‌رمین؛ روستای دوستدار کتاب و کتابخوانی/ صیادها کتاب می‌خوانند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چهاربهاران، «رمین»؛ روستایی بزرگ و آرام در شهرستان چابهار در استان سیستان‌وبلوچستان، بندر مهمی که شغل اغلب مردمانش صیادی است.

گردشگران حرفه‌ای که به چابهار سفر کرده‌اند، «سواحل مکران» برایشان دیدنی است و چه جایی بهتر از رمین با آن ‌همه زیبایی، زیبایی هایی که هر گردشگری را به تأمل وامی‌دارد. رمین از غرب به چابهار و از جنوب به دریای عمان محدود می‌شود، صخره‌های زیبا و ماسه‌های طلایی دیگر نشانه‌های منحصربه‌فرد این روستا به شمار می‌روند.

عبدالحکیم بهار یکی از اهالی روستای رمین است، فوق‌دیپلم روابط عمومی دارد ١٧‌سال صیاد بوده، اما چند سالی است که به اداره بهداشت رفته و به‌عنوان بهورز کار می‌کند.

عبدالحکیم بهار، کتابدار روستای رمین از توابع شهرستان چابهار گفت: از کودکی با کتاب بزرگ شدم و بعدها توانستم با مجموعه کتاب‌های شخصی خود در یکی از اتاق‌های خانه‌ام کتابخانه کوچکی را برای استفاده کودکان اهالی روستا راه اندازی کنم؛ در دوره نوجوانی ما مجله «کودک مسلمان بلوچ» منتشر می‌شد و جشنواره‌های ادبی هم بر پا می‌کرد من در اکثر جشنواره‌ها شرکت می‌کردم.

روستایی که کودکان و بزرگسالانش کتابخوان هستند
وی افزود: با آگاهی از طرح روستاهای دوستدار کتاب تصمیم گرفتیم در این طرح شرکت کنیم؛ کتابخانه روستای رمین هم‌اکنون نزدیک 600 نفر به عنوان عضو عادی و 200 نفر عضو فعال دارد. در این کتابخانه نزدیک به دو هزار جلد کتاب در موضوعات گوناگون وجود دارد و اعضای دختر کتابخانه از اعضای پسر بیشتر هستند.

این کتابدار روستا می گوید؛ کتابخانه روستای رمین حالا دیگر فقط یک کتابخانه نیست، بلکه پاتوق بیشتر بچه‌های روستاست، کتابخانه‌ای که اسیر شیوه سنتی امانت دادن کتاب نمانده است. بلندخوانی کتاب، نقد کتاب، دعوت از نویسندگان و شاعران و تماشای فیلم‌های کوتاه و... همه و همه اتفاقاتی است که در این کتابخانه کوچک روستایی رخ داده است و هنوز هم ادامه دارد.

رمین یکی از روستاهایی است که در «طرح جام باشگاه‌های کتاب‌خوانی» مشارکت کرده است، طرحی که هدف از اجرای آن ترویج کتاب‌خوانی در کشور است.

صیادها کتاب می‌خوانند
 عبدالحکیم بهار با اشاره به اینکه خودش در گذشته صیاد بوده و خوب درد صیادها را می‌شناسد گفت: روی آب هیچ امکانات تفریحی وجود ندارد. ٤٥روز تا دو ماه روی آب بودن حوصله آدم را سر می‌برد. به این فکر کردم که سبدهای سیار کتاب‌خوانی راه بیندازیم تا صیادها هم کتاب بخوانند، این ایده خیلی زود با استقبال صیادهای بندر ماهیگیری رمین مواجه شد.

وی افزود: صیادهایی که باید روزها روی آب زندگی کنند، حالا چند سالی است که سرگرمی جدیدی پیدا کرده‌اند؛ کتاب خواندن. آنها که سواد دارند برای آنهایی که سواد خواندن ندارند، کتاب‌ها را با صدای بلند می‌خوانند.

انتهای پیام/