به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نسل برهان، از بیشتر دانشجویان علوم سیاسی که علت آمدنشان به این رشته را جویا می شویم ، عموم شان یک پاسخ می دهند، علاقه داشتن به این رشته است .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسل برهان,البته داشتن علاقه تضمین کننده موفقیت هر کار یا بهتر بگوییم ، یک امر ضروری برای انجام آن کار است اما وجود یک کلمه مبهم برای انتخاب این رشته و نداشتن یک طرح و الگو هر چند کلی برای آینده یک امر مشترک برای بیشتر دانشجویان است .
,البته در وهله نخست باید به این دانشجویان تبریک گفت، چرا که در نسبت با خیل عظیمی از افراد که سرنوشت خود را به دست مشاور و نرم افزار انتخاب رشته می سپارند و بدون علاقه و صرفا به خاطر عوامل مکانیکی به رشته های دیگر می روند ، این افراد خود دست به انتخاب در یکی از مراحل مهم زندگی خود یعنی تحصیل در دانشگاه زده اند .
,اما جدای از این مساله ، عواملی را می توان در ایجاد علاقه در میان دانش آموزان برای این رشته برشمرد؛ موقعیت خاص کشور از نظر سیاسی یکی از آن دلایل است، چه خوب و چه بد ، نظام سیاسی ایران در اعصار مختلف با چالش هایی مواجه بوده است و نیاز به نخبگان دانشگاهی متخصص برای حل آنان داشته است .
,هم چنین نبود سازوکار های روشن برای ورود به عرصه عمل سیاسی در کشور مثل حزب باعث شده تا یک تصور نه چندان درست به وجود بیاید که به اصطاح می توان با رشته علوم سیاسی سیاستمدار شد! هر چند نه به شدت قبل اما هنوز هم متاسفانه این دیدگاه در جامعه ما رواج دارد .
,موضوع مهم دیگر وجود یک خلاء در عرصه علوم انسانی به خصوص علوم سیاسی است که داوطلبان را تشویق به تحصیل در این عرصه می کند، عدم توجه به علوم انسانی و توجه بسیار زیاد به رشته های فنی سبب شده است بسیاری از موضوعات علوم انسانی در ایران بکر باشند و جذب علاقه مند کنند و در نهایت دانشجوی علم سیاست پس از ورود به این عرصه چالش های مختلفی را تجربه خواهد کرد .
,اگر بخواهیم حرف آخر را همین جا بگوییم ، زمینه نامساعد و عدم وجود یک فضای بانشاط و فعال علمی سبب بی انگیزگی دانشجو می شود مزید بر این بی انگیزگی برخی اساتید این وضعیت را بغرنج تر و بیرون آمدن از آن را سخت تر می کنند .
,چالش دیگر بحران مشرک با خانواده است؛ حال وقتی این دانشجو بی انگیزه شد ، عموما کاخ آرزو هایی که والدین از این تحصیل فرزندان شان برای خود ساخته بودند ناگهان خراب می شود، وضع نه چندان درست شغلی و عدم ورود سریع به بازارکار بر این سرخوردگی می افزاید.
,حال این دانشجو از طرفی میان تئوری های مختلف و سرکوفت های خانواده مبنی بر ترجیح شاگرد قنادی شدن بر داننشجوی علوم سیاسی شدن و انتظارات خود سرگردان است . و شاید مدت هاست که به یک سوال فکر می کند: این رشته به چه دردی می خورد؟ آیا من یک فرد بی خاصیت هستم که فقط دارم وقت خود را در این جا تلف می کنم؟
,اگر عواملی وجود داشت شاید این دانشجو به این اوضاع دچار نمی شد، اگر مشاور های کنکور کمی بیشر مطالعه می کردند ، اگر منبعی برای مطالعه بود ، اگر مکانی بود که می شد در آن جا افتخارات علوم سیاسی را دید و با آنان گفتگو کرد و …
,اگر هایی که گفتن شان در اینجا دردی از ما دوا نمی کند، پس اکنون باید جواب سوال یا بهتر بگوییم ، درمان درد خود را پیدا کنیم، شاید بهتر باشد این سوال را مطرح کنیم که کجا تاثیر سیاست وجود ندارد؟
,در بیشتر پدیده های جامعه ای مثل جامعه ایران که حکومت تاثیر بالایی بر جامعه دارد می توان ردپای سیاست را پیدا کرد، اما مشکل اصلی ندانستن این موضوع نیست ، بلکه این است که در همین جامعه، سیاست علم تلقی نمی شود یعنی اصلا در ذهن نمی گنجد به پشت هر عمل سیاسی یک تئوری و اندیشه باشد و ویژگی های یک رشته علمی را دارا باشد بخش مهمی از دلیل این امر را می توان در نتایج نادرست سیاست ها و فردمحور بودن یا دانسن آنان فهم کرد .
,هم چنین عدم آموزش دانش سیاست در سطوح عمومی و تکیه بر ژورنالیسم های جناح محور در دامنه این مشکل می افزاید و حال این دانشجو باید به یک فرد اثرگذار تبدیل شود تا این روند نادرست متوقف شود و وقتی زمینه بسیار ناامیدکننده است او از خود باید شروع کند .
,ناامیدی تنها بر دامنه مشکلات ما می افزاید او در وهله نخست باید علاقه خود را به صورت دقیق و با تحقیق و مطالعه پیدا کند در قدم های بعدی منابع مهم را مطالعه کند و هم چنین مقالات به روز را دنبال کند و فراتر از این مرحله ، با شناخت روش تحقیق کمی و کیفی خود دست به تحقیق بزند و با تقویت زبان خارجی ، بر عمق مطالب علمی خود بیفزاید تا در عرصه بین المللی هم بتواند علاقه خود را دنبال کند .
,مهارت های مکمل در رشته هم نباید فراموش شود البته باز هم زحمت دنبال کردن این مورد در ایران با خود دانشجوی عزیز می باشد و دانشگاه صرفا در تئوری ایشان را یاری می دهد !
,در پایان تعدادی از تخصص هایی را که در حوزه علوم سیاسی نیاز است می آوریم :تشریفات دیپلماتیک ، فنون مذاکره های بین المللی ، مطالعات مرزها ، تکنیک های عقد قرارداد بین المللی ، مدیریت سیاسی ، حقوق اساسی ،سازمان های بین المللی ، سیاستگذاری عمومی ،دیپلماسی ، امنیت ملی ، روابط عمومی سیاسی ، تصمیم گیری نهادی ، خبرنگاری سیاسی ، مدیریت فرآیندهای توسعه سیاسی ، اخلاق سیاسی ، حقوق بین الملل ، اندیشه و مشاوره سیاسی ، مربی عقیدتی سیاسی ، ارتباطات سیاسی ، جامعه مدنی ، مطالعات قومی ، مطالعات امنیتی ، مطالعات پارلمانی ، جنبش های اجتماعی ، جامعه شناسی سیاسی، رفتارشناسی سیاسی ، روان شناسی سیاسی ، زبان شناسی سیاسی ، مطالعات زنان و سیاست ، آینده پژوهی سیاسی ، مدیریت و برنامه ریزی سیاسی ، مطالعات جهانی شدن ، مطالعات انرژی ،مدیریت روابط دیپلماتیک ، مطالعات همسایگان ایران ، قانون نویسی ، بودجه نویسی ، بازاریابی سیاسی ، سیاست خارجی ، آثار سیاسی برنامه نویسی ، شهرداری ها و حکومت محلی و شوراها ، مطالعات جنگ ، مطالعات صلح ، اقتصاد سیاسی ، اقتصاد سیاسی بین الملل ، فناوری اطلاعات و سیاست .
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه