایی زایمان ندارد؛ آنگاه بود که نیمه شب رو به قبله ایستادم و با اشک و زاری به امام حسین گفتم «سالیان سال است که در دستگاه شما و بچه هایتان نوکری کرده‌ام، اکنون شفای همسرم را از تو می‌خواهم»؛ نذر کردم که «اگر اوضاع بهبود یافت و اگر فرزندم در کمال سلامتی متولد شود، اگر دختر باشد نام مادرتان و اگر پسر باشد، نام خودتان را برایش انتخاب می‌کنم.» پس از دو ماه از آن اتفاق همسرم زایمان کرد و فرزند اولم پسر بود و نامش را غلامحسین گذاشتم و این نشانه‌ای کوچک از دریای بیکران الطاف این خانواده است که شامل حال بنده شده است.

انتهای پیام/