شورای شهر یا شورای شهرداری؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آل نور، با اینکه نخستین جرقه کار جمعی و شورایی در ایران در قالب انجمن شهر بلدیه و انجمن های ولایتی و ایالتی عمری بیش از یکصد سال دارد؛ اما نهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۵۸ به لحاظ صدور فرمان تاریخی حضرت امام خمینی(ره) مبنی بر تشکیل شوراهای اسلامی نقطه عطفی در تاریخ کشورمان در راستای نهادینه کردن حاکمیت مردم بر سرنوشت خود با رویکرد «مردم سالاری دینی» می باشد.

 
شورا های اسلامی دارای ریشه های عمیق فقهی و شرعی مهم از دستورات پروردگار (نص صریح قرآن کریم) و از نهادهای مورد تائید در آیین رهایی بخش اسلام هستند، به طوریکه هشت اصل از اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی مربوط به شوراهای اسلامی است که در آن با اتکا به آراء عمومی، شوراها از ارکان تصمیم گیری و اداره امور کشورند و با توجه به مقتضیات محلی اداره امور هر روستا، بخش، شهر، شهرستان یا استان با نظارت شورا صورت می گیرد.

بنابراین شوراها ناظر بر توسعه همه جانبه شهر هستند نه فقط شهرداری.

اما باید دید به تناسب نقش و جایگاهی که در قانون برای شوراهای اسلامی در نظر گرفته شده است ابزارها صلاحیت ها و اختیارات ضروری به آن اعطا شده است؟.

واقعیت این است هنوز در تحقق این امر ابهاماتی وجود دارد و اختیارات تفویض شده به آنها متناسب با جایگاهشان نیست و اصولا شوراهای اسلامی شهر به شوراهای شهرداری تبدیل شده اند، در حالیکه با گذشت بیش از یک دهه از فعالیت شوراها در عرصه مدیریت محلی فرصت ذی قیمتی بوده که این نهاد بتواند مسئولیت نظارت و اجرای مدیریت واحد شهری را تقبل کرده و در چهارچوب حاکمیت نظام مقدس جمهوری اسلامی نقش جدی، واقعی و متعالی خود را ایفا نمایند.

در حالیکه امروزه شوراها در حوزه شهرداری و روز مرگی های مربوطه به آن محصور شده اند آن هم به دلیل کمبود منابع مالی در امور روبنایی و با حضور نه چندان پر رنگ در عرصه های فرهنگی که این امر موجب سایش شوراها شده و نشاط و پویایی را از آنها گرفته است.

اما نقطه مطلوب اینجا نیست، مردم به هنگام رای دادن در انتخابات شوراهای اسلامی شهر (نه شهرداری) شرکت می کنند که از نظر حقوقی نیز قابل تامل است.

بنابراین شورا پیشانی شهر است و با توجه به عقبه مردمی از ظرفیت و توان بالقوه فراوان برخوردارند و همان نقشی را که در شهرداری ایفا می نمایند می تواند در دیگرحوزه ها نیز از قبیل اداره گاز، برق، آب و فاضلاب، بازرگانی، تعاون، بهزیستی و غیره که تقریبا ماهیت خدمت رسانی از جنس شهرداری را دارند با انتخاب مدیران آنها و حق نظارت مستقیم ایفا نماید.

همانطوری که رهبر فرزانه انقلاب اسلامی تاکید فرموده اند: شوراها با نیازهای عینی و روزمره مردم شهرها و روستاها رو به رو و آشنا هستند و کار این نهاد، آسانتر و اخلا قی تر کردن زندگی شهروندی است.

این تعابیر چنان عالمانه و دقیق است که نشان می دهد شوراها به عنوان بازوان توانمند حاکمیت میتوانند رسالت های بنیادین و اختیارات فراتر از شهرداری و متناسب با انتظارات واقعی را بر عهده بگیرند.

البته شورا نیز باید با خودباوری و اعتماد به نفس و اتکا به توانایی های خود و با تکیه بر پشتوانه های قانونی و تجربیات عملی و دانش و تخصص و مجموعه های کارشناسی چنان طرح های راهگشا و بنیادین ارائه نمایند که اعتماد مجموعه حاکمیت را برای واگذاری مسئولیت های بیشتر جلب کند.

اجتماعی که در آن روح هماهنگی وهمکاری نیست. مشکلات آن هرگز حل نمی شود.

علی اصغر وکیلی، عضو شورای اسلامی شهر نقاب

انتهای پیام/