برقع نماد مقاومت زنان هرمزگانی است / مسئولان به زنان هنرمند در عرصه فیلمسازی توجه چندانی نداشته اند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مرضیه دهقانی، فیلمساز هرمزگانی در گفتگو با خبرنگار فرهنگ کده، اظهار کرد: از سال 80 وارد انجمن سینمای جوان شدم و در دوره‌های عکاسی، تصویربرداری و فیلمسازی شرکت کردم و تاکنون 12 فیلم مستند و 7 فیلم داستانی کوتاه و نیمه‌ بلند را ساخته ام.

این فیلمساز هرمزگانی با بیان اینکه در سال 81 نخستین فیلم خود را ساخته ام، تصریح کرد: اولین فیلمم توانستم مقام سوم جشنواره بین‌المللی فیلم رشد را کسب کنم که باعث انگیزه‌ام شد تا به‌طور جدی‌ تر وارد عرصه فیلمسازی شوم و همچنین فیلم‌هایی که تاکنون ساخته‌ام در جشنواره‌های مختلف مانند جشنواره فیلم کوتاه تهران، جشنواره رویش، جشنواره کریمه اهل بیت، جشنواره مقاومت، جشنواره فیلم بیروت و ... شرکت کرده‌اند.

دهقانی با اشاره به فیلمسازی برقع، اظهار کرد: چند سال در مورد موضوع برقع و پیدایش آن تحقیق کردم اما به دلیل نبود امکانات و اسپانسر و شرایط بد آب و هوایی نتوانستم این فیلم را جلوی دوربین ببرم.

وی با اشاره به شکل گیری برقع در هرمزگان، افزود: زنان هرمزگانی برای مقابله با حمله خارجی ها چیزی مانند نقاب و به‌ صورت روپوش بر روی صورتشان گذاشتند و توانستند در مقابل پرتغالی‌ها مقاومت کنند از این‌جا بود که برقع نماد مقاومت زنان هرمزگانی شد اما متأسفانه بسیار کم به این پیشینه اشاره شده است.

فیلمساز هرمزگانی گفت: دوست دارم در عرصه زنان و کودکان فعالیت کنم چرا که با این موضوع احساس هم‌ ذات‌پنداری دارم و هم این که متأسفانه به زنان و کودکان کمتر پرداخته می‌شود.

دهقانی به یکی از دغدغه های خود اشاره کرد و افزود: یکی از دغدغه‌های من زنانی که در بازارها به دستفروشی محصولات خودشان اشتغال دارند اما مسئولان جلوی آن‌ها را می‌گیرند و هیچ جای دیگری هم برای عرضه محصولاتشان ندارند.

 دوست دارم آداب و رسوم و سنن منطقه در کارهایم وجود داشته باشد

وی با بیان اینکه دوست دارم آداب و رسوم و سنن منطقه و موضوع زنان دستفروش در کارهایم وجود داشته باشد، ادامه داد: در زمینه ایثار و شهادت کارهای مختلفی از جمله فیلمسازی و پژوهش انجام داده‌ام.

این فیلمساز بندرعباسی افزود: آخرین فیلمی که در زمینه ایثار و شهادت کار کردم «گل حنیر»نام دارد که فضایی کاملا متفاوت، شاد و پر از الهامات بومی و سنتی دارد و توانست در جشنواره فیلم بسیج جایزه بهترین پژوهش، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم مستند را به‌دست بیاورد.

دهقانی در ادامه اظهار کرد: زنان هرمزگانی بسیار مظلوم هستند و خیلی کمتر دیده می‌شوند و از آن‌ها صحبت می‌شود ولی زنان سنتشان را حفظ کردند و در عرصه‌های مختلف حضور دارند و اغلب هنرمند هستند اما مسئولان به آنها توجهی نمی شود.

هنوز به این باور نرسیده‌اند که زنان نیز مانند مردان توانایی دارند

وی خاطر نشان کرد: لباس‌ها و رنگ‌هایی که زنان استفاده می‌کنند پر از معناست و روحیه بسیار لطیفی دارند و من همیشه سعی می‌کنم در کارهایم این سنت‌ها را حفظ کنم و حتی در چند جشنواره هم با پوشش بندری شرکت کردم چون خودم را مدیون این لباس می‌دانم.

کارگردان فیلم «گل حنیر» با اشاره به محدودیت‌های خود و مشکلات به عنوان یک زن فیلمساز، تصریح کرد: تا زمانی که مردان هستند کار به من پیشنهاد نمی‌شود و اگر خودم هم بخواهم کاری انجام دهم با سختی باید طرف مقابل را متقاعد کنم.

دهقانی بیان کرد: هنوز خیلی از افراد به این باور نکرده اند که من به‌ عنوان یک فیلمساز زن مانند مردان توانایی کار هنری را دارم و حتی شاید من ظرافت‌ها و جزئیاتی را در زمینه تصویربرداری و کارگردانی توجه بیشتری داشته باشم که اما مردان به دلیل کلی‌نگر بودن آن‌ها را نادیده بگیرند.

مسئولان تاکنون به زنان هنرمند در عرصه فیلمسازی توجه چندانی نداشته اند

وی با اشاره به اینکه مسئولان تاکنون به زنان هنرمند به‌ ویژه در عرصه فیلمسازی توجه چندانی نداشته اند، گفت : من تنها زن فیلمساز در استان هستم که بیشترین تعداد فیلم را کار کرده‌ام اما به سختی و با بودجه شخصی خودم این فیلم‌ها را تولید کردم تا شاید پس از ساخت، حمایت اندک از من صورت گیرد اما متأسفانه در برخی مواقع شکست خوردم و کارم راکد ماند.

پوشش و گویش بندری کمرنگ شده است 

فیلمساز بندرعباسی بیان کرد: اگر روی فرهنگ  به درستی کار نشود با تغییر نسل‌ها سنت‌ها کمرنگ می شود و همان‌طور که پوشش و گویش ما تغییر کرده و همان مطور که گویش بندری جای خود را به گویش فارسی داده و بسیاری از خانواده‌‌ها به زبان فارسی صحبت می کنند و همچنین پوشش بندری کم‌کم جای خود را به مانتو شلوار داده است و این یک آسیب است و ما در آینده متوجه می‌شویم که چه چیزی را از دست داده‌ایم.

دهقانی خاطر نشان کرد: زنان دیگری هم در استان وجود دارند که در عرصه فیلمسازی فعالیت می‌کنند اما یکی دو فیلم بیشتر کار نکرده‌اند و بیشتر ترجیح می‌دهند عکاسی یا کارهای دیگر انجام دهند و در سال جاری قصد دارم یک فیلم بلند داستانی کار کنم و بخشی از زندگی عاشقانه پدر شهیدم را به تصویر بکشم اما متأسفانه به دلیل نبود اسپانسر و حمایت مالی نتوانستم این کار ر ا انجام دهم.

انتهای پیام/