"مایکل براون" قربانی حقوق بشر آمریکایی/برابری حقوق، رویای همیشگی سیاهپوستان آمریکایی

به گزارش خبرنگار بین المللی شبکه اطلاع رسانی دانا، کشته شدن یک جوان سیاهپوست آمریکایی با نام "مایکل براون" در شهر فرگوسن آمریکا بار دیگر خشم سیاهپوستان این کشور و اعتراض به نژادپرستی را به همراه داشته است.

براون، ۱۸ ساله به ضرب گلوله پلیس کشته شد و گزارش‌ها حاکی از آن است که وی در حالی کشته شده که اسلحه‌ای با خود نداشته است.

رئیس پلیس می‌گوید یک افسر پلیس پس از درگیری مایکل براون را چند بار از نزدیک هدف تیراندازی قرار داده است. از سوی دیگر مادر براون گفته او با هشت گلوله به قتل رسیده است.

در پی مراسم یادبود شبانه در محل تیراندازی به این نوجوان در فرگوسن شورش‌های خیابانی به راه افتاد و در این خشونت‌ها، فروشگاه‌ها غارت و ماشین‌ها و ساختمان‌ها تخریب شدند و این اعتراضات به حدی بود که باراک اوباما خواستار حفظ آرامش در این شهر شد.

وسعت این اعتراضات به حدی بود که اداراه هوانوردی آمریکا پس از بالا گرفتن تظاهرات در شهر فرگوسن در ایالت میسوری آمریکا دستور ممنوعیت پرواز هواپیماها بر فراز این شهر را صادر کرد.

قوانین تبعیض‌آمیز در آمریکا علیه سیاه‌پوستان همواره مورد اعتراض گروه‌های حقوق بشری قرار داشته است. فعالان می‌گویند احتمال رفتار تبعیض‌آمیز پلیس با سیاه‌پوستان بیشتر است و آنها دو برابر بیشتر احتمال دارد در دادگاه‌ها محکوم شوند.

هرچند این نوع رفتار همواره وجود داشته و تعداد زیادی از سیاهپوستان به دلیل رفتار نژادپرستانه نیروهای پلیس این کشور جان خود را از دست می‌دهند اما عدم پوشش رسانه‌ای و توجه شبکه‌های خبری پوششی برای رفتار پلیس به شمار می‌رود.

در آمریکا به طور متوسط هر ۳۶ ساعت یک سیاه پوست به دست پلیس کشته می‌شود

 تبعیض‌های نژادی در آمریکا که با نظام برده‌داری در سده ۱۷ آغاز شد، همچنان تا عصر حاضر ادامه یافته ‌است و در واقع شرایط نابسامان سیاه پوستان ایالات متحده آمریکا و برخوردهای تبعیض‌‌آمیزی که با آن‌ها صورت می‌گیرد، از جمله معضلاتی است که نگرانی بسیاری از فعالان حقوق بشر را به دنبال داشته است.

حدود یک میلیون نفر از مجموع دو میلیون و ۳۰۰ هزار نفر زندانی آمریکا را سیاهپوستان تشکیل می‌دهند و این در حالی است که شمار آمریکایی‌های سفیدپوستی که مواد مخدر مصرف می کنند، پنج برابر بیشتر از سیاهپوستان است.

همچنین از نظر امکانات مالی و رفاهی، سیاهان در شرایط بسیار پایین‌تری نسبت به سفید پوستان قرار دارند. به گونه‌‌ای که میانگین ثروت یک خانواده سفیدپوست (۱۱۳ هزار دلار)، ۲۰ برابر درآمد یک خانواده سیاهپوست است و ۱۸ درصد از سیاهپوستان زیر ۲۵ سال آمریکایی، از بیمه درمانی محرومند.

یکی از اشکال این تبعیض نژاد پرستانه، نحوه برخورد پلیس با سیاهان است. گسترش نژاد پرستی در بخش‌های دولتی آمریکا باعث شده بسیاری از افسران پلیس در ایالات مختلف بی‌مبالاتانه به مظنونان سیاهپوست خود شلیک و آنان را به قتل برسانند. بر اساس آمارهای منتشر شده، در این کشور به طور متوسط هر ۳۶ ساعت یک سیاه پوست به دست پلیس کشته می‌شود.

۶۴ درصد از مردم نیویورک رویکرد تبعیض‌آمیز پلیس ضد سیاهپوستان را تصدیق می‌کنند. این وضعیت تاکنون خشم بسیاری از سیاهان را برانگیخته و سبب اعتراضات گسترده‌ای شده است.

به طور کلی نژادپرستی همواره به عنوان یک مسأله مهم در ایالات متحده از دوره استعمار و برده‌داری مطرح بوده است. با انتخاب اوباما به عنوان نماینده‌ای سیاهپوست در کاخ سفید، انتظار می‌رفت شرایط سیاهان بهبود یابد، اما گزینه "اتخاذ اقدامات انضباطی جدی برای جلوگیری و سرکوب رفتارهای ناهنجار" در دستور کار پلیس قرار گرفت.

آمار قتل، زندانی شدن بدون تفهیم اتهام و برگزاری دادگاه، دستگیری‌های بی‌علت و تضییع حقوق اجتماعی سیاهپوستان در دوران ریاست جمهوری اوباما، نه تنها کاهش نداشت؛ بلکه بیشتر نیز شده است.

در این راستا ۱۳ مارس سال جاری یک نوجوان سیاه پوست به نام "کیمانی گری" به دست پلیس اوکلند به قتل رسید. وی که فقط شانزده سال داشت، از فاصله نزدیک هفت بار هدف گلوله قرار گرفت. این مساله مردم را خشمگین کرده و به خیابان‌ها کشاند  این در حالیست که تنها بخش کوچکی از موارد متعدد خشونت نیروهای پلیس امریکا علیه رنگین پوستان و سیاه‌پوستان آمریکایی در مطبوعات و رسانه‌ها منتشر می‌شود و اعتراضات در این زمینه نیز به شدت سرکوب می‌گردد. 

اوت گذشته نیز "شانتا دیویس" زن جوان بیست و سه ساله هدف گلوله پلیس قرار گرفت و در حالیکه زخمی بود روی زمین کشیده شد تا در نهایت بر اثر خونریزی جان خود را از دست داد.

به طور کلی در ارتباط با سیاهان بحرانی حقوق بشری در ایالات متحده آمریکا به چشم می‌خورد. از ژانویه سال ۲۰۱۲ نیروهای پلیس و امنیتی حداقل ۱۲۰ نفر از زنان و مردان سیاه پوست را به قتل رسانده‌اند که قطعا نمی‌توان آن‌ها را تصادفی و غیر عمدی دانست.

"ایست و بازرسی" نیز از دیگر سیاست‌های تبعیض‌آمیز پلیس آمریکا در قبال سیاهان است. در سال ۲۰۱۱ پلیس نیویورک ۷۰۰ هزار نفر از کسانی‌که نزدیک به ۸۵ درصد آن‌ها سیاهپوست و یا مردان جوان اسپانیایی بودند را متوقف کرده است. شمار قابل توجهی از افراد سیاهپوست شرکت کننده در این نظرسنجی، اعلام کردند تاکتیک توقف و بازرسی پلیس، آنها را به ستوه آورده است.

جالب توجه آنکه علیرغم این رفتارهای خشونت‌بار و قتل سیاهان، پلیس آن را انکار کرده و به طرق مختلف آن را توجیه می‌کند. فعالان سرشناس حقوق بشر می‌گویند، اسناد و مدارک کافی وجود دارد که ثابت می‌کند هرگاه پلیس یک سیاهپوست یا لاتین تبار را می‌کشد آن را قتلی موجه و قانونی تلقی می‌کند.

تاکنون اقدامات متعددی در این زمینه از سوی نهادهای متعدد حقوق بشر و فعالین این عرصه انجام شده است که از آن میان به کمپین Trayvon Martin is All of US اشاره کرد. در قالب این کمپین فعالان حقوق بشر از دولت اوباما درخواست کردند تا اقداماتی در جهت برقراری عدالت نژادی و پایان دادن به نابرابری‌ها در این زمینه در پیش گرفته شود و کشتار بی دلیل سیاهان متوقف گردد.

سیاه پوستان و دو رگه های امریکایی، بیش از چندین دهه است که به حکم آمار و ارقام رسمی و غیر رسمی، از بی عدالتی درد می کشند. همین امر نگرانی فعالین حقوق مدنی را برانگیخت چرا که آن را مصداق بارز نقض حقوق بشر می دانند.

تبعیض برای ثبت نام در مدارس، استخدام و جایگیری در مشاغل، برخورداری از امکانات شهری و اجتماعی و از همه بدتر هراس از خشونت و جرایم نژادی، از جمله نگرانی و مشکلات جامعه سیاهان امریکاست. امریکایی- افریقایی ها بیش از 13 درصد از جمعیت امریکا و 14 درصد از معتادین مواد مخدر را تشکیل می دهند. 37 درصد از کسانی که به دلیل جرائم مواد مخدر در ایالات متحده دستگیر می شوند، از این دسته هستند. مطالعات نشان می دهند پلیس تمایل بیش تری برای بازداشت سیاه پوستان یا لاتین تبارها نسبت به سفید پوستان دارد.

زمانی که "باراک اوباما" به ریاست جمهوری رسید، امیدهای تازه ای در میان سیاه پوستان امریکا ایجاد شد که در وضعیت آن ها تغییراتی به وجود آید؛ امری که به حکم آمار و ارقام هنوز به واقعیت نپیوسته است.

تبعیض نژادی و قتل روازنه سیاه پوستان در کشوری که ادعای نشر دموکراسی و حقوق بشر را در دنیا دارد، به رویه ای عادی تبدیل شده است. از دولت مردانی که به مردم خودشان رحم نمی کنند انتظاری نیست که برای مردم سایر کشورها خصوصا مسلمانان عراق، افغانستان و فلسطین دل بسوزانند.

انتهای پیام/