به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ بسیاری از رسانه‌های مطرح غربی در مهرماه سال ۱۳۹۲ یک تیتر واحد برای صفحه اول خود انتخاب کردند: «ایران، کنفرانس ضدصهیونیستی را لغو کرد.»
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,ماجرا به تصمیم وزارت امور خارجه برمی‌گشت؛ جایی که مقامات دستگاه دیپلماسی کشور معتقد بودند که برگزاری چنین کنفرانسی با حضور چهره‌های مطرح و اندیشمندان معروف ضداسرائیلی در تهران می‌تواند به روند برگزاری مذاکرات هسته‌ای در آن زمان میان ایران و گروه ۱+۵ آسیب بزند.
هر چند توضیحات دبیر این کنفرانس درباره «ضداسرائیلی» بودن محتوای افق نو و کمکِ آن به مقابله با صهیونیست‌هایی که مخالف توافق دوطرفه میان ایران و طرف غربی بودند، نتوانست در آن زمان مسئولان سیاسی کشور را قانع کند تا مانع از برگزاری کنفرانس نشوند اما دومین کنفرانس بین‌الملل «افق نو» بالاخره با یک سال تاخیر در سال ۹۳ برگزار شد.
برگزاری این همایش کمک قابل توجهی به مراکز مطالعاتی و دانشگاهی و محافل سیاسی کرد تا با ایده‌ها و تئوری‌های یک جریان فکری جدید در غرب آشنا شوند. همین استقبال عمومی از برگزاری افق نو بود که باعث شد تا سه دوره‌ی دیگر از این همایش نیز در سال‌های بعد برگزار شود.
حالا و با وجود برنامه‌ریزی‌های انجام شده برای برگزاری ششمین دوره کنفرانس افق نو در اسفند ۹۶، نهادهایی که مسئولیت پشتیبانی از برگزاری این کنفرانس و دعوت از حدود ۴۰ اندیشمند بین‌المللی را برعهده داشتند، از اجرای وظایف اندیشه‌ای و فرهنگی خود شانه خالی کردند تا این برنامه نتواند در زمان مقرر برگزار شود.
این مساله در حالی رخ می‌دهد که همه مدیران سیاسی و فرهنگی ایران از بودجه‌های رسمی کنگره آمریکا، پارلمان اروپا و سایر نهادهای رسمی غربی برای مقابله با تاثیرگذاری اندیشه‌های ضدآمریکاییِ انقلاب اسلامی بر افکار عمومی جهان با خبر هستند اما باز هم نسبت به اهمیت تبدیل شدن تهران به قلبِ اندیشه‌های ضداستعماری و ضدصهیونیستی بی‌توجهی می‌کنند.
هزینه‌ی برگزاری این کنفرانس تاثیرگذار بین‌المللی حتی در حد نیمی از برخی هزینه‌هایی که به منظور فعالیت‌های فرهنگی در ایران صورت می‌گیرد، نیست اما بازتاب رسانه‌ای و هویتی آن در جهان، بسیار بالاست؛ تا جایی که هر دوره و پس از برگزاری افق نو، رسانه‌های جریان اصلی غرب تلاش می‌کنند تا به صورت پرحجم علیه آن و حاضرین در کنفرانس، فضاسازی تبلیغاتی انجام دهند.
اهمیت رسانه‌ای این کنفرانس تا جایی است که پس از اعلام عدم حمایت نهادهای مسئول از برگزاری افق نو در اسفند امسال، جمعی از نخبگان و فعالین رسانه‌ای کشور در جلسه‌ای با حضور دبیر کنفرانس، خواستار پیگیری جدی برگزاری این کنفرانس در موعد مقرر شدند.
افق نو امسال قرار بود همزمان با گردهمایی منتقدین آمریکا در نیویورک، جمعی از اندیشمندان بین‌المللی ضدصهیونیستی را در تهران گردهم بیاورد و رسما به محور جبهه مقاومت جهانی در برابر استعمار نئولیبرالیسم تبدیل شود اما انگار هزینه‌ی دو خودروی خارجی که این روزها در خیابان‌های تهران به وفور مشاهده می‌شود، برای برخی مسئولین سیاسی کشور بیشتر از شکل‌گیری چنین مجمع بین‌المللی علیه سیطره رسانه‌ای ایالات متحده ارزشمند است.
ماجرا به تصمیم وزارت امور خارجه برمی‌گشت؛ جایی که مقامات دستگاه دیپلماسی کشور معتقد بودند که برگزاری چنین کنفرانسی با حضور چهره‌های مطرح و اندیشمندان معروف ضداسرائیلی در تهران می‌تواند به روند برگزاری مذاکرات هسته‌ای در آن زمان میان ایران و گروه ۱+۵ آسیب بزند.
هر چند توضیحات دبیر این کنفرانس درباره «ضداسرائیلی» بودن محتوای افق نو و کمکِ آن به مقابله با صهیونیست‌هایی که مخالف توافق دوطرفه میان ایران و طرف غربی بودند، نتوانست در آن زمان مسئولان سیاسی کشور را قانع کند تا مانع از برگزاری کنفرانس نشوند اما دومین کنفرانس بین‌الملل «افق نو» بالاخره با یک سال تاخیر در سال ۹۳ برگزار شد.
برگزاری این همایش کمک قابل توجهی به مراکز مطالعاتی و دانشگاهی و محافل سیاسی کرد تا با ایده‌ها و تئوری‌های یک جریان فکری جدید در غرب آشنا شوند. همین استقبال عمومی از برگزاری افق نو بود که باعث شد تا سه دوره‌ی دیگر از این همایش نیز در سال‌های بعد برگزار شود.
حالا و با وجود برنامه‌ریزی‌های انجام شده برای برگزاری ششمین دوره کنفرانس افق نو در اسفند ۹۶، نهادهایی که مسئولیت پشتیبانی از برگزاری این کنفرانس و دعوت از حدود ۴۰ اندیشمند بین‌المللی را برعهده داشتند، از اجرای وظایف اندیشه‌ای و فرهنگی خود شانه خالی کردند تا این برنامه نتواند در زمان مقرر برگزار شود.
این مساله در حالی رخ می‌دهد که همه مدیران سیاسی و فرهنگی ایران از بودجه‌های رسمی کنگره آمریکا، پارلمان اروپا و سایر نهادهای رسمی غربی برای مقابله با تاثیرگذاری اندیشه‌های ضدآمریکاییِ انقلاب اسلامی بر افکار عمومی جهان با خبر هستند اما باز هم نسبت به اهمیت تبدیل شدن تهران به قلبِ اندیشه‌های ضداستعماری و ضدصهیونیستی بی‌توجهی می‌کنند.
هزینه‌ی برگزاری این کنفرانس تاثیرگذار بین‌المللی حتی در حد نیمی از برخی هزینه‌هایی که به منظور فعالیت‌های فرهنگی در ایران صورت می‌گیرد، نیست اما بازتاب رسانه‌ای و هویتی آن در جهان، بسیار بالاست؛ تا جایی که هر دوره و پس از برگزاری افق نو، رسانه‌های جریان اصلی غرب تلاش می‌کنند تا به صورت پرحجم علیه آن و حاضرین در کنفرانس، فضاسازی تبلیغاتی انجام دهند.
اهمیت رسانه‌ای این کنفرانس تا جایی است که پس از اعلام عدم حمایت نهادهای مسئول از برگزاری افق نو در اسفند امسال، جمعی از نخبگان و فعالین رسانه‌ای کشور در جلسه‌ای با حضور دبیر کنفرانس، خواستار پیگیری جدی برگزاری این کنفرانس در موعد مقرر شدند.
افق نو امسال قرار بود همزمان با گردهمایی منتقدین آمریکا در نیویورک، جمعی از اندیشمندان بین‌المللی ضدصهیونیستی را در تهران گردهم بیاورد و رسما به محور جبهه مقاومت جهانی در برابر استعمار نئولیبرالیسم تبدیل شود اما انگار هزینه‌ی دو خودروی خارجی که این روزها در خیابان‌های تهران به وفور مشاهده می‌شود، برای برخی مسئولین سیاسی کشور بیشتر از شکل‌گیری چنین مجمع بین‌المللی علیه سیطره رسانه‌ای ایالات متحده ارزشمند است.
ماجرا به تصمیم وزارت امور خارجه برمی‌گشت؛ جایی که مقامات دستگاه دیپلماسی کشور معتقد بودند که برگزاری چنین کنفرانسی با حضور چهره‌های مطرح و اندیشمندان معروف ضداسرائیلی در تهران می‌تواند به روند برگزاری مذاکرات هسته‌ای در آن زمان میان ایران و گروه ۱+۵ آسیب بزند.
,هر چند توضیحات دبیر این کنفرانس درباره «ضداسرائیلی» بودن محتوای افق نو و کمکِ آن به مقابله با صهیونیست‌هایی که مخالف توافق دوطرفه میان ایران و طرف غربی بودند، نتوانست در آن زمان مسئولان سیاسی کشور را قانع کند تا مانع از برگزاری کنفرانس نشوند اما دومین کنفرانس بین‌الملل «افق نو» بالاخره با یک سال تاخیر در سال ۹۳ برگزار شد.
,برگزاری این همایش کمک قابل توجهی به مراکز مطالعاتی و دانشگاهی و محافل سیاسی کرد تا با ایده‌ها و تئوری‌های یک جریان فکری جدید در غرب آشنا شوند. همین استقبال عمومی از برگزاری افق نو بود که باعث شد تا سه دوره‌ی دیگر از این همایش نیز در سال‌های بعد برگزار شود.
,حالا و با وجود برنامه‌ریزی‌های انجام شده برای برگزاری ششمین دوره کنفرانس افق نو در اسفند ۹۶، نهادهایی که مسئولیت پشتیبانی از برگزاری این کنفرانس و دعوت از حدود ۴۰ اندیشمند بین‌المللی را برعهده داشتند، از اجرای وظایف اندیشه‌ای و فرهنگی خود شانه خالی کردند تا این برنامه نتواند در زمان مقرر برگزار شود.
,این مساله در حالی رخ می‌دهد که همه مدیران سیاسی و فرهنگی ایران از بودجه‌های رسمی کنگره آمریکا، پارلمان اروپا و سایر نهادهای رسمی غربی برای مقابله با تاثیرگذاری اندیشه‌های ضدآمریکاییِ انقلاب اسلامی بر افکار عمومی جهان با خبر هستند اما باز هم نسبت به اهمیت تبدیل شدن تهران به قلبِ اندیشه‌های ضداستعماری و ضدصهیونیستی بی‌توجهی می‌کنند.
,هزینه‌ی برگزاری این کنفرانس تاثیرگذار بین‌المللی حتی در حد نیمی از برخی هزینه‌هایی که به منظور فعالیت‌های فرهنگی در ایران صورت می‌گیرد، نیست اما بازتاب رسانه‌ای و هویتی آن در جهان، بسیار بالاست؛ تا جایی که هر دوره و پس از برگزاری افق نو، رسانه‌های جریان اصلی غرب تلاش می‌کنند تا به صورت پرحجم علیه آن و حاضرین در کنفرانس، فضاسازی تبلیغاتی انجام دهند.
,اهمیت رسانه‌ای این کنفرانس تا جایی است که پس از اعلام عدم حمایت نهادهای مسئول از برگزاری افق نو در اسفند امسال، جمعی از نخبگان و فعالین رسانه‌ای کشور در جلسه‌ای با حضور دبیر کنفرانس، خواستار پیگیری جدی برگزاری این کنفرانس در موعد مقرر شدند.
,افق نو امسال قرار بود همزمان با گردهمایی منتقدین آمریکا در نیویورک، جمعی از اندیشمندان بین‌المللی ضدصهیونیستی را در تهران گردهم بیاورد و رسما به محور جبهه مقاومت جهانی در برابر استعمار نئولیبرالیسم تبدیل شود اما انگار هزینه‌ی دو خودروی خارجی که این روزها در خیابان‌های تهران به وفور مشاهده می‌شود، برای برخی مسئولین سیاسی کشور بیشتر از شکل‌گیری چنین مجمع بین‌المللی علیه سیطره رسانه‌ای ایالات متحده ارزشمند است.
,]
ارسال دیدگاه