به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، این روزها شنید خبرهای بد گویی که جزئی لاینفک از زندگی ما شده و هرروزمان اگر با حادثه تلخ و خبری ناگوار گره نخورد به شب نمی‌رسد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,حال بد این ماه‌ها و مسئولینی که زحمت پاسخگویی به خود نمی‌دهند یک طرف و داغ آخرین وداع با عزیزان از دست رفته از یک طرف قلب‌هایی را به آتش می‌کشد و زخم‌هایی به جای می‌گذارد که شاید تا آخر عمر هیچگاه التیام پیدا نکنند.
,چه کسی فکر می‌کرد مسافران قطار تبریز-مشهد مقصدشان بهشت باشد و دیگر هیچگاه به شهرشان باز نگردند؟ مگر به ذهن فرزندی خطور می‌کرد که پدرش صبح یک روز به معدن برود و هیچگاه بازنگردد؟ همسری حتی به خواب هم نمی‌دید که در دریا شوهرش میان شعله‌ها بسوزد.
,مسافران تهران یاسوج نیز زمانی که پا به این هواپیما گذاشتند لحظه‌ای به این فکر نمی‌کردند که شاید هواپیما میزبان آخرشان و کوه دنا آرامگاهشان شود.
,مصیبت‌های این روزهای ما کم نیست و گله از مسئولینی که به وقت حوادث به طور ناگهانی غیب می‌شوند و آب‌ها از آسیاب که افتاد جلوی دوربین‌ها حاضر می‌شوند؛ گفتنی نیست که این قصه تراژدی غمناک این احوال کشور است.
,میگویند از شهید چمران پرسیدند:" که تعهد بهتر است یا تخصص ؟ ایشان گفتند: “میگویند تقوا از تخصص لازم تر است. آن را می پذیرم. اما می گویم آن کس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد بی تقواست.“
,علی‌ایحال سخن گفتن از غیرمتخصصین بی‌تقوایی که بر صندلی مسئولیت نشسته‌اند دردی را دوا نمی‌کند که هیچ داغ تازه‌ای را به دل می‌گذارد و این روزها فقط می‌توانیم بگوییم قدر همدیگر را بدانیم شاید این آخرین فرصت ما باشد.
,آخرین فرصت خداحافظی, آخرین فرصت دیدن لبخند هم و آخرین فرصتی که ممکن است دست همدیگر را بفشاریم؛ گویی این روزهای ما پرالتهاب‌تر از هرروز شده وتنها چاره ما نیز دانستن قدر یکدیگر شده و بس!
,از مسئولین قطع امید کرده و به آسمان چشم دوخته‌ایم؛ قطع امید کرده‌ایم از مسئولی که مبادا با گفتن همه مسافران بیمه‌اند نمکی بر زخم‌هایمان بپاشند و مبادا در بحران‌های طبیعی و غیر طبیعی‌مان غافل‌گیر شوند!
,تنها دوای این روزهای ما مهربانی است که نکند در این روزهای پر التهاب عزیزمان از در برود و حسرت دوباره برگشتنش بر دلمان بنشیند, مهربانی و محبت را از یکدیگر دریغ نکنیم که به هیچکس وعده دیدن صبح فردا داده نشده است.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه