به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای اصفهان٬فیلم «اتاق تاریک» ششمین ساخته سینمایی سید روح الله حجازی است که در بخش مسابقه سی و ششمین جشنواره فیلم فجر شرکت داده شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای اصفهان,حجازی کارگردانی است که بیشتر با تله فیلمهایی نظیر «سپیده»، «سایه» و «ستاره» در صدا و سیما شناخته شده و فیلمسازی است که همیشه نشان داده قصد مطرح کردن دغدغه های اجتماعی مهمی را در آثار خود دارد. از شاخص ترین آثار سینمایی او می توان به «زندگی خصوصی آقا و خانم میم» و «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» اشاره کرد.
,داستان فیلم «اتاق تاریک» در مورد یک خانواده سه نفره است که با بحرانی اخلاقی پیرامون کودکشان مواجه می شوند و این بحران باعث دوری زن و شوهر از یکدیگر می شود؛ به گونه ای که مخاطرات زیادی زندگی زناشویی آنها را تهدید می کند.
,همه به نوعی مشکل اخلاقی دارند!
, همه به نوعی مشکل اخلاقی دارند!,«اتاق تاریک» یک فیلم پر دستشویی و پر سگ است که ارمغانی جز آشفتگی را برای مخاطب پس از دیدن فیلم به همراه ندارد. در یک کلام فیلم می خواهد بگوید همه به نوعی یک مشکل اخلاقی یا روانی دارند؛ از کوچکترین شخصیت این فیلم تا هفت یا هشت شخصیت و تیپ دیگری که در سراسر فیلم نشان داده می شوند، همه یک مشکلی از این دست دارند.
,یکی در کودکی مورد تجاوز قرار گرفته، دیگری هوای خودکشی در سر دارد، دیگری به اذعان خودش از ۱۵ سالگی هر کاری که دلش می خواسته کرده، یکی فرزند طلاق است و دارد به پرتگاه های اخلاقی نزدیک می شود و دیگری شوهرش با او متارکه کرده است.
,
, فیلم مشکل اساسی در فیلمنامه و داستان دارد و یک ساعت و ربع مخاطب را درگیر داستانی می کند که در پایان فیلم مشخص می شود که این درگیری و گره افکنی بیهوده بوده و هیچ کمکی هم به پایان بندی داستان نمی کند. گویی ۸۰ درصد اولیه داستان با ۲۰ درصد پایانی آن به طور کلی دو داستان متفاوت را روایت می کند.
,اصلا معلوم نمی شود که مخاطب چطور با نمادپردازی سگ سیاهی که در جاهایی از فیلم نمایش داده می شود و اینکه آیا به فرزند این خانواده تجاوزی صورت گرفته یا خیر، باید ذهنش به سمت گره اصلی فیلم که در پایان آن به نمایش گذاشته می شود برود. و به همین خاطر است که می گوییم گره گشایی پایانی فیلم به نوعی خیلی خلق الساعه اتفاق می افتد و به کلی مخاطب را از وقت گذاشتن برای دیدن این فیلم نا امید می کند.
,نمادپردازی و شخصیت پردازی های ناتوان
,فیلم پر از نمادپردازی ها و المان های سینمایی است که ظاهرا هر کدام به چیزی و نکته ای اشاره دارد اما فیلم آنقدر در ارائه مفهوم اصلی اش ناتوان و الکن عمل می کند که چیزی جز یک آشفتگی و بلاتکلیفی برای مخاطب باقی نمی گذارد. نمونه بارز آن مقوله اتاق تاریک است که معلوم نمی شود دقیقا منظور فیلمساز از تاکید بر این موضوع چیست؟ ضمن اینکه ما دقیقا درک چندان فراگیری از اتاق تاریک مورد اشاره در فیلم نداریم و نمی دانیم که چگونه باید با آن کنار بیاییم.
,شخصیت پردازی ها در فیلم به گونه ای است که هر شخصیت برای خودش داستانی دارد اما مخاطب حتی ذره ای با این پیشینه ها آشنایی پیدا نمی کند. چه اتفاقی می افتد که در این زندگی مرد از زن کوچکتر است و سوالی مهمتر اینکه این چیدمان سنی، دقیقا چه کمکی به داستان یا اساسا محتوای داستان می کند؟
,از طرفی رابطه بین دختر همسایه و پسر همسایه دیگر چه جایگاهی در این فیلم دارد؟ یا حضور نگهبان و سرایدار ساختمان و آن بچه اقوام سرایدار افغانی دقیقا چه کمکی به روند داستانی فیلم می کند؟ یا مثلا اینکه چرا باید دستشویی داشتن شخصیت کودک در این فیلم یکی از دغدغه های مخاطب قرار بگیرد؟
,
, اگرچه ممکن است جمع همه اجزای داستانی «اتاق تاریک» در یک فیلم بتواند یک مفهوم اجتماعی کلی را منتقل کند اما باید پرسید که اولاً این مفهوم اجتماعی چقدر در طرح یک مساله اجتماعی برای مخاطب موفق عمل می کند و ثانیاً این مساله اجتماعی اگر هم بتواند برای مخاطب طرح مساله ای داشته باشد، این مساله چه چیزی را هنگام پایان فیلم و بیرون رفتن از سالن سینما به مخاطب اضافه کرده است؟ و آیا راه حل یا انگیزه ای در مخاطب برای حل این مساله ایجاد شده است یا خیر.
,در پایان باید گفت سید روح الله حجازی با «اتاق تاریک» ضعیف ترین اثر سینمایی خودش را ساخته؛ به گونه ای که این فیلم فاصله زیادی در فرم و محتوا با سایر آثارش در کارنامه او ایجاد کرده است.
,محمدسعید معمارزاده
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه