به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، حدود سه سالی می‌شود که مسیر پیاده روی درب اصلی دانشگاه برای احداث ایستگاه مترو تقریبا بسته شده و اندک مسیر باقیمانده از پیاده رو هم یا سهم ایستگاه اتوبوس بوده است و یا سهمی از فضای سبز.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,اما بستن راه اصلی دانشگاه تبریز تا فلکه دانشگاه تنها به افتتاح چیزی به نام ایستگاه مترو ختم نمی‌شود و در همین چند سال نیز شهرداری به بهانه‌‌های مختلف کاشی کاری و آسفالت این پیاده رو را بدون انجام کار خاصی کنده است و امسال نیز در آستانه شروع سال تحصیلی جدید این کند و کاو ها به اوج رسیده است.
وسعت این کند وکاو ها به حدی است که در مسیر چند صد متری درب اصلی دانشگاه تبریز تا فلکه دانشگاه دیگر یک متر پیاده روی سالم برای دانشجویان وجود ندارد و ظاهرا دانشجویانی که بخواهند از این مسیر عبور کنند یا باید مسیر خیابان را انتخاب کنند و یا قید لباس‌هایشان را زده واز مسیر خاکی آنجا عبور کنند.
نکته جالب اینجاست که در طول تابستان فعالیتی برای انجام کار در این پیاده رو دیده نمی‌شد و با شروع سال تحصیلی جدید و همزمان با حضور دانشجویان این فعالیت ها از سرگرفته می‌شود.
حال سوال اینجاست دانشجویانی که در چند سال اخیر دراین دانشگاه مشغول به تحصیل بوده‌‌اند آیا کمترین سهمشان استفاده از یک مسیر عادی و البته زیبا به مانند دانشگاه تهران نبوده است و یا اینکه عدم برنامه و تدبیر درست مسئولان آنان را از سهمشان محروم کرده است.
ناگفته نماند که مشکلات اطراف این دانشگاه به این مورد ختم نمی‌شود و پل عابر گذر روبروی درب اصلی این دانشگاه نیز فاقد پله برقی است و در نیمی از سال نیز به علت تعمیرات بسته است.
شهرداری منطقه دو که متولی این امر است باید پاسخگو باشد که موارد ذکر شده در چند سال گذشته چرا چهره اولین دانشگاه شمالغرب ایران را مخدوش کرده است و این کند و کاوها تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.
انتهای پیام/
اما بستن راه اصلی دانشگاه تبریز تا فلکه دانشگاه تنها به افتتاح چیزی به نام ایستگاه مترو ختم نمی‌شود و در همین چند سال نیز شهرداری به بهانه‌‌های مختلف کاشی کاری و آسفالت این پیاده رو را بدون انجام کار خاصی کنده است و امسال نیز در آستانه شروع سال تحصیلی جدید این کند و کاو ها به اوج رسیده است.
,وسعت این کند وکاو ها به حدی است که در مسیر چند صد متری درب اصلی دانشگاه تبریز تا فلکه دانشگاه دیگر یک متر پیاده روی سالم برای دانشجویان وجود ندارد و ظاهرا دانشجویانی که بخواهند از این مسیر عبور کنند یا باید مسیر خیابان را انتخاب کنند و یا قید لباس‌هایشان را زده واز مسیر خاکی آنجا عبور کنند.
,نکته جالب اینجاست که در طول تابستان فعالیتی برای انجام کار در این پیاده رو دیده نمی‌شد و با شروع سال تحصیلی جدید و همزمان با حضور دانشجویان این فعالیت ها از سرگرفته می‌شود.
,حال سوال اینجاست دانشجویانی که در چند سال اخیر دراین دانشگاه مشغول به تحصیل بوده‌‌اند آیا کمترین سهمشان استفاده از یک مسیر عادی و البته زیبا به مانند دانشگاه تهران نبوده است و یا اینکه عدم برنامه و تدبیر درست مسئولان آنان را از سهمشان محروم کرده است.
,ناگفته نماند که مشکلات اطراف این دانشگاه به این مورد ختم نمی‌شود و پل عابر گذر روبروی درب اصلی این دانشگاه نیز فاقد پله برقی است و در نیمی از سال نیز به علت تعمیرات بسته است.
,شهرداری منطقه دو که متولی این امر است باید پاسخگو باشد که موارد ذکر شده در چند سال گذشته چرا چهره اولین دانشگاه شمالغرب ایران را مخدوش کرده است و این کند و کاوها تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه