به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از طنین خاتم؛ جوان موفق هراتی بینایی چشمان خود را از دست داد اما با تلاشی خستگی ناپذیر به موفقیت‌هایی نائل گردید و اکنون به نمادی از انگیزه،کار و تلاش جدی برای جوانان این مرز و بوم تبدیل یافته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طنین خاتم,علیرضا پور ناظمیان جوان موفق هراتی و کاپیتان تیم ملی گلبال ایران در گفتگو با خبرنگار طنین خاتم، از انگیزه‌ها، اهداف و چرایی فعالیت هدفمند و گسترده خود حرف‌های بسیاری برای گفتن دارد.
طنین خاتم: لطفاً خودتان را به‌طور کامل برای ما معرفی کنید؟
علیرضا پور ناظمیان 19 ساله و محصل از شهرستان خاتم بخش مرکزی هرات، دیپلم علوم انسانی و در حال نیز در تیم ملی گلبال جمهوری اسلامی ایران به عنوان بازیکن و کاپیتان فعالیت دارم.
طنین خاتم: نقش دوستان و خانواده در حمایت و تشویق شما برای رسیدن به موفقیت چقدر اهمیت داشته است؟
در درجه اول نقش خانواده ام (پدر و مادرم) بسیار پر رنگ است و بعد از آن باید از تمام دوستان علی الخصوص اسماعیل سلیم آبادی تقدیر و تشکر کنم.
البته از اینکه خانواده ام فراق مرا به خاطر تمرینات پی در پی و اردوهای گروهی تحمل کردند تشکر می کنم.
طنین خاتم: چی شد که به ورزش قهرمانی روی آوردید؟
در ابتدا به به ورزش به عنوان یک سرگرمی و تفریح نگاه میکردم اما کم کم علاقمند شدم و تصمیم گرفتم به صورت جدی ادامه دهم.
برای رسیدن به موفقیت تمرینات و مشقات فراوانی کشیدم و با توکل و اراده قوی توانستم تمام پل های پشت سر را با موفقیت طی کنم.
طنین خاتم: کمی درباره مسابقات پارآسیایی بگید اینکه در این مسابقات چندم شدید و میزان آمادگی تیم ملی در چه حد بود؟
این مسابقات در امارات برگزار و در رشته گلبال هشت تیم شرکت داشتند که در قالب دو گروه انجام شد.
تیم ملی ایران در این مسابقات با چین،ژاپن و عراق همگروه بود که متاسفانه ایران بازی با چین را واگذار کردیم و به عنوان تیم دوم به دور بعدی راه پیدا کردیم که در این مرحله نیز با شکست مقابل تایلند و پیروزی برابر کرده جنوبی به مقام سوم دست پیدا کردیم.
از نظر شرایط جسمانی و روحی تیم ملی در مرحله آمادگی خوبی قرار داشت ولی عدم تجربه کافی باعث شد نتوانیم به رتبه بالاتر دست پیدا کنیم البته امیدوارم این مسابقات جرقه ای باشد برای صعود ما در در رده های بالای آسیایی و جهانی.
طنین خاتم: از نگاه شما مهمترین مشکل و دغدغه جامعه معلولین علی الخصوص قشر کم بینا و نابینا چست؟
مهمترین مشکل و دغدغه جامعه معلولین علی الخصوص قشر کم بینا و نابینا مشکل اشتغال و در آمد مناسب برای گذارن امور زندگی است.
طنین خاتم: حمایت های مسئولین شهرستان و استان را چگونه ارزیابی میکنید؟
به غیر از خانواده و دوستانم هیچ ارگانی در زمینه موفقیت های ورزشی از من حمایت نکردند. البته بنده نیز هیچگاه درخواستی در این زمینه از هیچ ارگانی نداشتم.
البته در جریان مسابقات آسیایی و کسب رتبه سوم در این تورنمنت به محض ورود به شهرستان با استقبال مسئولین روبه رو شدم که جا دارد از آنان تشکر و قدردانی کنم.
طنین خاتم: مشکل بینایی چقدر در زندگی شما تاثیر گذار بوده است؟
بنده هیچگاه به کم بینایی به عنوان یک مشکل نگاه نکردم و آن را نقص حساب نیاوردم، برعکس کم بینایی را پلی می بینم برای راهیابی و دست یابی به اهداف و خواسته های که در آینده در نظر دارم و برای رسیدن به آنان از هیچ تلاشی دریغ نمیکنم
البته در این چند سال با جدید و همت خود به همه دوستان،آشنایان و شهروندان نشان دادم معلولیت محدودیت نیست.
سخن آخر؟
در درجه اول از خانواده ام تشکر میکنم که در همه مراحل زندگی به عنوان حامی و همراه در کنارم بودند.
از تمام مسئولیت نیز تقاضا دارم که حمایت خود را از این اینجاب و امثال من چه در حیطه ورزشی و چه در امور زندگی و کار دریغ نکنند و هوای ما بچه های روشندل را بیش از مردم عادی داشته باشند و چشم بینایی ما در جامعه باشند .
در پایان از مربی تیم ملی آقای کولیوند، وحید ابریشمی مربی یزد و تمام کسانی که در موفقیت اینجاب نقش داشتند تشکر می کنم.
انتهای پیام/
علیرضا پور ناظمیان جوان موفق هراتی و کاپیتان تیم ملی گلبال ایران در گفتگو با خبرنگار طنین خاتم، از انگیزه‌ها، اهداف و چرایی فعالیت هدفمند و گسترده خود حرف‌های بسیاری برای گفتن دارد.
,
طنین خاتم: لطفاً خودتان را به‌طور کامل برای ما معرفی کنید؟
علیرضا پور ناظمیان 19 ساله و محصل از شهرستان خاتم بخش مرکزی هرات، دیپلم علوم انسانی و در حال نیز در تیم ملی گلبال جمهوری اسلامی ایران به عنوان بازیکن و کاپیتان فعالیت دارم.
طنین خاتم: نقش دوستان و خانواده در حمایت و تشویق شما برای رسیدن به موفقیت چقدر اهمیت داشته است؟
,
,
,
, طنین خاتم: نقش دوستان و خانواده در حمایت و تشویق شما برای رسیدن به موفقیت چقدر اهمیت داشته است؟,
در درجه اول نقش خانواده ام (پدر و مادرم) بسیار پر رنگ است و بعد از آن باید از تمام دوستان علی الخصوص اسماعیل سلیم آبادی تقدیر و تشکر کنم.
,البته از اینکه خانواده ام فراق مرا به خاطر تمرینات پی در پی و اردوهای گروهی تحمل کردند تشکر می کنم.
,طنین خاتم: چی شد که به ورزش قهرمانی روی آوردید؟
, طنین خاتم: چی شد که به ورزش قهرمانی روی آوردید؟,در ابتدا به به ورزش به عنوان یک سرگرمی و تفریح نگاه میکردم اما کم کم علاقمند شدم و تصمیم گرفتم به صورت جدی ادامه دهم.
,برای رسیدن به موفقیت تمرینات و مشقات فراوانی کشیدم و با توکل و اراده قوی توانستم تمام پل های پشت سر را با موفقیت طی کنم.
,
, طنین خاتم: کمی درباره مسابقات پارآسیایی بگید اینکه در این مسابقات چندم شدید و میزان آمادگی تیم ملی در چه حد بود؟
, طنین خاتم: کمی درباره مسابقات پارآسیایی بگید اینکه در این مسابقات چندم شدید و میزان آمادگی تیم ملی در چه حد بود؟,این مسابقات در امارات برگزار و در رشته گلبال هشت تیم شرکت داشتند که در قالب دو گروه انجام شد.
,تیم ملی ایران در این مسابقات با چین،ژاپن و عراق همگروه بود که متاسفانه ایران بازی با چین را واگذار کردیم و به عنوان تیم دوم به دور بعدی راه پیدا کردیم که در این مرحله نیز با شکست مقابل تایلند و پیروزی برابر کرده جنوبی به مقام سوم دست پیدا کردیم.
,از نظر شرایط جسمانی و روحی تیم ملی در مرحله آمادگی خوبی قرار داشت ولی عدم تجربه کافی باعث شد نتوانیم به رتبه بالاتر دست پیدا کنیم البته امیدوارم این مسابقات جرقه ای باشد برای صعود ما در در رده های بالای آسیایی و جهانی.
,طنین خاتم: از نگاه شما مهمترین مشکل و دغدغه جامعه معلولین علی الخصوص قشر کم بینا و نابینا چست؟
, طنین خاتم: از نگاه شما مهمترین مشکل و دغدغه جامعه معلولین علی الخصوص قشر کم بینا و نابینا چست؟,مهمترین مشکل و دغدغه جامعه معلولین علی الخصوص قشر کم بینا و نابینا مشکل اشتغال و در آمد مناسب برای گذارن امور زندگی است.
,طنین خاتم: حمایت های مسئولین شهرستان و استان را چگونه ارزیابی میکنید؟
, طنین خاتم: حمایت های مسئولین شهرستان و استان را چگونه ارزیابی میکنید؟,به غیر از خانواده و دوستانم هیچ ارگانی در زمینه موفقیت های ورزشی از من حمایت نکردند. البته بنده نیز هیچگاه درخواستی در این زمینه از هیچ ارگانی نداشتم.
,البته در جریان مسابقات آسیایی و کسب رتبه سوم در این تورنمنت به محض ورود به شهرستان با استقبال مسئولین روبه رو شدم که جا دارد از آنان تشکر و قدردانی کنم.
,
, طنین خاتم: مشکل بینایی چقدر در زندگی شما تاثیر گذار بوده است؟
, طنین خاتم: مشکل بینایی چقدر در زندگی شما تاثیر گذار بوده است؟,بنده هیچگاه به کم بینایی به عنوان یک مشکل نگاه نکردم و آن را نقص حساب نیاوردم، برعکس کم بینایی را پلی می بینم برای راهیابی و دست یابی به اهداف و خواسته های که در آینده در نظر دارم و برای رسیدن به آنان از هیچ تلاشی دریغ نمیکنم
,البته در این چند سال با جدید و همت خود به همه دوستان،آشنایان و شهروندان نشان دادم معلولیت محدودیت نیست.
,سخن آخر؟
, سخن آخر؟,در درجه اول از خانواده ام تشکر میکنم که در همه مراحل زندگی به عنوان حامی و همراه در کنارم بودند.
,از تمام مسئولیت نیز تقاضا دارم که حمایت خود را از این اینجاب و امثال من چه در حیطه ورزشی و چه در امور زندگی و کار دریغ نکنند و هوای ما بچه های روشندل را بیش از مردم عادی داشته باشند و چشم بینایی ما در جامعه باشند .
,در پایان از مربی تیم ملی آقای کولیوند، وحید ابریشمی مربی یزد و تمام کسانی که در موفقیت اینجاب نقش داشتند تشکر می کنم.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه