سفیدپوشانی که از رنج بیماران می‌کاهند/فرشته هایی در لباس سفید زمینی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، شب تا صبح را بر بالین بیماران می گذرانند، با اینکه خواب در چشمانشان حدقه می زند، اما مدام به این اتاق و آن اتاق سرک می کشند تا ناله ی بیماران را به جان بخرند و دردی بر دوایشان باشند، حس همدلی و کمک به همنوع که با وجود سختی‌ها و مشکلات سر راه این رشته همچنان آنهارا ماندگار کرده است ، آری سخن از پرستار است، فرشتگانی که درد را به جان می خرند تا بیمارانشان درد نکشند،. فرشتگان سفید پوشی که  ناخودآگاه هر شنونده ای را به یاد آرامش پس از توفان، و به یاد شخصی می اندازد که در لحظات سختی، ناراحتی و ساعتی که به کمک نیاز دارند ویاری رسان بیماران و مردم هستند.

 گاهی خبر خوش می شنوند و گاهی خبر بد، گاهی خبر به دنیا آمدن فرزندی و گاهی خبر از دنیا رفتن عزیزی، با همه ی رویدادها مواجهند اما همچنان به کارشان عشق می ورزند ،  انسان های بی ادعایی که به معنای واقعی کلمه، خالصانه کار می کنند و تمام تلاش خود را معطوف می سازند تا بیماران، دوران نقاهت خود را به آرامی سپری کنند.

مقام معظم رهبری ( مد ظله العالی ) نقش پرستاری و بیمارداری در حفظ سلامت و بازگشت سلامت بیمار را معادل با نقش یک پزشک ماهر می داند اما متاسفانه بسیاری از این نکته غفلت دارند. لذا آن وزن و ارزشی که باید برای پرستار در نظر گرفته شود، از ذهن آنها مغفول می ماند و به آن توجه نمی کنند.

ما دراین میان باید بپذیریم که همچنان بخشی از نقش مهم پرستاران زیرسایه سنگین کم‏توجهی، ناشناخته باقی مانده است.

بدون تردید جامعه پرستاری، با مشکلات فراوان معیشتی، استخدامی و آموزشی دست و پنجه نرم می کند. توجه مردم و مسئولان به این مسائل، پرستاران را از نظر روحی، تقویت می کند تا بهتر بتوانند به شغل مقدّس خود بپردازند.

یکی از پرستارن می گوید: «دعای بیمار در حق پرستار و لبخندی که از رضایت می‌زند در زندگی پرستار احساس می‌شود و سختی‌های این شغل را قابل تحمل می‌کند. او می‌گوید: «نان پرستاری برکت دارد و این اعتقاد در شغل پرستاری ارزشمند است و با هیچ چیز نمی‌توان آن را عوض کرد.»

قسم خورده‌اند که روزهای سخت درد و بیماری بر بالین من وتو بیدار بمانند، کارشان تعطیلی و غیر تعطیلی و شب و روز هم نمی‌شناسد، کمبود پرسنل و اضافه کاری‌های اجباری و تعداد مراجعه کننده زیاد هم که باشد فرقی نمی‌کند آنها سر پیمانشان ایستاده‌اند و با هر سختی تیمار می‌کنند بیماری که تنها امیدش بعد از خدا به اوست.

پرستاری که در اعزام در آمبولانسی که آتش گرفت سوخت، پرستاری به خاطر احیا مریض مبتلا به آنفلوانزا جان خود را از دست داد و پرستاری که در دفاع از حریم حرم بانو شهید شد تنها بخشی از ایثارگری‌های این قشر است و اثبات می‌کند که بی دلیل نیست که نامشان با زادروز اسوه صبر و ایثار زینب کبری(س) همراه شده است.

انتهای پیام/