به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شیرازه، روز گذشته ۱۲ نماینده مجلس به وزیر ارشاد در خصوص تعلیق اکران عمومی فیلم سینمایی "عصبانی نیستم" تذکر دادند. گرچه این روزها مردم بیشتر مایل هستند تا خبرهایی درخصوص تذکر یا اقدام نمایندگان درخصوص گرانی‌های اخیر مواجه شوند، اما بد نیست کمی بررسی کنیم تا دریابیم دغدغه این روزهای برخی نمایندگان محترم مجلس از چه جنسی است و وقت خود را برای اکران چه فیلمی صرف کرده‌اند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شیرازه,
پیش از ورود به بحث، نخستین نکته آنکه نگارنده امیدوار است نمایندگان محترم ندیده و چشم بسته از این فیلم حمایت کرده باشند چرا که اگر آن را دیده‌اند و همچنان خواهان اکران عمومی آن هستند، طبیعتا اوضاع کمی متفاوت می‌شود.
,
خلاصه داستان فیلم و حال و هوای مردمی که در سالن سینما فلسطین به مناسبت جشنواره فیلم فجر، در حال تماشای فیلم بودند هنگام اکران آن به شرح زیر است: نوید (شخصیت اول مرد فیلم) به این در و آن در می‌زند تا کار پیدا کند اما هیچ کس به او کار نمی‌دهد. یکی می‌گوید ما به آدم سوء‌پیشینه‌دار کار نمی‌دهیم، یک نفر از او می‌خواهد که برایشان دزدی کند و نوید زیربار نمی‌رود. این وسط می‌رود پیش یکی از فامیل‌هایش که به قول نوید «دکترای تحریم» دارد، به آقازاده‌ها وصل است و برای دولت تحریم را دور می‌زند.
,
لابلای صحنه‌های فیلم به طور ناگهانی صدای احمدی‌نژاد را می‌شنوی، حرف‌هایی می‌زند که حرص مخاطب را در می‌آورد: «این دولت پاک‌ترین دولت بوده است، ما می‌خواهیم پول نفت را بیاوریم سر سفره مردم، ما مشکل اقتصادی نداریم...». در طول فیلم یک زن چادری را در قامت منشی یک شرکت می‌بینی که رژ‌لبش از سیاهی چادرش سُرخ‌تر است! با ناز و عشوه حرف می‌زند و مشخص است که سوگلی رئیسش است. و مخاطب فیلم از هرچه زن چادری است بدش می‌آید.
,
نوید نهایتاً در یک بنگاه املاک کار پیدا می‌کند، یک دختر را پای میز قولنامه می‌آورد. صاحبخانه یک مرد چاق و ریشو است به نام طالبی، که به خاطر اینکه دختر متأهل نیست خانه را به او نمی‌دهد. دختر عصبانی می‌شود و به آن مرد چاق و ریشو در عین جسارت و شهامت، بلند می‌گوید «طالبان»
,
عده‌ای در سالن سینما ذوق می‌کنند و کف می‌زنند که بالاخره یکی پیدا شد که روبروی ظلم بایستد؛ اما انگار یک تنفر عمومی علیه ریش‌دارها در حال شکل‌گیری است. در ادامه فیلم نوید خبر اختلاس ۳ هزار میلیاردی را اتفاقی از تلویزیون می‌بیند، تصویر مرتضوی را هم در یک اتفاق دیگر در تلویزیون می‌بیند. کارگردان حتی پای «هاله نور» را هم به فیلم می‌کشد و در کنار همه اینها، تصویر بیکاری و درماندگی مردم اعصاب مخاطب را به هم می‌ریزد.
,
خلاصه آنکه کینه و نفرت از سر و روی فیلم می‌ریزد، تدوین و تصویر و موسیقی همه تو را عصبی و عصبی‌تر می‌کند. عده‌ای سرشان را روی صندلی گذاشته‌اند و تحمل تماشای بقیه فیلم را ندارند، عده‌ای هم با سگرمه‌های در هم فرورفته هی کف و سوت می‌زنند.
,
نکته آنکه در همه جای فیلم، این نظام است که زیر سوال می‌رود و مملکت است که غیر قابل اصلاح می‌نماید و این مذهبی‌ها و چادری‌ها هستند که مفسد و دزد معرفی می‌شوند و جالب آنکه این همه سیاهی و سیاه‌نمایی، نه در جشنواره فیلم اورشلیم اسرائیل و یا کَن فرانسه و یا در اسکار هالیوود، بلکه در جشنواره فجر جمهوری اسلامی اکران شده و از بودجه بیت‌المال به این فیلم پول و جایزه داده‌اند که کل نظام را سیاه و غیرقابل تحمل و اصلاح‌ناپذیر به تصویر بکشد! و حال هم برخی نمایندگان محترم مجلس، دغدغه این را دارند که مبادا از اکران عمومی چنین اثر فاخری! جلوگیری شود!
,
در همین روزها، فیلم سینمایی اشنوگل هم در نوبت اکران قرار دارد که روایتی جذاب از شهدای غواص است اما حیف! که لابی‌گرهای سینما دوست ندارند اشنوگل در سالن‌های متعدد و زیادی به نمایش درآید به نحوی که کل سالن‌های سینمای نمایش‌دهنده اشنوگل در کشور، هنوز به ۵۰ سالن نرسیده!
, اما در این میان، نامه برخی نمایندگان مجلس نه برای حمایت از اکران عمومی‌تر اشنوگل، بلکه برای اکران "عصبانی نیستم" منتشر می‌شود! به راستی دغدغه‌های فرهنگی و اجتماعی برخی نمایندگان از چه جنسی است؟!
,
امین رشیدی
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه