به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبکه خبری تهران نیوز ، یکی از مناسبتهای مهم تقویم شیعه، نهم ربیع الاول است که می‌بایست از بزرگترین جشن‌ها باشد اما درباره آن کم گذاشته می‌شود، روزی که برای شیعیان دوران معاصر نقطه عطف چشمگیری است و آنها را به سوی گمشده واقعی دلها سوق می‌دهد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تهران نیوز,در دورانی که شاهدیم بسیاری از افراد به دنبال معنویت هستند و برای دستیابی به گمشده‌هایی نظیر عدالت، انسانیت و کرامت در جستجوی راهکارهای مذهبی هستند اما به دلیل کم‌کاری مذهبیون یا کم بودن تعداد مبلغین به نسبت جمعیت جهان و یا گزینش شیوه‌های اشتباه از سوی خودشان به سمت عرفان‌های کاذب جذب می‌شوند، نهم ربیع الاول می‌تواند نقطه عطفی برای شروع یک حرکت ماندگار باشد.
,درست است که برای تمامی یازده امام دیگر شهادت هر امامی مصادف با آغاز امامت امام بعدی بوده است اما از این جهت که امام دوازدهم اکنون زنده است و به برکت وجود ایشان رزق و روزی انسان‌ها می‌رسد و با ظهور نورانی‌شان بشر به آمال و آرزوهایش می‌رسد، روز آغاز امامت حضرت مهدی(عج) با دیگر امامان متفاوت است و برخلاف سایر سالروزهای شهادت ائمه پس از هشتم ربیع الاول که شهادت امام حسن عسکری(ع) است شیعیان به جشن آغاز امامت امام دوازدهم می‌پردازند.
,آنچه که مغفول مانده است این است که امامت منجی عالم بشریت برای همه آحاد جامعه بشریت دارای اهمیت است و باید همه را به سوی این امر کشاند تا آمادگی قلوب برای ظهور محقق شود، از این رو است که می‌بینیم آنگونه که برای ولادت آن حضرت همه‌جا پر از شور و سرور است برای آغاز امامت آن حضرت سنگ تمام گذاشته نمی‌شود.
,باید فرصت را مغتنم شمرد و روز آغاز امامت را که برای انسان‌های دوره معاصر روز غدیر دیگری است، بزرگ شمرد اما نه اینکه مانند جشن تاجگذاری پادشاهان و افراد مادیگرا صرفا به جشن و پایکوبی پرداخت لذا باید نهم ربیع الاول را به جشن گسترده‌ای تبدیل کرد که علاوه بر شور همگانی به دنبال افزایش شعور همگانی نیز باشد و آحاد افراد جوامع مختلف با حضور در این جشن بزرگ، با معنا و مفهوم امامت، آثار و برکات امامت، شخصیت منجی عالم بشریت و وظیفه منتظران در قبال امام حی و حاضر آشنا شوند و راه زندگی خود را پس از خروج از این مراسمات پیدا کنند.
,در همین راستا از تمامی امکانات و تکنولوژی روز اعم از مجازی و حقیقی باید بهره برد و جشن‌ها و مراسمات را از کار کلیشه‌ای خارج کرد تا انواع و اقسام سلایق جامعه جذب ضیافت مهدوی شده و اسباب رشد آنها فراهم شود.
,همین جا باید از خودمان بپرسیم چقدر از موقوفات ما به تبلیغ امامت مهدی موعود(عج) اختصاص داده شده است؟ چقدر از نذورات ما نذر تبلیغ امامت منجی عالم بشریت است؟ چقدر از همت و تلاش ما صرف آشنایی خودمان و دیگران با امام زمان شده است؟ و چقدر از رفتارهای مردم و مسئولین باعث جذب دیگران به عالم تشیع و تبعیت از هادی جهانی می‌شود؟ آیا تاکنون از خودمان پرسیده‌ایم که چنددرصد از اقداماتمان در راستای مهدویت بوده است؟
,و از همه مهمتر این که آیا برای نسل بعدی و انتقال فرهنگ انتظار قدمی برداشته‌ایم؟ خوب است در ایام نهم ربیع الاول که باید برای جشن بزرگ مهدویت سنگ تمام بگذاریم توجه ویژه‌ای به کودکان و نوجوانان داشته و با برنامه‌ریزی ویژه این سنین به شکوفایی ایشان و تداوم فرهنگ انتظار و مهدویت کمک کنیم.
,در پایان این نکته را می‌توان متذکر شد که ارتباط امام و ماموم ارتباطی دوسویه است و هر قدمی که برای امام و فرهنگ امامت برداشته شود چندین برابر آن از سوی امام بر زندگی ما عنایت می‌شود لذا برای نشر و گسترش فرهنگ امامت و مهدویت نباید منتظر حکومت‌ها و نهادها و دستگاه‌ها شد بلکه هر شخص شیعه‌ای در هر گوشه‌ای از دنیا باید شخصا دست به کار شده و نهم ربیع الاول را در زندگی خود تبدیل به روز آغاز نهضتی مهدوی بکند که تا سال بعد هم شاهد رشد خود و اطرافیانش باشد هم شاهد آثار و برکات این حرکت بر روی زندگی و جامعه پیرامونی‌اش.
,یادداشت: محمد صدارت
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه