به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سفیر هراز، در ظاهر بدینگونه است که هر گروهی که مخالف دولت یا نظامی‌باشند، از بیرون، سخنان، اعمال و اقداماتشان حمایت شده و مورد تایید قرار می‌گیرد اما این موضوع تا زمانی ادامه دارد که آن بیرونی‌ها، همان بیرون مانده و هیچ‌گاه وارد آن سرزمین نشوند چرا که به یک‌باره همه چیز کن فی‌کون شده و واقعیت‌ها مثل پتک بر سر مخالفان کوبیده می‌شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سفیر هراز,,
نمونه‌اش را در سرزمین‌های گوشه و کنار خود دیده ایم. راست گفته‌اند که تاریخ چیز خوبی است اما نگفته‌اند که تنها برای همسایه!
,,
یک روز اقتصاد مردم، یک روز معیشت، یک روز حقوق اجتماعی، یک روز آزادی جنسی، همه و همه اینها در جای خود خوب است اما به شرطی که بهانه‌ای جهت سوء استفاده دشمنان قرار نگیرد چرا که تمامی این ناملایمات در کشورهایی که مخالفان را ساپورت می‌کنند کم و بیش وجود دارد اما آنها نسبت به شهروندان خود دل‌سوز نبوده و آنگاه دل‌شان برای ملت ایران و ایرانی جماعت سوخته است!
,,
آمارها را از منابع خودشان زیر و رو کنید. بله، اقدامات بدون مصلحت اندیشی‌های سیاسی، جناحی، قومیتی و ... باید انجام شود که در همان کشورهای پیشرفته آنها علی الظاهر و کشور در حال توسعه ما همچنین رخ داده و می‌دهد اما انتظار مردم از نظام جمهوری اسلامی به عنوان صدایی که آرمان و بهترین‌ها را فریاد می‌زند، زیاد بوده و انتظاری بی‌راه و بیهوده هم وانمود نمی‌کند.
,,
اما ما به عنوان شهروند، مسلمان، ایرانی، مخالف نظام یا هرچیز دیگری، باید بدانیم که آگاهانه برای گروهی کف و سوت بزنیم. اگر هم به خیابان می‌آییم حتی برای اغتشاش حتی برای برهم زدن امنیت جامعه و حتی، حتی براندازی نظام، باید آگاه باشیم که برای چه و برای که قدم برمیداریم. آیا اگر روزگاری همان حامیان وارد کشورمان شوند، رحم به اصول‌گرا می‌کنند یا اصلاح‌طلب؟ مدیریت و امورات کار را به لیبرال‌ها می‌دهند یا کارگزاران؟ دقیقا چه بر سر کشورهای همسایه آمد زمانی که نظام خودکامه یا با انتخاب خود مردمشان، برداشته و کشور، تمامیت و حتی ناموسشان مورد هجوم کس و ناکسقرار گرفت؟ آیا موافقان، سرکوب و مخالفان، شاه شدند؟ آیا آن کسانی که در حصر بودند آزاد شده و رهبر جامعه شدند؟
,,
خیال خامی‌است اگر به گفته‌های دشمنی دل بسته باشیم که حتی به توافق بین‌المللی خود که همه قدرت‌های شماره یک جهان در آن حضور داشتند پایبند نبوده و از جان و مال و آبروی خود، دولت، نظام و سرزمین‌مان مایه بگذاریم، به اموال شخصی و عمومی که برمیگردد به جیب خودمان و اطرافیانمان ضربه زده و خسارت وارد کنیم، آنگاه به آرزوهای درست و به‌حق یا نادرست و بی‌جای‌مان دست‌یابیم.
,,
در این میان، مسئولان امر نباید تمامی فعل و انفعالات رخ داده را به پای اغتشاش‌گران نوشته و همه درخواست‌های به‌حق را به ناحق تبدیل کرده و با اظهار نظرهایی، ماهی خود را از آب گل آلود شده بگیرند و از آن طرف هم، نه آن‌گونه از طرف ملت به آنها فشار وارد آید که گویی آنها دقیقا به مانند دشمن عمل می‌کنند و هیچ‌کاری برای ملت انجام نمی‌دهند که اگر هم قصوری به عمد یا غیرعمد، با آگاهی یا بدون آن، از طرف آنها انجام می‌شود، می‌توان در انتخاب‌های بعدی، دیگر به آنها اعتماد نکرد و گزینه دیگری را روی کار آورد، آن هم در تمامی عرصه‌های اداری و مدیریتی و این نعمتی است که در این سرزمین وجود دارد که مردم در تصمیمات مدیران خود سهیم بوده و اگر بدی هست به انتخاب بد و اگر خوبی هست به انتخاب خوب خودشان بازگشت داده می‌شود که البته باز هم نباید به اعتراضات و مطالبات به‌حق ملت، حتی آن کسانی که رای موافق به شخص یا گروهی داده‌اند، به‌راحتی با یک جمله که "خودت انتخاب کردی" پاسخ داد چرا که اگر خودش هم انتخاب کرده، این‌بار هم خودش هست که مطالبه‌گری می‌کند.
,,
و نظامی‌که سال‌های سال است در تکاپوی این طوفان همیشه فعال، با استواری قدم برداشته و به راه خود ادامه می‌دهد و از پس ابتلائات و امتحانات الهی و انسانی، به‌خواست خداوند و عنایت حضرت حجت و همراهی مردم دل‌سوز، پاک و شاکر خود، یکی پس از دیگری سربلند بیرون آمده تا در جهت احقاق حق و عدالت‌خواهی، نه تنها نسبت به خود و جامعه ایرانی که در سرتاسر جهان، یگانه فریادخواه و فریادرس جهانیان از هر قشر، مذهب و مرامی باشد که این هم در خون مسلمان، جاری و هم با شرف ایرانی، عجین بوده و هست.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه