به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ چشم برخوار– احمد معینی/ مطالعات طرح قطار سریع السیر از سال ۱۳۷۸ آغاز و کارهایی اجرایی آن تا امروز از طریق قرارداد فاینانس با مشارکت شرکت چینی، در حال انجام است و عمده مقدمات اجرایی آن، در استان های تهران و قم و غالب مسیر اصفهان انجام شده است و از ۳۰ کیلومتر باقیمانده؛ ۲۱ کیلومتر در محدوده شهرستان برخوار قرار دارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, چشم برخوار,در طراحی اولیه مسیر عبور این قطار، شهرهای دولت‌آباد و دستگرد به دو بخش تقسیم می‌شوند و احتمال بروز مسائل و مشکلات حاشیه‌نشینی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی برای بخشی از شهروندان این دو شهر وجود خواهد داشت.
,
قطار سریع السیر طبق طرح فعلی در شهرستان فقط تهدید است و هیچ امتیاز حداقلی هم از آن نمی توان استخراج کرد؛ به بیان دیگر باید فرصت های این طرح را نسبت به آسیب های آن سنجید.
برای تفهیم و بررسی بیشتر به چند مورد از تهدیدها و آسیب های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آن به اختصار اشاره می شود؛
تغییر اکولوژی برخوار با ایجاد سد و دیوار بتنی، و یا حفر گودال طبق طرح فعلی، تخریب مزارع کشاورزی، بافت شهری و تحمیل هزینه های گزاف ملی و شهری به ساختمان ها، جاده، معابر و زمین های مردم؛ بخشی از تهدیدهای طرح فعلی است.
عبور قطار سریع السیر از خیابان پیامبر اعظم به عنوان تنها گذر ترخیص دولت آباد و افزایش ترافیک در منطقه صنعتی دولت آباد؛ سریز جمعیت مهاجر و حاشیه نشین به این شهر و تقلیل ارزش ریالی ملک و ساختمان مردم دولت آباد و آثار مخرب زیست محیطی از تهدیدهایی است که درطرح فعلی برای برخوار پیش بینی نشده است.
نتایج منفی فرهنگی حاصل از سرریز جمعیت حاشیه و زاغه نشین اصفهان در دهه های آتی به دولت آباد که خود چالشی حل نشدنی است و به طور کلی این ریل گذاری قطار سریع السیر، سدی در برابر توسعه همه جانبه و فیزیکی شهر دولت آباد به عنوان مرکز شهرستان برخوار و عدم پیشرفت همگن و همسان با کلان شهر اصفهان خواهد بود.
با عنایت به درک صحیح همه مسئولان شهرستان برخوار از جمله شهروندان دستگرد، سین و محله های برخوار، این موضوع چالشی بزرگ برای کل شهرستان قابل حل و اصلاح خواهد بود و می توان به آن به عنوان یک فرصت نگاه کرد.
قطار سریع السیر در صورتی می تواند فرصت باشد که با مطالبه صحیح نیاز ها و تهدیدها این پروژه به مسئولان و با ارائه راهکار دقیق به متولیان و مدیران پروژه قطار سریع السیر، این طرح اصلاح و اجرا شود.
اگر چه امید کمی به تایید آن می رود اما قطعا با روند مطالبه مدنی و علمی پیش رو و هوشیاری همه مردم و همچنین صاحبان رسانه می تواند اعمال راهکار ارسالی را قریب الوقوع دانست؛ راهکاری که علاوه بر انتفاع برخوار، انتفاع ملی و استانی را به همراه خواهد داشت.
راهکار اصلاح این پروژه، در انتقال ایستگاه پیاده سوار قطار سریع السیر به پشت اراضی شمال دولت آباد (کربکند- سین و دستگرد ) است و اتصال از طریق مترو به قلب شهر اصفهان و ادامه مسیر قطار سریع السیر به سمت شیراز از سمت شمال شرق و کنارگذر شرق اصفهان خواهد بود.
تنها با این تغییر و اصلاح طرح می توان از فرصت هایی که دیده نمی شود، صحبت به میان آورد و شاهد فرصت آفرینی این طرح برای شهرستان برخوار خواهیم بود.
به طوری که در اولین گام برخوار را صاحب مترو و متعاقب آن اصفهان را مترصد هزینه های کمتر، ناشی از تخریت و تملک اراضی و ملک و… می کند.
در نهایت تغییر ریل گذاری در طرح فعلی، مسیر بهتری را برای اتصال قطار سریع السیر تهران، اصفهان به شیراز در سطح ملی فراهم می سازد.
امتیازهای فراوانی که با اعمال پیشنهاد فوق با جزییات بیشتر و بهتر – که حتما مسئولان امر در شهرستان و اصفهان به شایستگی به دنبال احقاق آن هستند- لزوم اصلاح طرح فعلی را دو چندان می کند.
به طور قطع ایجاد اقامتگاه بین راهی و … در مورد قطار سریع السیر منتفی است و کاملا با دهکده المپیک نقش جهان متفاوت است اما اخذ سهمی از سود ناشی از جابجایی مسافران توسط قطار سریع السیر به دلیل عبور از برخوار خالی از لطف نیست.
به طور کلی ورود راه آهن در داخل شهر به هیچ عنوان گزینه مناسبی برای پیشرفت شهرستان نیست. چون مترو، یک راه آهن درون شهری است ولی قطار سریع السیر یک راه آهن برون شهری است.
با توجه ویژه مسئولان شهرستان و بازاندیشی کارشناسان شهرستان به فرصت ها و تهدیدات های پیش بینی نشده، می توان بسیاری از نارضایتی و اعتراض های مردمی را در طرح فعلی پاسخ داد.
انتهای پیام/
قطار سریع السیر طبق طرح فعلی در شهرستان فقط تهدید است و هیچ امتیاز حداقلی هم از آن نمی توان استخراج کرد؛ به بیان دیگر باید فرصت های این طرح را نسبت به آسیب های آن سنجید.
برای تفهیم و بررسی بیشتر به چند مورد از تهدیدها و آسیب های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آن به اختصار اشاره می شود؛
تغییر اکولوژی برخوار با ایجاد سد و دیوار بتنی، و یا حفر گودال طبق طرح فعلی، تخریب مزارع کشاورزی، بافت شهری و تحمیل هزینه های گزاف ملی و شهری به ساختمان ها، جاده، معابر و زمین های مردم؛ بخشی از تهدیدهای طرح فعلی است.
عبور قطار سریع السیر از خیابان پیامبر اعظم به عنوان تنها گذر ترخیص دولت آباد و افزایش ترافیک در منطقه صنعتی دولت آباد؛ سریز جمعیت مهاجر و حاشیه نشین به این شهر و تقلیل ارزش ریالی ملک و ساختمان مردم دولت آباد و آثار مخرب زیست محیطی از تهدیدهایی است که درطرح فعلی برای برخوار پیش بینی نشده است.
نتایج منفی فرهنگی حاصل از سرریز جمعیت حاشیه و زاغه نشین اصفهان در دهه های آتی به دولت آباد که خود چالشی حل نشدنی است و به طور کلی این ریل گذاری قطار سریع السیر، سدی در برابر توسعه همه جانبه و فیزیکی شهر دولت آباد به عنوان مرکز شهرستان برخوار و عدم پیشرفت همگن و همسان با کلان شهر اصفهان خواهد بود.
با عنایت به درک صحیح همه مسئولان شهرستان برخوار از جمله شهروندان دستگرد، سین و محله های برخوار، این موضوع چالشی بزرگ برای کل شهرستان قابل حل و اصلاح خواهد بود و می توان به آن به عنوان یک فرصت نگاه کرد.
قطار سریع السیر در صورتی می تواند فرصت باشد که با مطالبه صحیح نیاز ها و تهدیدها این پروژه به مسئولان و با ارائه راهکار دقیق به متولیان و مدیران پروژه قطار سریع السیر، این طرح اصلاح و اجرا شود.
اگر چه امید کمی به تایید آن می رود اما قطعا با روند مطالبه مدنی و علمی پیش رو و هوشیاری همه مردم و همچنین صاحبان رسانه می تواند اعمال راهکار ارسالی را قریب الوقوع دانست؛ راهکاری که علاوه بر انتفاع برخوار، انتفاع ملی و استانی را به همراه خواهد داشت.
راهکار اصلاح این پروژه، در انتقال ایستگاه پیاده سوار قطار سریع السیر به پشت اراضی شمال دولت آباد (کربکند- سین و دستگرد ) است و اتصال از طریق مترو به قلب شهر اصفهان و ادامه مسیر قطار سریع السیر به سمت شیراز از سمت شمال شرق و کنارگذر شرق اصفهان خواهد بود.
تنها با این تغییر و اصلاح طرح می توان از فرصت هایی که دیده نمی شود، صحبت به میان آورد و شاهد فرصت آفرینی این طرح برای شهرستان برخوار خواهیم بود.
به طوری که در اولین گام برخوار را صاحب مترو و متعاقب آن اصفهان را مترصد هزینه های کمتر، ناشی از تخریت و تملک اراضی و ملک و… می کند.
در نهایت تغییر ریل گذاری در طرح فعلی، مسیر بهتری را برای اتصال قطار سریع السیر تهران، اصفهان به شیراز در سطح ملی فراهم می سازد.
امتیازهای فراوانی که با اعمال پیشنهاد فوق با جزییات بیشتر و بهتر – که حتما مسئولان امر در شهرستان و اصفهان به شایستگی به دنبال احقاق آن هستند- لزوم اصلاح طرح فعلی را دو چندان می کند.
به طور قطع ایجاد اقامتگاه بین راهی و … در مورد قطار سریع السیر منتفی است و کاملا با دهکده المپیک نقش جهان متفاوت است اما اخذ سهمی از سود ناشی از جابجایی مسافران توسط قطار سریع السیر به دلیل عبور از برخوار خالی از لطف نیست.
به طور کلی ورود راه آهن در داخل شهر به هیچ عنوان گزینه مناسبی برای پیشرفت شهرستان نیست. چون مترو، یک راه آهن درون شهری است ولی قطار سریع السیر یک راه آهن برون شهری است.
با توجه ویژه مسئولان شهرستان و بازاندیشی کارشناسان شهرستان به فرصت ها و تهدیدات های پیش بینی نشده، می توان بسیاری از نارضایتی و اعتراض های مردمی را در طرح فعلی پاسخ داد.
انتهای پیام/
قطار سریع السیر طبق طرح فعلی در شهرستان فقط تهدید است و هیچ امتیاز حداقلی هم از آن نمی توان استخراج کرد؛ به بیان دیگر باید فرصت های این طرح را نسبت به آسیب های آن سنجید.
برای تفهیم و بررسی بیشتر به چند مورد از تهدیدها و آسیب های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آن به اختصار اشاره می شود؛
تغییر اکولوژی برخوار با ایجاد سد و دیوار بتنی، و یا حفر گودال طبق طرح فعلی، تخریب مزارع کشاورزی، بافت شهری و تحمیل هزینه های گزاف ملی و شهری به ساختمان ها، جاده، معابر و زمین های مردم؛ بخشی از تهدیدهای طرح فعلی است.
عبور قطار سریع السیر از خیابان پیامبر اعظم به عنوان تنها گذر ترخیص دولت آباد و افزایش ترافیک در منطقه صنعتی دولت آباد؛ سریز جمعیت مهاجر و حاشیه نشین به این شهر و تقلیل ارزش ریالی ملک و ساختمان مردم دولت آباد و آثار مخرب زیست محیطی از تهدیدهایی است که درطرح فعلی برای برخوار پیش بینی نشده است.
نتایج منفی فرهنگی حاصل از سرریز جمعیت حاشیه و زاغه نشین اصفهان در دهه های آتی به دولت آباد که خود چالشی حل نشدنی است و به طور کلی این ریل گذاری قطار سریع السیر، سدی در برابر توسعه همه جانبه و فیزیکی شهر دولت آباد به عنوان مرکز شهرستان برخوار و عدم پیشرفت همگن و همسان با کلان شهر اصفهان خواهد بود.
با عنایت به درک صحیح همه مسئولان شهرستان برخوار از جمله شهروندان دستگرد، سین و محله های برخوار، این موضوع چالشی بزرگ برای کل شهرستان قابل حل و اصلاح خواهد بود و می توان به آن به عنوان یک فرصت نگاه کرد.
قطار سریع السیر در صورتی می تواند فرصت باشد که با مطالبه صحیح نیاز ها و تهدیدها این پروژه به مسئولان و با ارائه راهکار دقیق به متولیان و مدیران پروژه قطار سریع السیر، این طرح اصلاح و اجرا شود.
اگر چه امید کمی به تایید آن می رود اما قطعا با روند مطالبه مدنی و علمی پیش رو و هوشیاری همه مردم و همچنین صاحبان رسانه می تواند اعمال راهکار ارسالی را قریب الوقوع دانست؛ راهکاری که علاوه بر انتفاع برخوار، انتفاع ملی و استانی را به همراه خواهد داشت.
راهکار اصلاح این پروژه، در انتقال ایستگاه پیاده سوار قطار سریع السیر به پشت اراضی شمال دولت آباد (کربکند- سین و دستگرد ) است و اتصال از طریق مترو به قلب شهر اصفهان و ادامه مسیر قطار سریع السیر به سمت شیراز از سمت شمال شرق و کنارگذر شرق اصفهان خواهد بود.
تنها با این تغییر و اصلاح طرح می توان از فرصت هایی که دیده نمی شود، صحبت به میان آورد و شاهد فرصت آفرینی این طرح برای شهرستان برخوار خواهیم بود.
به طوری که در اولین گام برخوار را صاحب مترو و متعاقب آن اصفهان را مترصد هزینه های کمتر، ناشی از تخریت و تملک اراضی و ملک و… می کند.
در نهایت تغییر ریل گذاری در طرح فعلی، مسیر بهتری را برای اتصال قطار سریع السیر تهران، اصفهان به شیراز در سطح ملی فراهم می سازد.
امتیازهای فراوانی که با اعمال پیشنهاد فوق با جزییات بیشتر و بهتر – که حتما مسئولان امر در شهرستان و اصفهان به شایستگی به دنبال احقاق آن هستند- لزوم اصلاح طرح فعلی را دو چندان می کند.
به طور قطع ایجاد اقامتگاه بین راهی و … در مورد قطار سریع السیر منتفی است و کاملا با دهکده المپیک نقش جهان متفاوت است اما اخذ سهمی از سود ناشی از جابجایی مسافران توسط قطار سریع السیر به دلیل عبور از برخوار خالی از لطف نیست.
به طور کلی ورود راه آهن در داخل شهر به هیچ عنوان گزینه مناسبی برای پیشرفت شهرستان نیست. چون مترو، یک راه آهن درون شهری است ولی قطار سریع السیر یک راه آهن برون شهری است.
با توجه ویژه مسئولان شهرستان و بازاندیشی کارشناسان شهرستان به فرصت ها و تهدیدات های پیش بینی نشده، می توان بسیاری از نارضایتی و اعتراض های مردمی را در طرح فعلی پاسخ داد.
انتهای پیام/
قطار سریع السیر طبق طرح فعلی در شهرستان فقط تهدید است و هیچ امتیاز حداقلی هم از آن نمی توان استخراج کرد؛ به بیان دیگر باید فرصت های این طرح را نسبت به آسیب های آن سنجید.
برای تفهیم و بررسی بیشتر به چند مورد از تهدیدها و آسیب های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آن به اختصار اشاره می شود؛
تغییر اکولوژی برخوار با ایجاد سد و دیوار بتنی، و یا حفر گودال طبق طرح فعلی، تخریب مزارع کشاورزی، بافت شهری و تحمیل هزینه های گزاف ملی و شهری به ساختمان ها، جاده، معابر و زمین های مردم؛ بخشی از تهدیدهای طرح فعلی است.
عبور قطار سریع السیر از خیابان پیامبر اعظم به عنوان تنها گذر ترخیص دولت آباد و افزایش ترافیک در منطقه صنعتی دولت آباد؛ سریز جمعیت مهاجر و حاشیه نشین به این شهر و تقلیل ارزش ریالی ملک و ساختمان مردم دولت آباد و آثار مخرب زیست محیطی از تهدیدهایی است که درطرح فعلی برای برخوار پیش بینی نشده است.
نتایج منفی فرهنگی حاصل از سرریز جمعیت حاشیه و زاغه نشین اصفهان در دهه های آتی به دولت آباد که خود چالشی حل نشدنی است و به طور کلی این ریل گذاری قطار سریع السیر، سدی در برابر توسعه همه جانبه و فیزیکی شهر دولت آباد به عنوان مرکز شهرستان برخوار و عدم پیشرفت همگن و همسان با کلان شهر اصفهان خواهد بود.
با عنایت به درک صحیح همه مسئولان شهرستان برخوار از جمله شهروندان دستگرد، سین و محله های برخوار، این موضوع چالشی بزرگ برای کل شهرستان قابل حل و اصلاح خواهد بود و می توان به آن به عنوان یک فرصت نگاه کرد.
قطار سریع السیر در صورتی می تواند فرصت باشد که با مطالبه صحیح نیاز ها و تهدیدها این پروژه به مسئولان و با ارائه راهکار دقیق به متولیان و مدیران پروژه قطار سریع السیر، این طرح اصلاح و اجرا شود.
اگر چه امید کمی به تایید آن می رود اما قطعا با روند مطالبه مدنی و علمی پیش رو و هوشیاری همه مردم و همچنین صاحبان رسانه می تواند اعمال راهکار ارسالی را قریب الوقوع دانست؛ راهکاری که علاوه بر انتفاع برخوار، انتفاع ملی و استانی را به همراه خواهد داشت.
راهکار اصلاح این پروژه، در انتقال ایستگاه پیاده سوار قطار سریع السیر به پشت اراضی شمال دولت آباد (کربکند- سین و دستگرد ) است و اتصال از طریق مترو به قلب شهر اصفهان و ادامه مسیر قطار سریع السیر به سمت شیراز از سمت شمال شرق و کنارگذر شرق اصفهان خواهد بود.
تنها با این تغییر و اصلاح طرح می توان از فرصت هایی که دیده نمی شود، صحبت به میان آورد و شاهد فرصت آفرینی این طرح برای شهرستان برخوار خواهیم بود.
به طوری که در اولین گام برخوار را صاحب مترو و متعاقب آن اصفهان را مترصد هزینه های کمتر، ناشی از تخریت و تملک اراضی و ملک و… می کند.
در نهایت تغییر ریل گذاری در طرح فعلی، مسیر بهتری را برای اتصال قطار سریع السیر تهران، اصفهان به شیراز در سطح ملی فراهم می سازد.
امتیازهای فراوانی که با اعمال پیشنهاد فوق با جزییات بیشتر و بهتر – که حتما مسئولان امر در شهرستان و اصفهان به شایستگی به دنبال احقاق آن هستند- لزوم اصلاح طرح فعلی را دو چندان می کند.
به طور قطع ایجاد اقامتگاه بین راهی و … در مورد قطار سریع السیر منتفی است و کاملا با دهکده المپیک نقش جهان متفاوت است اما اخذ سهمی از سود ناشی از جابجایی مسافران توسط قطار سریع السیر به دلیل عبور از برخوار خالی از لطف نیست.
به طور کلی ورود راه آهن در داخل شهر به هیچ عنوان گزینه مناسبی برای پیشرفت شهرستان نیست. چون مترو، یک راه آهن درون شهری است ولی قطار سریع السیر یک راه آهن برون شهری است.
با توجه ویژه مسئولان شهرستان و بازاندیشی کارشناسان شهرستان به فرصت ها و تهدیدات های پیش بینی نشده، می توان بسیاری از نارضایتی و اعتراض های مردمی را در طرح فعلی پاسخ داد.
انتهای پیام/
قطار سریع السیر طبق طرح فعلی در شهرستان فقط تهدید است و هیچ امتیاز حداقلی هم از آن نمی توان استخراج کرد؛ به بیان دیگر باید فرصت های این طرح را نسبت به آسیب های آن سنجید.
برای تفهیم و بررسی بیشتر به چند مورد از تهدیدها و آسیب های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آن به اختصار اشاره می شود؛
,
تغییر اکولوژی برخوار با ایجاد سد و دیوار بتنی، و یا حفر گودال طبق طرح فعلی، تخریب مزارع کشاورزی، بافت شهری و تحمیل هزینه های گزاف ملی و شهری به ساختمان ها، جاده، معابر و زمین های مردم؛ بخشی از تهدیدهای طرح فعلی است.
,عبور قطار سریع السیر از خیابان پیامبر اعظم به عنوان تنها گذر ترخیص دولت آباد و افزایش ترافیک در منطقه صنعتی دولت آباد؛ سریز جمعیت مهاجر و حاشیه نشین به این شهر و تقلیل ارزش ریالی ملک و ساختمان مردم دولت آباد و آثار مخرب زیست محیطی از تهدیدهایی است که درطرح فعلی برای برخوار پیش بینی نشده است.
,نتایج منفی فرهنگی حاصل از سرریز جمعیت حاشیه و زاغه نشین اصفهان در دهه های آتی به دولت آباد که خود چالشی حل نشدنی است و به طور کلی این ریل گذاری قطار سریع السیر، سدی در برابر توسعه همه جانبه و فیزیکی شهر دولت آباد به عنوان مرکز شهرستان برخوار و عدم پیشرفت همگن و همسان با کلان شهر اصفهان خواهد بود.
,با عنایت به درک صحیح همه مسئولان شهرستان برخوار از جمله شهروندان دستگرد، سین و محله های برخوار، این موضوع چالشی بزرگ برای کل شهرستان قابل حل و اصلاح خواهد بود و می توان به آن به عنوان یک فرصت نگاه کرد.
,قطار سریع السیر در صورتی می تواند فرصت باشد که با مطالبه صحیح نیاز ها و تهدیدها این پروژه به مسئولان و با ارائه راهکار دقیق به متولیان و مدیران پروژه قطار سریع السیر، این طرح اصلاح و اجرا شود.
,اگر چه امید کمی به تایید آن می رود اما قطعا با روند مطالبه مدنی و علمی پیش رو و هوشیاری همه مردم و همچنین صاحبان رسانه می تواند اعمال راهکار ارسالی را قریب الوقوع دانست؛ راهکاری که علاوه بر انتفاع برخوار، انتفاع ملی و استانی را به همراه خواهد داشت.
,راهکار اصلاح این پروژه، در انتقال ایستگاه پیاده سوار قطار سریع السیر به پشت اراضی شمال دولت آباد (کربکند- سین و دستگرد ) است و اتصال از طریق مترو به قلب شهر اصفهان و ادامه مسیر قطار سریع السیر به سمت شیراز از سمت شمال شرق و کنارگذر شرق اصفهان خواهد بود.
,تنها با این تغییر و اصلاح طرح می توان از فرصت هایی که دیده نمی شود، صحبت به میان آورد و شاهد فرصت آفرینی این طرح برای شهرستان برخوار خواهیم بود.
,به طوری که در اولین گام برخوار را صاحب مترو و متعاقب آن اصفهان را مترصد هزینه های کمتر، ناشی از تخریت و تملک اراضی و ملک و… می کند.
,در نهایت تغییر ریل گذاری در طرح فعلی، مسیر بهتری را برای اتصال قطار سریع السیر تهران، اصفهان به شیراز در سطح ملی فراهم می سازد.
,امتیازهای فراوانی که با اعمال پیشنهاد فوق با جزییات بیشتر و بهتر – که حتما مسئولان امر در شهرستان و اصفهان به شایستگی به دنبال احقاق آن هستند- لزوم اصلاح طرح فعلی را دو چندان می کند.
,به طور قطع ایجاد اقامتگاه بین راهی و … در مورد قطار سریع السیر منتفی است و کاملا با دهکده المپیک نقش جهان متفاوت است اما اخذ سهمی از سود ناشی از جابجایی مسافران توسط قطار سریع السیر به دلیل عبور از برخوار خالی از لطف نیست.
,به طور کلی ورود راه آهن در داخل شهر به هیچ عنوان گزینه مناسبی برای پیشرفت شهرستان نیست. چون مترو، یک راه آهن درون شهری است ولی قطار سریع السیر یک راه آهن برون شهری است.
,با توجه ویژه مسئولان شهرستان و بازاندیشی کارشناسان شهرستان به فرصت ها و تهدیدات های پیش بینی نشده، می توان بسیاری از نارضایتی و اعتراض های مردمی را در طرح فعلی پاسخ داد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه