زنگ هشدار همنشینی ایرانی ها با فرهنگ نامأنوس بیگانه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نگارانه؛ یکی از مشکلاتی که در سال‌های گذشته گریبان‌گیر کلانشهرها از جمله شهر تهران شده، رشد تمایل به نگهداری از حیوانات در منزل و گرداندن آنها در خیابانها و معابر عمومی به عنوان حیوان خانگی در کنار افزایش شمار سگ‌ها و گربه های ولگرد است، و این در حالیست که برخی کارشناسان اجتماعی این موضوع را تقلید از فرهنگ غربی می‌دانند.

این بار هانیه توسلی بازیگر کشورمان درپی مردن گربه‌اش متن عجیبی را در اینستاگرامش منتشر کرد.

وی با انتشار تصویر زیر در صفحه شخصی اش نوشت: «بخواب مامان جان.بخواب تنها دلخوشیم.بخواب شیرین عسلم.منو ببخش.دیگه آرزویی ندارم.دیگه هیچی نمی خوام از خدا.دیگه بی حس شدم.دیگه تموم شدم.فقط منتظرم که زودتر بیام پیشت.همین.»
 

شبکه های اجتماعی  بستری برای ترویج سبک زندگی ایرانی اسلامی، ترویج فرزند پروری، کتاب و کتابخوانی و … است اما متاسفانه شاهد هستیم بازیگری با بیش از هزاران فالوور با گذاشتن پست های بی ارزش فرهنگ غربی را تبلیغ می کند.

اما واتسون بازیگر انگلیسی و ستاره مجوعه فیلم های هری پاتر در ایناستگرام خود به صورت مستمر به معرفی کتاب و ترویج فرهنگ مطالعه می پردازد در صورتی که آن ها سرانه مطالعه ای چند برابر ایران دارند.

در عصری که میل جوانان به ازدواج کم شده و سن ازدواج بالاتر می رود سلبریتیها به جای دعوت و تشویق جوانان به امر پسندیده ازدواج با دوری از این امر و نگهداری از حیوانات خانگی و قلمداد کردن آنان به جای فرزند و همسر خود سعی در پر کردن جایگاه این امر الهی دارند.

متاسفانه برخی از بازیگران یعنی کسانی که خود را قشر روشنفکر و فرهیخته می‌پندارند، در نهایت شگفتی در اغلب موارد بجای تشکیل یک اجتماع خانوادگی که نیاز طبیعت انسان است، با یک حیوان حرام گوشت یا بدتر از آن با یک سگ یا گربه انس گرفته‌اند و این یک فاجعه فرهنگی است.

این درحالی است که، از دید روانشناسان اجتماعی نگهداری از حیواناتی مانند سگ و گربه در منزل، نشانه‌ای از نابودی فرهنگ و گوشه‌ای از عقده‌های روحی و رفتاری و نیز کمبودهای عاطفی در زندگی شخصی افراد است به طوری که آنان با بهانه مختلف همچون "تنهایی‌های امروزی و ناهنجاری‌های جامعه خویش”، سعی در سرپوش گذاشتن همنشینی خود به عنوان یک انسان با حیوانات دارند.

این گونه رفتارها حتی در بین اقشار خاص جامعه نیز نفوذ کرده است. بازیگران از این جمله هستند؛ متاسفانه کسانی که خود را الگو و قشر روشنفکر و فرهیخته می پندارند، با یک حیوان حرام گوشت یا بدتر از آن با یک سگ‌ یا گربه انس می‌گیرند تا جایی که در مواردی مشاهده شده به طور علنی اعلام می‌کند که او را از بقیه اعضای خانواده شان بیشتر دوست دارند و بعضا وقتی که باید به همسر و یا خانواده خود ابرازعلاقه کنند، در کنار حیوان وقت می‌گذراند و این فاجعه ای عظیم برای جامعه است.

تهاجم فرهنگی و غرب زدگی جوانان ، مردم را به سمت و سوی سبک زندگی  اروپایی هدایت می کند.

بر اساس علم رفتارشناسی، برخی از افراد در جهت حفظ جایگاه تمدنی خود در بین افراد غرب زده و جلب توجه ، تظاهر و خودنمایی،  اقدام به نگهداری حیواناتی چون سگ ،سنجاب و غیره  می کنند.

احساس تنهایی و  کمبود عاطفی ، تمایل افراد را به نگهداری از حیوانات بیشتر کرده  و بر اثر ابراز محبت ، به نوعی احساس وابستگی بین حیوانات و صاحبان آنها به وجود آمده است.

غرب زدگی، تقلید رفتاری و از خود بیگانگی منجر به بروز بیماری حیوان بازی در برخی از افراد شده  و کاستی های روانی  و احقاق اهداف تجاری و کسب درآمد، تا جایی پیش رفته که پای حیوانات وحشی چون خرس ، میمون ، مار و غیره را به خانه ها باز کرده است.

 در طول تاریخ حیواناتی چون اسب ، در  راستای خدمت  به انسان و انجام کارهای یدی  مورد استفاده قرار می گرفتند اما در عصر جدید همانند برخی حیوانات مانند طوطی و کاسکو ، جنبه تفریحی ،  به کاربرد آنها اضافه شده است با این وجود نمی توان از بروز بیماری ها غافل بود و باید رعایت نکات بهداشتی  بالاخص در مواجهه کودکان با حیوانات ، مورد توجه قرار گیرد.

بیماری  حیوان زیستی با دلسوزی و ترحم نسبت به حیوانات، تفاوت بسیاری دارد. غذا دادن و پناه به حیوانات در دین اسلام سفارش شده است. این در حالی است که افراط و تفریط در نگهداری  جانوران و حیوانات نیز زیان آور، و بر خلاف مذهب و فرهنگ ما است.

زیاده روی در توجه و نگهداری از حیوانات در کشور ما تا حدی پیش رفته است که  خانواده، حیوانات را  همچون فرزند خوانده خود تلقی کرده و زمینه بروز مشکلات روانی و رفتاری بسیاری را در بطن جامعه به وجود آورده است.

به نظر می رسد کم شدن روابط عاطفی بین انسان ها ، موجب روی آوردن افراد به نگهداری از حیوانات می شود تا جایی که برخی افراد به خاطر فرار از تنهایی ترجیح می دهند از یک حیوان نگهداری کنند و از طرفی به دلیل هوش بالای حیوانات از قبیل سگ و امکان ارتباطش با انسان برخی این رابطه را جایگزین خلأهای عاطفی می کنند. اگر ارتباطات انسانی میان افراد خانواده سالم و طبیعی باشد و روابط خانواده براساس سیستم نظام مند باشد دیگر نیازی نیست که رابطه انسان و سگ به این نزدیکی باشد و مانند کارکردهای گذشته، این حیوان صرفاً برای شکار یا نگهبانی استفاده می شود.

انتهای پیام/