به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از بلاغ، کرب‌زنی مراسمی مذهبی است که با نواختن دو چوب بر روی هم ندای یاحسین را به گوش همگان می‌رساند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا،, بلاغ,این مراسم از گذشته هر ساله در استان‌های مازندران و گیلان در روز عاشورا صدایش همراه با نوای یا حسین به گوش می‌رسد.
کرب‌زنی در فرهنگ لغت استان مازندران شامل استفاده از دو تکه چوب سخت در دسته‌های عزارداری و سوگواری است و کرب‌زنان در هنگام نوحه‌خوانی همانند سینه‌زنان وقتی شعر قطع می‌شود در سر ضرب‌ها با برهم زدن کرب‌ها به دسته‌روی جلوه خاصی می‌دهند.
آهنگ و صدای کرب‌ها نشان از عزاداری اصیل و سنتی مردم مازندران است اما اکنون این سنت در بیشتر مناطق مازندران فراموش شده و عزاداران در سکوت به عزاداری می‌پردازند و در برخی موارد به جای اجرای این مراسم آئینی اعمال خرافی را به سنت‌های اصیل وارد کردند.
کرب نام درختی در جنگل‌های مازندران است که در گذشته در مناطق کوهستانی فراوان بود و عزاداران حسینی از چوب آن برای ساخت این وسیله استفاده می‌کردند اما بعدها در طول زمان این درخت کمیاب شد.
اگر این مراسم بخواهد امروزه در جایی اجرا شود کرب آن را از چوب درخت گردو، توت و آلبالو می‌سازند اما به لحاظ تاریخی همچنان نام کرب بر آن قرار دارد.
خراطان، چوب‌های کرب را با دسته‌های گرد تهیه می‌کنند تا هنگام استفاده عزاداران، دستشان اذیت نشود و دو لبه آنها نیز صاف است که همانند سنج به هم زده می‌شود، به طور معمولی ۲۱ ضرب را با کرب میزدند.
نوحه مراسم کرب‌زنی ۲۱ ضرب است که از تک‌ضرب شروع می‌شود و همین طور دو، سه الی ۲۱ ضرب کامل می‌شود، همچنین در برخی مناطق گروه نخبه، وسط دایره کرب‌زنی می‌ایستادند و وقتی مداح در مراسم کرب‌زنی شروع به خواندن می‌کرد هنگام رسیدن به ضرب بیست‌ویکم، گروه نخبه که در مرکز دایره قرار داشتند با حرکتی هماهنگ و رو به بالا حرکت می‌کردند به طوری که گویی از زمین به آسمان پرواز می‌کنند و سپس از پشت سر و از زیر پاهای افراد، کرب را میزدند.
کرب‌زنان ضمن هماهنگی و همنوایی با هم نمادی از همدلی و اتحاد از خود نشان می‌دادند و ناله کرب آنان نشان از ناله آسمان و زمین و زمان بر امام حسین(ع) و یارانش بود.
طوبا اوصانلو مسئول واحد مردم‌شناسی و میراث معنوی اداره کل میراث فرهنگی مازندران در گفت‌وگو با بلاغ، اظهار کرد: آیین مذهبی «کرب‌زنی» در دهه نخستین ماه محرم برگزار می‌شود که همزمان با سالگرد شهادت امام حسین(ع) است.
وی افزود: در استان‌های مازندران و در شرق گیلان مراسم «کَربْ زَنی»، ( karp zani ) اجرا می‌شود.
وی تصریح کرد: نام این آئین، در مازندران «کَربْ زَنی» و در شرق گیلان با اندکی تفاوت «کآرْبْ زنی»(karp zani) تلفظ می‌شود.
مسئول واحد مردم شناسی و میراث معنوی اداره کل میراث فرهنگی مازندران، یادآور شد: در این مراسم اقوام و طوایف اقدام به اجرای حرکاتی نمادین در زمینه نبرد میان امام حسین(ع) و یزید در نینوا و کربلا را به نمایش در میآورد.
به گزارش بلاغ، در استان مازندران از محدود نقاطی که این آئین عزاداری را زنده نگه داشتند در روستاهای بخش بندپی است.
در شهرستان بابل و منطقه بندپی روستاهای کوهپایه‌سرا، قلعه، ابوالحسن کلا و اطاقسرا نیز این مراسم آیینی مذهبی برگزار می‌شود.
انتهای پیام/
این مراسم از گذشته هر ساله در استان‌های مازندران و گیلان در روز عاشورا صدایش همراه با نوای یا حسین به گوش می‌رسد.
کرب‌زنی در فرهنگ لغت استان مازندران شامل استفاده از دو تکه چوب سخت در دسته‌های عزارداری و سوگواری است و کرب‌زنان در هنگام نوحه‌خوانی همانند سینه‌زنان وقتی شعر قطع می‌شود در سر ضرب‌ها با برهم زدن کرب‌ها به دسته‌روی جلوه خاصی می‌دهند.
آهنگ و صدای کرب‌ها نشان از عزاداری اصیل و سنتی مردم مازندران است اما اکنون این سنت در بیشتر مناطق مازندران فراموش شده و عزاداران در سکوت به عزاداری می‌پردازند و در برخی موارد به جای اجرای این مراسم آئینی اعمال خرافی را به سنت‌های اصیل وارد کردند.
کرب نام درختی در جنگل‌های مازندران است که در گذشته در مناطق کوهستانی فراوان بود و عزاداران حسینی از چوب آن برای ساخت این وسیله استفاده می‌کردند اما بعدها در طول زمان این درخت کمیاب شد.
اگر این مراسم بخواهد امروزه در جایی اجرا شود کرب آن را از چوب درخت گردو، توت و آلبالو می‌سازند اما به لحاظ تاریخی همچنان نام کرب بر آن قرار دارد.
خراطان، چوب‌های کرب را با دسته‌های گرد تهیه می‌کنند تا هنگام استفاده عزاداران، دستشان اذیت نشود و دو لبه آنها نیز صاف است که همانند سنج به هم زده می‌شود، به طور معمولی ۲۱ ضرب را با کرب میزدند.
نوحه مراسم کرب‌زنی ۲۱ ضرب است که از تک‌ضرب شروع می‌شود و همین طور دو، سه الی ۲۱ ضرب کامل می‌شود، همچنین در برخی مناطق گروه نخبه، وسط دایره کرب‌زنی می‌ایستادند و وقتی مداح در مراسم کرب‌زنی شروع به خواندن می‌کرد هنگام رسیدن به ضرب بیست‌ویکم، گروه نخبه که در مرکز دایره قرار داشتند با حرکتی هماهنگ و رو به بالا حرکت می‌کردند به طوری که گویی از زمین به آسمان پرواز می‌کنند و سپس از پشت سر و از زیر پاهای افراد، کرب را میزدند.
کرب‌زنان ضمن هماهنگی و همنوایی با هم نمادی از همدلی و اتحاد از خود نشان می‌دادند و ناله کرب آنان نشان از ناله آسمان و زمین و زمان بر امام حسین(ع) و یارانش بود.
طوبا اوصانلو مسئول واحد مردم‌شناسی و میراث معنوی اداره کل میراث فرهنگی مازندران در گفت‌وگو با بلاغ، اظهار کرد: آیین مذهبی «کرب‌زنی» در دهه نخستین ماه محرم برگزار می‌شود که همزمان با سالگرد شهادت امام حسین(ع) است.
وی افزود: در استان‌های مازندران و در شرق گیلان مراسم «کَربْ زَنی»، ( karp zani ) اجرا می‌شود.
وی تصریح کرد: نام این آئین، در مازندران «کَربْ زَنی» و در شرق گیلان با اندکی تفاوت «کآرْبْ زنی»(karp zani) تلفظ می‌شود.
مسئول واحد مردم شناسی و میراث معنوی اداره کل میراث فرهنگی مازندران، یادآور شد: در این مراسم اقوام و طوایف اقدام به اجرای حرکاتی نمادین در زمینه نبرد میان امام حسین(ع) و یزید در نینوا و کربلا را به نمایش در میآورد.
به گزارش بلاغ، در استان مازندران از محدود نقاطی که این آئین عزاداری را زنده نگه داشتند در روستاهای بخش بندپی است.
در شهرستان بابل و منطقه بندپی روستاهای کوهپایه‌سرا، قلعه، ابوالحسن کلا و اطاقسرا نیز این مراسم آیینی مذهبی برگزار می‌شود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, بلاغ,
,
,
,
,
,
,
,
, بلاغ,
,
,
انتهای پیام/
,,
]
ارسال دیدگاه