گرفته شدن رمق تولیدکنندگان در سال اقتصاد مقاومتی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از درگزخبر؛ این روزها دیگر تولیدکنندگان، رمقی برای تولید ندارند و دولت نیز همچون همیشه از کمبود منابع خود نالان است.

در شرایط فعلی، تولیدکنندگان رغبتی به دریافت وام، از خود نشان نداده و حتی از دریافت تسهیلات می‌ترسند.

متاسفانه هر ریالی که به واحدهای تولیدی تعلق گیرد، مانند سم می‌ماند؛ چرا که روز به روز به دیون بانک‌ها اضافه شده و توان بازپرداخت وجود ندارد.

در این میان اهرم فشار مطالبات بانکی، مردم شهرستان درگز را به فروش سرمایه اولیه خود از قبیل زمین های کشاورزی، وسایل نقلیه، اراضی باغی، دام و حتی فروش وسایل منزل وا داشته؛ این مساله باعث بروز نگرانی شدید در بین کشاورزان و دامداران بویژه روستا نشینان این شهرستان شده است.

 یکی از کشاورزان نوخندان در این خصوص به خبرنگار ما گفت: امسال به صورت صد درصد با پدیده خشکسالی مواجه بودیم تا آنجا که حتی نتوانستیم مبلغ هزینه کرد خود را از روی زمین ها برداشت کنیم، اما با این وجود فشار بانکها باعث شده روی به فروش سرمایه اولیه خود آورده و به گدایی بیفتیم.

وی افزود: بنده به دلیل ضمانت یکی از دوستان خود و فشار بانک مربوطه مجبور شدم تا زمین 8 هکتاری خود را به مزایده گذاشته و اقدام به فروش آن کنم، این در حالی است که تنها سرمایه زندگی من همین زمین است و اگر آنرا از دست بدهم دیگر از پس مخارج زندگی بر نخواهم آمد.

یکی دیگر از کشاورزان درگزی که اهل روستای ارتیان است اظهار کرد: در حالی که این روزها به دلیل خشکسالی و کمبود منابع آبی به نان شب معطل هستم، فشار بانکها برای دریافت مطالبات آنها باعث شده کمباین خود را به فروش رسانده و بدهی بانک را پرداخت کنم.

 وی تاکید کرد: ما مجبور هستیم برای پرداخت بدهی بانکها سرمایه زندگی خود را بفروشیم، این مساله علاوه بر اینکه باعث درمانده شدن افراد نسبت به تامین مایحتاج زندگی می شود، نوعی تولید بیکاری هم به حساب می آید؛ مسئولین در ظاهر دغدغه زیادی برای مشکلات بیکاری مردم دارند ولی هیچ فکری به حال این معضل نمی کنند.

محمدی از دامداران منطقه چاپشلو نیز می گوید: بخاطر تحت فشار قرار گرفتن و تهدید مامورین یکی از بانکها مجبور شدم بیش از 50 راس گوسفند خود را بفروشم و بدهی بانک را پرداخت کنم.

وی تشریح کرد: مسئولین به خوبی می دانند که خشکسالی چقدر به مردم فشار آورده است اما حاضر نیستند آنها را تحت حمایت خود قرار داده و برای رفع این مشکل کاری کنند؛ روزگار مردم سیاه شده و افراد مجبور هستند برای کارگری هم که شده به شهرهای بزرگتر مهاجرت کنند.

یکی از کشاورزان درگزی در این زمینه تبیین کرد: سال گذشته مبلغ 10 میلیون تومان برای کشت زمین خود هزینه کردم اما به دلیل خشکسالی نتوانستم هزینه انجام شده را برداشت کنم؛ در این شرایط بخاطر بدهکاری به بانک و بی حرمتی و تهدید ضامنین، مجبور شدم وانت بار خود را فروخته و طلب بانک را پرداخت کنم و امروز برای انتقال یک کیسه بذر به زمین کشاورزی خود با مشکل مواجه هستم.

خلیل اژدری عنوان کرد: بنده و سایر کشاورزان شهرستان از مسئولین طلب حمایت و توجه داریم؛ لازم نیست بانکها حق خود را ببخشند و پولشان را از ما پس نگیرند اما کمی به فکر ما بوده و تا برطرف شدن مشکلات، دندان روی جگر بگذارند.

محمد شعیبی از جمله کشاورزان روستای آق چشمه است که در دل خود درد بسیاری دارد و می گوید: کشاورزان زحمت کش ترین و البته مظلوم ترین قشر جامعه هستند ولی هیچ حمایتی از آنها نمی شود، نه در بحث مالی، نه کشت و کار و نه خرید محصول.

وی تصریح کرد: سال گذشته هزینه زیادی برای کشت محصول کردم، ولی خشکسالی و سرما کل زراعت من را از بین برد؛ من مانده ام با فشار بانکها و طلبکاران و مخارج زندگی ای که توان تامین آن را ندارم.

این کشاورز روستایی تاکید کرد: چرا کشاورزان بابت زحماتی که می کشند هیچ پاداشی جز تن رنجور و درماندگی دریافت نمی کنند؛ امروز من شرمنده فرزندان و همسر خود هستم اما هیچ مسئولی حاضر نیست به شعارهایی که می دهد جامه عمل بپوشاند.

خاطر نشان می شود در شرایط فعلی که اکثر کشاورزان و دامداران با مشکلات خشکسالی دست و پنجه نرم می کنند لازم است مسئولین تدبیری اندیشیده و با دادن فرصتی به کشاورزان، آنها را از افتادن در گودال مشکلات نجات داده و اجازه ندهند به تعداد بیکاران کشور اضافه شود.

زندگی تمام انسانها به کشاورزی و دامپروری وابسته بوده و اگر روزی کشاورزان از ادامه فعالیت باز بمانند مطمئنا تمام مردم کشور ضربه آن را خواهند خورد؛ پس ای مسئول گرانقدر که نمک انقلاب را می خوری، لطفا نمکدان را نشکن و فکری به حال این مردم بکن.

با توجه به اینکه مسئولین بانکها از لحاظ قانونی اجازه مصاحبه ندارند، این گزارش همینجا به اتمام رسیده و حق قضاوت را به مردم می سپاریم.

انتهای پیام/