به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ عبدالجبار کاکایی شاعر شهیر کشور در گفتگو با خبرنگار مرآت از بکار بردن عبارت «شعر آیینی» برای اشعار مذهبی انتقاد کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت ,کاکایی در ابتدای این گفتگو با بیان این که شعر آیینی شامل هر شعری است که به آیین‌های مختلف مربوط می‌شود گفت: این آیین‌ها می‌توانند اعم از آیین‌های شیعی، غیرشیعی، ملی و مذهبی و تعریف‌شده در گرایش‌های فکری مختلف باشند، بنابراین نمی‌توان صرفا به شعرهای عاشورایی یا مذهبی، شعر آیینی گفت بلکه می‌توان برای این دست اشعار از عبارت‌هایی همچون شعر مذهبی، دینی، شیعی، علوی و فاطمی استفاده کرد.
,وی با بیان اینکه آنچه به عنوان شعر آیینی مطرح می‌شود پاسخگوی نیاز عامه مردم است اظهار کرد: مردمی که در حسینیه‌ها یا مساجد اجتماع می‌کنند اگرچه مخاطب حرفه‌ای شعر نیستند اما از استماع اشعار مناسبتی لذت می‌برند، بنابراین این اشعار پاسخگوی نیاز آن‌هاست.
,این شاعر برجسته کشور با اشاره به اینکه عرضه شعرهای مذهبی در اماکن مذهبی خاص و شبِ شعرهای مناسبتی مخاطبان این اشعار را به طور مطلوب اشباع کرده است گفت: اشعاری که به شکل مداحی یا با صدای رسا در محافل مذهبی اجرا می‌شوند به لحاظ کرایش مردمی مورد استقبال واقع شده‌اند و اجراکنندگان آن‌ها موفق عمل کرده‌اند.
,کاکایی با طرح این پرسش که «شعر آیینی در قیاس با جریان شعر معاصر ایران چقدر موفق شده است که خود را در حد متعالی نگاه‌دارد؟» تأکید کرد: شعر آیینی از این منظر دچار ضعف تفکر است؛ تفکری که بتواند گرداننده و محرک جامعه باشد.
,وی با اشاره به این که اشعار مذهبی ما بیش‌تر توصیفی و احساسی است و نه مبتنی بر اندیشه، این ویژگی‌ها را نشانه‌ای از فقر مطالعه مذهبی دانسته و با تأکید بر ضرورت تقویت دانش مذهبی برای سرایش اشعار مذهبی گفت: برای سرودن اشعار مذهبی احساساتِ صرف کافی نیست؛ کما این که کسی که برای امام زمان(عج) شعر می‌سراید باید درک مطلوبی از مسأله ظهور داشته باشد؛ در غیراینصورت به طور مثال او همان احساسی را که نسبت به برادرِ مفقود خود دارد به امام زمان(عج) و همان حسی را که نسبت به خواهر خود دارد به حضرت زینب(س) نسبت خواهد داد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه