دانش آموزان، جدیدترین عامل بی‌نظمی ترافیکی در شهرضا!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شهرضانیوز-پیمان موحدی/ همیشه آغاز مهرماه و فصل بازگشایی مدارس برای همه خاطره انگیز بوده است. روزهای خوش تحصیل را هیچ کس از یاد نمی‌برد و برای بسیاری از ما روزهای خوش نخستین روز تحصیل فرزندان و دیگر اعضای خانواده نیز به این آلبوم ماندگار افزوده شده است.

پدران و مادران حدود 28 هزار دانش آموز هرروز نوباوگان و نوجوانان خود را به هزار امید و آرزو به سوی مدرسه روانه می‌کنند و حتی بسیاری از آنان نیز مشقت طی کردن این مسیر را نیز از پیش پای آنان برداشته و با استخدام سرویس خصوصی یا سوار بر ماشین شخصی، آنها را به مدرسه می‌فرستند.

در مدرسه نیز آغوش پر مهر معلمان دلسوز و فداکار آماده است تا دانش آموزان را همچون فرزند عزیزتر از جان پذیرفته و در ساعات تحصیل با همه توان به آنها آموزش دهند.

نمی‌توان گفت ایرادی در تربیت فرزندان در خانه یا مدرسه وجود دارد زیرا هم والدین در این زمان بسیار هوشیارتر از گذشته شده‌ و از مسائل تربیتی آگاه هستند و هم معلمان فرهیخته شهرمان در کنار تعلیم علم از پرورش روح و تربیت دانش آموزان غافل نبوده‌اند اما گاه در معابر و خیابانها از سوی دانش آموزان شاهد مناظری هستیم که در شأن محصلان شهر فرهیخته‌ای همچون شهرضا نیست.

دانش آموزان دختر و پسر بعد از تعطیلی مدرسه در گروه‌های مختلف در حالی که های و هوی آنها بلند است مسیر پیاده‌رو را می‌بندند و با انجام حرکاتی از قبیل هُل دادن یکدیگر، مسخره کردن دوستان، لگد زدن به همدیگر و یا کشیدن وسایل و کیف‌های مدرسه دوستان خود، مناظری ناموزون و دور از ادب را خلق می‌کنند.

دعواهای خیابانی که در بیشتر موارد در میان دانش آموزان پسر دیده می‌شود که در برخی موارد پای رهگذران را برای میانجی‌گری به میان می‌کشد نیز بخش دیگری از کاروان هزار رنگ این روزهای محصلان در مسیر مدرسه تا خانه است.

کسانی که اندک تردیدی به آنچه گفتیم دارند می‌توانند در آزمونی ساده یک روز در حدود ساعت 13 در یکی از چهارراه‌ها یا معابر اصلی شهر حاضر شوند و گوشه‌هایی از آنچه را گفتیم نظاره کنند.

البته شمار دانش آموزان بااخلاق که با رفتاری پسندیده این مسیر را طی می‌کنند نیز کم نیست و نمی‌خواهیم منکر این واقعیت شویم که شوخ طبعی بخش مهمی از ویژگی اخلاقی دوره‌های نوجوانی و جوانی است اما باید این حقیقت را نیز بپذیریم که شوخ طبعی با بی ادبی و برهم ریختن نظم آمد و شد مردم در مسیر عبور و مرور متفاوت است.

بدترین بخش این بی نظمی‌ها که خطرهای زیادی را نیز به دنبال دارد زمانی است که برخی از دانش آموزان که غالبا در شمار محصلان پسر مقطع متوسطه دوم هستند سوار بر موتورسیکلتهای خود در خیابان‌ها جولان می‌دهند و برخی دیگر با دوچرخه‌های خود بدون توجه به آنکه چه خطراتی ممکن است آنها را تهدید کند، در میان خودروها ویراژ می‌دهند؛ بدتر از همه آن است که زمان تعطیلی مدارس با زمان استراحت برخی از همسایگان محلات مختلف مقارن است و گروهی از دانش آموزانی که اگزوزهای پر سر و صدا بر موتورسیکلتهای خود نصب کرده‌اند باعث سلب آسایش آنها می‌شوند.

لازم است پیش از آنکه شاهد افزایش آمار تصادفات درون شهری ناشی از برخورد دانش اموزان پیاده و سواره با دیگر وسایل نقلیه باشیم فکری برای این مسئله بکنیم تا نظم بر تردد دانش آموزان نیز حاکم شود.

در کنار این مسئله باید به این مسئله نیز اشاره کنیم که اگر نظارت دقیقی بر تردد دانش آموزان در فاصله مدرسه تا خانه و یا برعکس نباشد، باتوجه به شرایط ویژه سنی آنان، ممکن است حتی در دام بزهکاری‌های اجتماعی نیز گرفتار شوند.

پیشنهاد می‌شود آموزشهای ویژه رفت و آمد در مسیر برای دانش آموزان برگزار شود، با تعیین نمایندگانی به صورت مخفیانه بر عملکرد دانش آموزان در مسیر نظارت شود و والدین دانش آموزان نیز در جلسات اولیا و مربیان در این خصوص آموزش ببینند.

انتهای پیام/