حلقه‌‌ی ویلاها بر دور تالاب بین‌‌المللی قوری‌‌گل/ دیگر در ۳۰ کیلومتری جنوب شرق تبریز پرنده پر نمی‌‌زند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، انگار قصه پر غصه مرگ محیط زیست سرزمین اطلسی‌‌ها تمامی ندارد و به سریال دنباله دار تبدیل شده است. تو گویی دیر یا زود این سرزمین به کویری تشنه تبدیل خواهد شد، قوری گل به مانند دریاچه ارومیه در حال احتضار است.

آب حیات هر دو میراث گران‌بهای طبیعی ته کشیده و تشنگی بر سیمایشان مستولی گشته است. گر چه مسئولان خشکسالی و کم آبی را مهمترین عامل خشکی تالاب‌های آذربایجان عنوان می‌‌‌‌‌کنند اما به نظر می‌‌‌‌‌رسد مدیریت ضعیف و بی‌‌‌‌‌تدبیری هم بر پیشروی خشکی تالاب و دریاچه دامن زده است در حالیکه با مدیریت و برنامه ریزی صحیح می‌‌‌شد کم آبی آنها را کنترل کرد.

 پس از قصه تلخ دریاچه ارومیه و کش و قوس‌‌‌های فراوانش این بارحکایت تالاب بین المللی قوری گل است .قوری گل این روزها همان مسیری را می‌‌رود که دریاچه ارومیه پیمود.

در سال‌‌های اخیر شاهد بهره‌‌برداری از آب تالاب و دریاچه برای کشاورزی، ساخت و ساز های غیر مجاز در حریم تالاب، احداث سد و یا واگذاری زمین‌‌های اطراف برای ویلا سازی بوده‌‌ایم حال انگشت اتهام را به سوی چه کسی نشانه بگیریم و چه کسی یا ارگانی را مقصر بنامیم.

به گفته کارشناسان سطح آب این تالاب نسبت به گذشته خیلی پایین آمده و سرنوشتی مانند دریاچه ارومیه در انتظار آن است. مهار و هدایت نکردن آب‌‌های سطحی و رودخانه‌‌های اطراف تالاب در گذشته و حال از یک طرف و استفاده ممتد آب این رودخانه‌‌‌ها توسط کشاورزان منطقه یکی از علل خشک شدن تدریجی این تالاب می‌‌باشد. در حالیکه با استفاده از روش آبیاری قطره‌‌ای و مکانیزه در کشاورزی منطقه، آب‌های جاری را با مدیریت اصولی و با بهره برداری حساب شده به تالاب تزریق نمود.

در حالی که کاهش سطح آب قوری گل در این سال‌ها تبدیل به یک دغدغه دلسوزان محیط زیست استان شده ودر فکر چاره اندیشی برای نجات این تالاب بین المللی هستند. خبر تاسف بارساخت و سازهای غیر مجاز در حریم تالاب قوری گل نگرانی علاقمندان را دو چندان می‌‌کند. باید از هر گونه دخل و تصرف و ساخت و ساز که حیات این تالاب بین المللی را به خطر اندازد جلوگیری شود و با خاطیان در هر مقامی که باشند برخورد گردد.

بیم خشکسالی تالاب قوری گل مردم را نگران کرده است و به ادعای خود مسئولان در صورت عدم رسیدگی به موقع سرنوشتی همچون دریاچه ارومیه انتظارش را می‌‌کشد. اما متولیان حفاظت از این تالاب بین المللی در دام روزمرگی و غفلت به سر می‌‌برند. همایش‌‌های بی‌‌خاصیت و جلسات بی‌‌فایده دردی را دوا نمی‌‌کند. بهتر است مسئولان استان به هشدارهای رسانه‌‌ها و دلسوزان محیط زیست آذربایجان توجه نمایند، در غیر این صورت نوش دارو بعد از مرگ سهراب سودی نخواهد داشت. ادعای خشکسالی های اخیر صرفا برای فرار از قبول مسئولیت به وجود آمدن بحران زیست محیطی استان است.

این روزها نه پرندگان شوقی برای پرواز به سرزمین‌‌های آبی آذربایجان داشته و نه تالاب‌‌های این خطه تاب مهمان نوازی دارند. با خشکی روز افزون دریاچه ارومیه و قوری گل پرندگان دیگر به ابن سرزمین پر نکشیده‌‌اند و به تبع آن گردشگرانی که برای دیدن زیبایی‌‌های این تالاب و آب درمانی می‌‌آیند با گذشت زمان سیر نزولی می یابد و یکی ازجاذبه‌‌های گردشگری از بین می‌‌رود.

به نظر می‌‌رسد این سرنوشت یکسانی است که برای تالاب قوری گل رقم می خورد . تالابی که روزگاری مامن پرندگان آبزی بوده و طبیعت بکر و زیبای آنرا را زینت می داد.

تا فرصت باقیست به داد دریاچه و تالاب برسید و گرنه هزینه فرصت سوزی در آینده غیر قابل جبران خواهد بود.آب، شاه کلید گشایش به ظاهر قفل دریاچه ارومیه و تالاب قوری گل است و معادله‌‌ای نیست که نتوان آنرا حل کرد.

انتهای پیام/