کمبود گور در بوکان طی آینده نزدیک

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کانی پرس، بیگمان مرگ بخش جدا ناشدنی هر موجود زنده ای است که بر روی زمین زندگی می کند و طبق آیات قران باید یک روز طعم مرگ را بجشد.

گورستان نیز به عنوان نقطه پایان زندگی انسانها در طول تاریخ بشریت همیشه در کنار و حاشیه محل زندگی انسان قرار داشته تا بعد از پایان زندگی مردگان را در آنجا دفن کنند.
با نگاهی به گورستانهای مختلف در شهر ها و روستای ایران حتی می توان از تعداد مردگان دفن شده در ان به اطلاعات مفیدی در باره تاریخ و جمعیت ان منطقه نیز دست یافت و این نشان می دهد گرچه مرگ هجرت از دنیای فانی به جهان باقی و آخرت است ولی حکایت‌ها دارد.
شهر بوکان در جنوب حوزه آب ریز دریاچه ارومیه تا کمتر از ۱۰۰ سال پیش روستای چندین خانواره بوده است ولی به ناگهان و از اواخر دهه ۲۰ شمسی به علت موقعیت خاص جغرافیایی برای زنگی در عصر معاصر شاهد افزایش ناگهانی جمعیت شد و دیری نپاید که در آمار های رسمی کشور به عنوان دومین شهر مهاجر پذیر کشور خود را در کنار شهر کرج جای داد.
بی گمان همین افزایش جمعیت نیاز به زمین های برای دفن مردگان در این شهرستان را چند برابر کرد این در حالی بود که تا قبل از روند ازدیاد مهاجرت ها در اوائل دهه ۶۰ به بعد بوکان تنها دارای دو گورستان عمومی بود که یکی از آنان در اواخر دهه ۶۰ و بنا به تصمییم به پارک تبدیل شد و گورستان بعدی با کمک بزرگترین واقف اذربایجان غربی “حاج ابوبکر آقای مهتدی” ۱۰ هکتار به آن اضافه شد و تا به امروز به عنوان تنها گورستان عمومی شهر مورد استفاده قرار گرفته است.
با نگاهی به وضعیت کنونی تنها آرمستان بوکان به وضوح می توان کمبود زمین برای دفن مرگان در آن را دید و همین مسئله مسئولان شهرستانی بویژه شهرداری را به عنوان ارگان مسئول برای یافتن زمینی جهت اهدا به گورستان عمومی به تکاپو انداخته است.
هر چند طی یک سال گذشته جلسات متعددی در این زمینه برگزار شده تا به آینده مردگان در بوکان سر و سامان داده شود و این شهر با قحطی گور رو به رو نشود ولی تا کنون نتیجه ملموثی عاید نشده است.
هم اکنون از زمین ۱۰ هکتاری گورستان بوکان کمتر از دو هکتار برای دفن مرده باقی مانده است که به علت پیر شدن جمعیت بوکان طی چند سال آینده بر اساس امار های موجود این ارمستان دیگر نمی تواند جوابگوی این شهر باشد و قطعا همین مهم نیز سبب تکاپوی مسئولان برای یافتن زمینی مناسبت جهت استفاده برای گورستان شده است.
هرچند زمین در نظر گرفته شده برای گورستان بایستی شرایطی خاص از جمله نزدیکی به محل زندگی مردم، غصبی نبودن و در صورت امکان مسطح باشد اما جدای از اینها دارا بودن پارکنیگ، غسالخانه و اب باشد که این شرایط زمینی را می طلبد که حد اکثر چند کیلومتر از شهر فاصله داشته باشد.
اگر مدیریت شایسته و بایسته‌ای با لحاظ تفکرات سازنده برای آرامستان‌ها در نظر گرفته شود و با جانمایی دقیق گورستان در نزدیکی شهر و یا در چندین نقطه از شهر یقیناً این می تواند از منابع پردرآمد برای شهرداری ورشکسته فعلی بوکان نیز باشد.
درحال حاضر شاهدیم که دیگر فضای زیادی برای دفن مرگان در آرامستان بوکان وجود ندارد این گورستان از لحاظ زمین خالی برای کندن قبر تا یکی دو سال آینده پر خواهد شد و نیاز است زمینی با وسعتی چند برابر از گورستان فعلی و یا چندین زمین جداگانه در مناطق مختلف از سوی شهرداری برای این کار خریداری گردد.
هرچند اکنون و در بسیاری از شهرهای ایران به علت جلوگیری از گسترش قبرستان ها اکثر قبر ها در چند طبقه روی هم ایجاد می شود ولی به علت سنت های منطقه کردستان این مهم امکان پذیر نیست و بر همین اساس نیاز به زمینی چند ده هکتاری است تا مردگان سومین شهر پرجمعیت استان در آن ارام گیرند.
همان‌طور که به طور کامل توضیح داده شد لازم است قبرستان‌ و یا قبرستانهای های جدید مکان‌یابی درستی داشته و خاک‌سپاری اموات از هم اکنون نیز به سوی آنان هدایت شود و زمین باقی مانده در گورستان فعلی بوکان نیز همچنان مورد استفاده قرار گیرد.

انتهای پیام/