به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از تنکابن24، روستای کاوه ملک یکی از روستاهای محروم بخش مرکزی شهرستان تنکابن بوده که از کمترین امکانات رفاهی مانند آب، برق و گاز بی‌بهره مانده است و جاده دسترسی به این روستای دورافتاده صعب‌العبور است و عبور و مرور در آن با دشواری بسیار، به‌ویژه در روزهای سرد و بارانی سال انجام می‌شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تنکابن24,
, این روستا که در دل جنگل‌های هیرکانی واقع شده، فاقد مدرسه و خانه بهداشت است و حدود 14 خانوار جمعیت دارد.
در این روستا خانه گلی کوچک با پنجره‌های آبی‌رنگی وجود دارد که گرمای خویش را از محبت همسری فداکار و صبور و مادری دلسوز و ایثارگر بنام بانو کلثوم ابراهیمی می‌گیرد، این بانو انسانیت، عزت‌نفس و وفاداری را زنده نگه داشته و به احترامش باید ایستاد.
,
,
,
, به‌منظور دیدار با کلثوم ابراهیمی که بیش از 40 سال از عمر خویش را صرف پرستاری از همسرش که در اثر افتادن از اسب دچار ضایعه نخاعی شده کرده، عازم روستای محروم کاوی ملک واقع در بخش مرکزی شهرستان تنکابن شدیم.
جاده دسترسی به این روستا بسیار صعب‌العبور بوده و به‌ناچار حدود سه کیلومتر از این جاده در دل جنگل‌های بکر هیرکانی را پیاده طی کرده تا به مقصد رسیدیم.
,
,
,
, خانه‌های گلی و چوبی با در و پنجره‌های آبی‌رنگ، بوی کاه‌گل و نان محلی و سادگی و پاکی اهالی روستا نخستین داشته‌هایی هستند که نظر ما را جلب می‌کند.
آدرس خانه بانو کلثوم ابراهیمی را می‌پرسیم، می‌گوید خودم هستم و ما را به سمت خانه گلی کوچکش راهنمایی می‌کند.
,
,
,
, به خانه محقر اما باصفایش قدم می‌گذاریم، پیرمردی با چهره‌ای نورانی با رویی خوش درحالی‌که یارای نشستن ندارد به ما خوش‌آمد می‌گوید، او رسول قاسمی همسر بانو کلثوم ابراهیمی است که بیش از 40 سال در بستر بیماری بوده اما رنگ رخسارش به‌واسطه عزت‌نفس و غرور مردانگی‌اش سرخ است.
در آن خانه گویی انسانیت معنایی دیگر پیدا کرده و به تعبیری زنده نگه داشته است زیرا هرچه هست، رنگ و بوی مهر و وفاداری دارد و ایثار و ازخودگذشتگی.
,
,
,
, بانو کلثوم ابراهیمی درباره وضعیت همسرش می‌گوید: حدود 40 سال قبل وقتی‌که همسرش محصول چایشان را سوار بر اسب کرده و برای فروش به شهر می‌برد به خاطر رم کردن اسب‌ها بر زمین افتاده و دچار ضایعه نخاعی می‌شود که از آن سال تاکنون باوجودآنکه روستایشان فاقد هرگونه امکانات رفاهی است، به همراه هشت فرزند، یک‌تنه و تنها مسئولیت نگهداری از همسر و فرزندان و مخارج زندگی را بر دوش خود کشیده است.
,
, وی با بیان اینکه در تمام این سال‌ها هیچ‌کس به سراغشان نیامده و احوالی از آنان نپرسیده است، افزود: در ماه‌های گذشته فرماندار ویژه تنکابن و بخشدار مرکزی به ملاقات همسرش رفته و تختی فنری برای او به‌عنوان هدیه برده‌اند.
,
, خانم ابراهیمی اضافه کرد: عمده خرج ما از محل دامداری و فروش محصولات لبنی می‌گذرد و اکنون‌که سنی از من گذشته و رنج زندگی بر من چیره، گشته قادر به نگهداری از دام نیستم.
این بانوی فداکار که جز مهر و انسانیت در چشمانش، هیچ‌چیز دیگری نمی‌توان یافت، اظهار کرد: تا چند سال پیش این روستا همین راه فعلی دسترسی را نداشته و اهالی آن با گذشتن از رودخانه به روستای هم‌جوار رفته و سپس وارد جاده‌ای باریک و خاکی شده و به شهر می‌رفتند.
وی گفت: چند وقت پیش یکی از بانوان روستا بیمار شده و مجبور شدیم به دلیل آنکه این روستا حتی یک ماشین خط هم ندارد، با فرغون او را به روستای هم‌جوار که حدود 5 کیلومتر بین آن‌ها فاصله است رسانیده و ازآنجا به بیمارستان شهر برده شد.
,
,
,
,
,
, بانو ابراهیمی با بیان اینکه ای‌کاش هرچند وقت یک‌بار پزشکی به روستا آمده و مردم به وی مراجعه می‌کردند، افزود: شرایط برای زندگی کردن در این روستا بسیار سخت شده است.
این مهربانوی دلسوز که بیش از 50 سال است ازدواج کرده و مادر هشت فرزند است علی‌رغم همه نداشته‌ها با داشتن کمترین توقع از زندگی، جز توجه اندک مسئولان و ساخت یک سرویس بهداشتی هیچ‌چیز دیگر از آنان نخواست.
,
,
,
, به گفته اهالی روستا عمده محصولات آنان چای و مرکبات و دامداری بوده و بر این باور هستند که اگر روستا برق‌دار شود و راه دسترسی به آن وضعیت مطلوب‌تری پیدا کند، شرایط زندگی بهتر می‌شود.
,
, بانو کلثوم ابراهیمی و همسرش رسول قاسمی و همه اهالی مهربان و پاک روستای کاوی ملک را در حالی به خداوند بزرگ می‌سپاریم که در دل امیدواریم مدیران بهزیستی، کمیته امداد، بسیج سازندگی و اردوهای جهادی به این روستا رفته و بخشی از مشکلاتشان را رفع کنند.
,
انتهای پیام/
,
ارسال دیدگاه