به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از عصر هامون، از آن زمان که خون اولین شهدای جهاد سازندگی بر زمین تفتیده سیستان و بلوچستان فروریخت، سالها می گذرد.
از آن پس چه سروهای بلندی که بر خاک فرو غلتیدند و چه چشمهای معصومی که بر داغ از دست دادن پدر، همسر و فرزندگریستند، اما اینک به برکت خون شهدا، هر روستایی سربازی است که در جبهه های سازندگی، با فقر و وابستگی می جنگد.
اولین شهید عرصه جهاد سازندگی کشور "شهید امام بخش ریگی" در سال ۱۳۳۱ در خانواده ای متدین و مذهبی دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در سراوان و متوسطه را در شهرستان خاش گذراند . پس از اخذ دیپلم جهت ادامه تحصیل به دانشگاه زاهدان عزیمت نمود . مدرک فوق دیپلم زبان را از دانشگاه زاهدان اخذ نمود . پس از مراجعت به شهرستان خاش در ایرندگان مشغول به تدریس شد .
از آنجائیکه دردانشگاه مشغول به تحصیل بود با مهندس ولی الله نیک بخت آشنا شد . مهندس ولی الله نیک بخت در تابستان ۱۳۵۸ به جهاد سازندگی خاش انتقال یافت.با توجه به آشنایی شهید امام بخش ریگی با منطقه ایرندگان بنا به دعوت شهید نیکبخت از او درخواست کردند که با جهاد سازندگی در تابستان همکاری داشته باشد .
محسن ریگی برادر شهید گفت: شهید امام بخش استعداد بسیار خوبی داشت مخصوصاً در زمینه ی ادبیات و من را همیشه به تحصیل تشویق می کرد .
شهید امام بخش رابطه ی خوبی با خانواده اش بخصوص مادرم داشت ، بسیار خوش برخورد و خوش رفتار بود .
شهید به تحصیل خیلی علاقه داشت اما به دلیل وضع مالی ضعیف ما نتوانست بیشتر از فوق دیپلم ادامه دهد .
۱۶ مرداد ۵۸ بود که شهید ریگی به همراه شهید نیکبخت برای کمک رسانی به یکی از روستاهای اطراف رفته بودند ،اما اشرار و بد خواهان انقلاب اسلامی که چشم دیدن جوانی چنین خدوم را در« بلوچستان» نداشتند، در حالیکه ۲۷ بهار از عمر شریفش نگذشته بود ،در مسیر جاده خاش به ایرندگان با افطاری خونین در ماه مبارک رمضان، آخرین برگ زندگی اش ورق خورد و خون پاک آن دلسوز محرومان در کنار همسنگر شهیدش نیکبخت بر زمین ریخت.
برادر شهید با اشاره به این مطلب که فکر نکنم یاد شهید امام بخش و شهید نیکبخت از یاد و ذهن مردم این استان پاک شود ، افزود : او زندگی اش را وقف خدمت به انقلاب کرده بود و در این راه شب و روز نمی شناخت. آسایش و آرامش در قاموس رفتار وی معنا نداشت و پیوسته در راه بهبود وضعیت زندگی محرومان و جلب رضایت خداوند تلاش می کرد.
وی گفت : برادرم و شهید نیکبخت اولین شهدای وحدت استان و جهاد سازندگی ایران محسوب می شوند چرا که نخستین جلوه های وحدت میان شیعه و سنی در هنگام تشییع پیکر پاکشان به نمایش گذاشته شد ، از آن زمان، روز شهادت آنان به نام « روز شهدای جهاد سازندگی » نامگذاری شد.
وی ادامه داد:از انجایی که کارمند ارتش جمهوری اسلامی بودم زمان شهادت برادرم در سنندج حضور داشتم و از شهادت برادرم با خبر نشده بودم ولی دوستانم که خبر شهادتش را از تلویزیون شنیده بودند بدون اینکه راجع به شهادت برادرم حرفی بزنند مرا مجبور کردند که به شهرستان خاش بازگردم من هم قبول کرده و به فرودگاه رفتم ، با بغض ادامه داد: در فرودگاه بودم که خبر شهادت برادرم از تلویزیون پخش شد وآنجا بود که همه چیز را فهمیدم .
در یادداشتهای شهید جمله ای زیبا بجا مانده است : ( تا وقتی که فقر و بی عدالتی در جامعه باشد«دوران سمتشاهی» دعوت به پای سفره های رنگین را هرگز پاسخ آری نخواهم داد). شهید امام بخش اجتناب می کرد از عیب جویی از دیگران ، چرا که داوری امور پنهان ، با خدا است و همچنین علاقه خاص به ادبیات و معارف اسلامی داشت.
وی ادامه داد : شهید می خواست پس از ماه رمضان ۱۳۵۸ تشکیل خانواده دهد اما اجل فرصت تشکیل خانواده را نداد و چندین سال بعد از شهادت شهید امام بخش ، پدر و مادر م را نیز از دست دادم .
برادر شهید با قلبی شکسته گفت : متاسفانه الان سالهاست که دیگر هیچ مراسم و برنامه ای برای گرامیداشت شهدای جهادسازندگی نه در کشور ، نه استان و شهرستان برگزار نمی شود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
وی در پایان عکس برادر شهیدش را در دست گرفت و گفت : نباید گذاشت که خون جوانان ما پایمال شود و نگذاریم این اشرار و منافقان کوردل هر کاری که دلشان می خواهد با ما انجام دهند و سکوت کنیم بلکه ما باید جلوی آنان بایستیم .
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه