به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فرهنگ کده؛ در گذشته مردم برای گذراندن زندگی خود رنج فراوانی می کشیدند و ماه ها با زحمت خوشه گندمی یا ذرت به دست می آوردند تا بتوانند تکه نانی برای زن و بچه خود تهیه کنند و در قدیم آرد غنیمت بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, فرهنگ کده,
در قدیم مادر آن اندک آردی که در گونی بود در ظرفی می ریخت و آن را خیس می کرد و برای پختن نان، خمیر را آماده می کرد و صدای مادر سحر خیز داخل خانه گلی به گوش بچه ها می رسید هنگامی که هوا سرد بود مکان پختن نان داخل خانه بود و هیزم آتش می زد و این آن چیزی بود که بچه ها می خواستند همه از خواب بلند می شدند و دور آتش تا گرم شوند.
,
بچه ها منتظر اولین نان آن روز بودند که آرام آرام کار پختن نان آغاز می شد و شیرین ترین و خوش طعام ترین غذای دنیا همان نان خشکی بود که مادر در ظرف می گذاشت و بچه ها شروع به خوردن می کردند و در آن زمان صمیمیت خاصی بین خانواده ها بود.
, 
,
بوی خوش نان های محلی در کوچه پس کوچه های قدیمی
, بوی خوش نان های محلی در کوچه پس کوچه های قدیمی, بوی خوش نان های محلی در کوچه پس کوچه های قدیمی,
در قدیم زنان روستایی استان هرمزگان بر روی آتش نان های محلی را پخت می کردند که پخت آن در هر خانه یکی از ضروریات زندگی بود که در گوشه ای از حیاط به این کار مشغول بودند و هر روز عطر خوش نان تازه در کوچه پس کوچه های روستاهای این دیار به مشام مسافران رهگذر می رسید.
,
هنوز تعدادی از زنان هرمزگانی پخت نان محلی را انجام می دهند و این سنت دیرینه را حفظ کرده اند بین زنان روستایی و شهری استان هرمزگان اندکی وجود دارد و تعدادی این سنت را حفظ کرده اند نان محلی یا همان نان تیری از جمله نان هایی که در دیار طرفداران بسیاری دارد با وجود نان های صنعتی گوناگون اما هرمزگان همچنان خوشمزه ترین و بهترین نان را نان تیری(چوبه ای) می دانند.
, 
,
نان تیری با شیوه های مختلف در برخی از شهرستان های استان هرمزگان استفاده می شود اما تفاوت هایی کوچک در میان آنها وجود دارد برخی قطر بیشتر ، حجم بزرگتر و یا اندازه بزرگتری دارند و نان مورد استفاده مردم این دیار دایره ای شکل و اندازه ای بزرگ به قطر 45 تا پنجاه سانتی متر دارد ضخامت این نان 3 میلی متر و شاید هم کمتر باشد.
,
بوی نان محلی در روستاها دیگر به مشام نمی رسد
, بوی نان محلی در روستاها دیگر به مشام نمی رسد, بوی نان محلی در روستاها دیگر به مشام نمی رسد,
هنوز آثاری از تنور در برخی خانه های قدیمی روستایی هرمزگان به وضوح یافت می شود و خاطرات شیرین پخت نان را در خود حفظ کرده اما در حال حاضر باتوجه به زندگی شهرنشینی این سنت دیرینه در دست فراموشی قرار گرفته و دیگر از بوی نان تنوری خبری نیست.
, 
,
مرضیه قاسمی، یکی از بانوان هرمزگانی در خصوص چگونگی پخت نان محلی هرمزگان، اظهار کرد: مادرم در 16 سالگی درست کردن نان را به من یاد داد البته پخت نان محلی مراحل زیادی دارد و من از همان دوران کودکی تمام مراحل آن را یاد گرفته بودم.
,
این بانوی هرمزگانی که بیش از 35 سال سن دارد با اشاره به فواید نان های محلی (تیری) افزود: نان تیری در گذشته از گندمی به دست می آمد که در آسیاب های آبی آرد می کردند که بیش از شش ماه آرد ماندگاری خود را داشت چرا که وقتی نان خشک میشد و به آن کمی آب می زدیم بوی تازه خود را همچنان ماندگاری خود را حفظ کرده بود.
, 
,
قاسمی با بیان اینکه هنوز هم نان محلی(تیری) برای فرزندانم پخت می کنم و سعی دارم کمتر نان از نانوایی خریداری کنم، خاطر نشان کرد: نان های محلی در مقایسه با نان های نانوایی ماندگاری و کیفیت زیادی دارند و همچنین و هضم و جذب آن نیز سهل تر است.
,
وی تاکید کرد: تهیه نان و بسیاری از کارهای که ما در گذشته یاد می گرفتیم برای زنان و دختران امروزی اهمیت آن چنانی ندارد و کمتر به این موضوعات توجه می کنند و فرهنگ های روستایی به فراموشی سپرده شده اما باید زنان و دختران جوان کارهای قدیمی در کنار کار و تحصیل ادامه دهند و آن را به نسل های آینده انتقال دهند و این حرفه نباید فراموش شود.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه