به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کرددانش،خیلی وقت است که آمارها خبرهای خوشی برای ما ندارند, نرخ‌های مختلفی که چه در سرشماری‌ها و چه در پروژه‌های تحقیقاتی سازمان‌ها اعلام می‌شوند اغلب یک هشدارند, آمار تحصیلکرده‌ها از معدود عددهایی است که هنوز با افزایش خود - که می‌تواند نشان از افزایش سواد و آگاهی مردم داشته باشد - امیدوار‌کننده است اما تحصیلات هم وقتی در کنار یک کلمه دیگر مثل بیکاری قرار می‌گیرد همه چیز را عوض می‌کند, تحصیلکرده‌های بیکار و خبرهایی که اخیرا درباره آنها زیاد صحبت می‌شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کرددانش,,
تب مدرک گرایی در سال های اخیر بالا گرفته به طوری که گروهی از افراد که تعدادشان هم کم نیست، ترجیح می دهند به دلایلی مانند ارتقای موقعیت شغلی، امید به استخدام در ادارات دولتی و یا مراکز علمی و دانشگاهی و حتی برای پز اجتماعی هم که شده، با مدرک تحصیلی بالاتر به اطرافیان معرفی شوند.
,
درجه تب ادامه تحصیل به ویژه در دوره های کارشناسی ارشد و دکتری رو به افزایش است به طوری که سال هاست افراد، دیگر به مدرک کارشناسی رضایت نمی دهند و حتی بدون اینکه مدرک تحصیلی شان در یافتن شغل یا افزایش حقوقشان تاثیری داشته باشد، در جهت ادامه تحصیل گام بر می دارند این در حالی است که دوره های تحصیلات تکمیلی یکی از ابزارهای گسترش مرزهای دانش و ابزاری برای رفع مشکلات و معضلات مردم باید باشد.
,,
تب مدرک گرایی، باعث شده جوانان تنها افتخار و استعدادشان را مدارک قاب گرفته روی دیوار خانه بدانند, جوانانی که با مدرک فوق لیسانس و دکترا، دیگر حاضر به انجام هر کاری نیستند؛ بنابراین نه کاری دارند، نه درآمدی، نه سرمایه ای و نه برنامه ای برای آینده. برای آنها گرفتن مدرک، به قیمت از دست دادن فرصت جوانی و سرمایه های مالی خانواده تمام شده است.
,,
در این راستا دکتر سید مهدی حسینی دکترای علم اطلاعات و دانش شناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه کردستان در گفتگوی اختصاصی با خبرنگارکرددانش اظهار داشت: مدرک‌گرایی و علاقه به کسب مدارج عالی دلایل مختلفی دارد, خوشبینانه‌ترین دلیل آن ارضای حس کنجکاوی و میل به یادگیری بیشتر است و بدبینانه‌ترین آن چشم و هم چشمی در جامعه است, در میان این دو طیف، مسائل دیگری نیز وجود دارد مانند ادامه تحصیل به دلیل ضرورت های شغلی کارمندان و همگام شدن با تغییراتی که در علوم مختلف ایجاد می‌شود.
, کرددانش,,
وی افزود: شوربختانه در جامعه ما به نظر می‌رسد، بیشتر چشم و هم چشمی برجسته‌تر است, خیلی از خانواده‌ها به جای توجه به ایجاد مهارت های اجتماعی و زندگی سالم، آرزو می‌کنند که فرزندشان وارد دانشگاه شود, این آرزو آنقدر قوی است که فرزندشان را از انجام هر کاری به جز درس خواندن منع می‌کنند و فرصت های تجربه کردن مهارت های ضروری را نادیده می‌گیرند, خود این فرهنگ همه‌گیر می‌تواند معلول عوامل دیگری باشد, در طول زمان این ذهنیت را ایجاد کرده است که راه سعادت و خوشبختی فرد داشتن شغلی نان و آب دار است و دستیابی به آن از طریق تحصیلات دانشگاهی و دریافت مدرک بالا است.
,,
دکتر حسینی در پاسخ به اینکه چرا با وجود داشتن مدارک دانشگاهی اکثر فارغ التحصیلان دانشگاهی بیکارند؟ گفت: یافتن کار یا وجود شغل در جامعه تابع مدارک دانشگاهی نیست, بلکه تحصیلات دانشگاهی باید با توجه به مشاغل مورد نیاز جامعه باشد, البته شواهد نشان می‌دهد که در جامعه ما رشته‌ها و مدارج دانشگاهی براساس نیازسنجی و آینده‌نگری مشاغل مورد نیاز در جامعه پیش نمی‌رود, به عبارت دیگر، اگر بخواهیم بیشتر فارغ التحصیلان ما پس از آموزش وارد بازار کار شوند، لازم است هر رشته دانشگاهی طبق نیازهای پیش‌بینی شده دایر گردد و تعداد پذیرش محدود و مشخصی داشته باشد.
,,
وی ادامه داد: راه دیگر ارائه آموزش های کارآفرینی و خلاقیت است که در سیستم آموزشی باید مورد توجه قرار گیرد، تا اگر زیر ساخت اشتغال و استخدام افراد فارغ التحصیل وجود نداشته باشد، فارغ التحصیل با فکر و مهارت خود و با داشتن اعتماد به نفس و سایر ویژگی‌های خود اشتغالی، اقدام به ایجاد شغل و کار نماید, در هر دو مورد، مؤسسات قانونگذاری و بنگاه‌های مالی و اعتباری باید زمینه لازم اشتغال را فراهم نمایند.
,,
این استاد دانشگاه کردستان ادامه داد: علت بیکاری زیاد است, در جامعه بسترهای اشتغالزایی وجود ندارد, چند روز پیش یکی از استادان با تجربه می‌گفت که دانشجویانی دارم در سطح دکترا که بسیار ماهر و کاربلد هستند اما پس از فارغ التحصیلی به خیل بیکاران می‌پیوندند و من برای این دانشجویان نگران هستم, این نمونه بیانگر آن است که تمامی فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها بی‌سواد و بی‌مهارت نیستند, اگر دانشگاه بهترین دانشجو را با عالی‌ترین نمره و با کیفیت بالا تربیت نماید، در صورتی که بسترهای اشتغال وجود نداشته باشد، چرخه ناقص است و جز ناامیدی چیزی حاصل نخواهد شد.
,,
وی افزود: کیفیت آموزش عالی در دانشگاههای ایران بسیار متفاوت است. برخی مؤسسات شبه دانشگاه، که تعدادشان هم کم نیست، به طور کلی ذهنیت جامعه را نسبت به دانشگاه واقعی منفی کرده‌اند, جامعه خود می‌داند که در خیلی از این مؤسسات که تنها برای دریافت سود راه افتاده‌اند، ابتدا چند صد دانشجو ثبت نام می‌کنند، سپس به دنبال استاد، فضا، میز و صندلی و سایر ملزومات آموزش می‌گردند بدیهی است که کسی که در این فضاها درس بخواند، تنها عمر خود را هدر داده است.
,,
دکتر حسینی یادآور شد: کیفیت تدریس، حتی در میان اعضای هیئت علمی هر گروه در با سابقه‌ترین دانشگاه‌ها نیز می‌تواند مناسب و نامناسب داشته باشد, اما دانشگاه‌هایی که دارای برنامه و سابقه علمی و اعتبار و اثر بخشی بیشتر هستند، از استانداردهای بالاتری برخوردارند و دانشجویان آنها توانمندتر است.
,,
این عضو هیئت علمی دانشگاه کردستان تاکید کرد: شوربختانه وضعیت و تعداد پذیرش رشته‌های دانشگاهی آنقدر زیاد است که تقریباً سالانه صندلی های خالی هم داریم و بسیاری از مؤسسات بدون آزمون و با کمترین شرایط دانشجو پذیرش می‌کنند, یعنی که همه می‌توانند وارد دانشگاه شوند, در صورتی که هیچ منطقی این را قبول نمی‌کند که همه افراد جامعه باید مدرک دانشگاهی داشته باشند.
,,
وی در پاسخ به آفت مدرک گرایی جوانان برای جامعه گفت: مدرک‌گرایی توده‌وار چه علت آن چشم و هم چشمی افراد جامعه باشد و چه نبود برنامه مبتنی بر نیاز و آینده نگری دولت و مؤسسات آموزشی، هم به ضرر فرد است و هم به ضرر جامعه, بسیاری از افراد دارای مدرک دانشگاهی تنها منتظر استخدام در مؤسسات دولتی و موقعیت های به اصطلاح پشت میز نشینی هستند, به دلیل رقابت و محدودیت پذیرش اینگونه مشاغل در استخدام، درصد بیکاران افزایش می‌یابد, امروزه شاهد هستیم که برای یک فراخوان ده نفری در یک مؤسسه نامعتبر صدها و بلکه هزارها نفر نام نویسی می‌کنند, از سوی دیگر، هر چه تعداد افراد دارای مدرک بیکار زیاد شود، موجب نارضایتی و ناهنجاری های اجتماعی خواهد شد, بدیهی ترین آن ایجاد ناامیدی و کم ارزش نمودن آموزش کیفی و علم واقعی در میان جامعه است, خانواده‌ها وقتی می‌بینند که فرزندشان پس از سال ها تلاش بیکار است و نمی‌تواند زندگی خود را تأمین نماید، به سیستم آموزشی و علم آموزی بدبین خواهد شد.
,,
دکتر حسینی با اشاره به راه حل های رفع مشکل بیکاری فارغ التحصیلان گفت: به باور من در درجه اول باید خانواده‌ها هوشمندتر عمل کنند, در طول دوران تحصیل در آموزش و پرورش و قبل از اینکه وارد دانشگاه شوند، فرزندانشان را به حرفه‌آموزی تشویق کنند, نباید تمام امید خود را برای اشتغال و موفقیت فرزندشان به تحصیلات دانشگاهی معطوف نمایند, حتی اگر ده درصد احتمال دهیم که فرزندمان از راه تحصیل شغل کسب نخواهد کرد، می‌ارزد که براساس علاقه و استعداد فرزندان آنها را تشویق کنیم حرفه‌ای بیاموزند.
,,
وی تصریح کرد: راه حل دیگر تدوین برنامه‌های آموزشی است که در آن امکان خلاقیت و کارآفرینی دانشجویان را افزایش می‌دهد, تحصیلات سطوح پایین دانشگاهی مانند فوق دیپلم و کارشناسی باید معطوف به مهارت آموزی و فراهم کردن فرصت های خلاقیت باشد و کمتر به مباحث نظری پرداخته شود تا افراد پس از تحصیلات در این دوره‌ها، خود اقدام به راه اندازی کسب و کار نمایند, در مقاطع ارشد و دکترا نیز باید هدف تربیت افراد تحلیلگر و پژوهشگر باشد, همانطور که قبلا خاطر نشان شد تحصیل در تمامی مقاطع دانشگاهی برای هر رشته باید براساس نیاز سنجی و آینده حرفه‌ای در هرکدام از رشته‌ها باشد, برای آینده نگری و نیاز سنجی واقعی لازم است که در وزارتخانه‌های مرتبط با آموزش و تأمین نیروی انسانی نهادهای قوی به آینده پژوهی در حوزه‌های مختلف بپردازند و وضعیت کنونی و روند تغییرات در سال های آینده را به درستی و براساس آمار جامعه ایران و تحولات جهانی ترسیم نمایند.
,,
بیکاری کابوس فارغ‌التحصیلان دانشگاههای کشور است. متأسفانه این جمله به‌هیچ‌عنوان خارج از چارچوب حقایق موجو نبوده و استنادات محکمی برای اثبات آن وجود دارد اما با این حال دورنمای امیدبخشی برای حل معضل اشتغال فارغ‌التحصیلان بیکار وجود ندارد و هیچ برنامه مشخصی برای بهبود وضعیت موجود ارایه نشده است.
,
افزایش خزنده آمار فارغ‌التحصیلان بیکار در حالی خودنمایی در عرصه سایر آمارهای ناامیدکننده را آغاز کرده است که مشخص نیست کدام تدبیر قرار است جلوی این سیل را بگیرد.
,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه