شعر عامل تقرب بین دو ملت ایران و جمهوری آذربایجان/ تا زمانی که شعر و ادبیات وجود دارد نام استاد شهریار بر تارک ‌آن می‌درخشد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ عارف بوزوونالی در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی آناج در حاشیه‌ی دوازدهمین جشنواره‌ی بین المللی شعر فجر، اظهار داشت: بنده رهبر بخش خزر "اتحادیه نویسندگان جمهوری آذربایجان" هستم و اگر بگویم که تا حدی در ایران شناخته شده‌ام شاید دور از تواضع باشد ولی سال‌ها در ایران و در جشنواره شعر رضوی داوری کرده‌ام.

وی با بیان اینکه پیش از این بارها میهمان مردم ارومیه، اردبیل و تبریز بوده‌ام، ادامه داد: محضر اساتید شعر همچون استاد مرحوم محمد عابدی، استاد کریمی و استاد شیدا را درک کرده‌ و در اردبیل نیز با شعرای انجمن دوستی نزدیکی دارم.

این شاعر آذربایجانی گفت: شعر همچون طعامی است که باید در ظرف مناسبی قرار گیرد، با توجه به اندیشه و تفکر می‌تواند در قالب عروض، هجا، شعر نو خود را نمایان سازد.

بوزوونالی تصریح کرد: ادبیات و شعر بیش از آنکه عامل رقابت بین دو کشور ایران و جمهوری آذربایجان باشد، می‌تواند عامل رفاقت و دوستی بین دو ملت باشد.

این نویسنده باکویی با بیان اینکه تبریز از جمله شهرهایی است که مرکز شعر جهان بوده، اذعان کرد: شیروان در جمهوری آذربایجان نیز چنین جایگاهی دارد و با دوستی و رفاقت شعرای این دیار است که می توان به اعماق رسید.

بوزوونالی با تاکید بر اینکه شعر انسان را خدا نزدیک‌تر می‌‌گرداند، گفت: با شعر انسان به تعادل روحی، اندیشه زلال و اخلاق عمیق‌تر می‌رسد زیرا شعر در اصل محصول همگرایی احساسات و تفکرات انسانی، منزل و جایگاهی است که انسان‌های برگزیده‌ای می‌توانند در آن گام بردارند و در این وادی فقط صلح و دوستی معنا پیدا می‌کند.

وی در خصوص جایگاه ادبی استاد شهریار در باکو عنوان کرد: نزد ما همان‌قدر که فضولی ارزشمند است شهریار نیز ارزشمند است، اما شخصا از سهندیه استاد شهریار خیلی متاثر شده‌شدم، تاثیر سهندیه به قدری بود که شعر "خزریم" را نوشتم.

این شاعر آذربایجانی متذکر شد: استاد شهریارهر کسی را سوای اینکه از هر زبان وملیتی باشد اگر اهل اندیشه باشد تحت تاثیر قرار خواهد داد.

وی تاکید کرد: استاد شهریار به رحمت خدا رفته ولی تاثیر وی کماکان در ادبیات قابل مشاهده است و به نظر بنده تا زمانی که شعر و ادبیات وجود داشته باشد شهریار نیز خواهد بود.

بوزوونالی حضور در دوازدهمین جشنواره‌ی شعر فجر را فرصتی مغتنم دانسته و عنوان کرد: دیر زمانی است که این اندازه شعر نشنیده بودم و دیگر اینکه گوش فرا دادن به شاعران تبریزی و دیگر شاعران ترکی که در شمال غرب ایران با لهجه‌های شیرین خود شعر می‌سرایند و درک احساسات آن‌ها برای بنده ارزشمند است.

وی در پایان متذکر شد: به عنوان نکته پایانی می خواهم بگویم که انسان‌ها نسبت به همدیگر مرحمت بیشتری داشته باشند و دیگر اینکه بر روی نقاط اشتراک خود متمرکز باشیم نه نقاط افتراق.

انتهای پیام/