شرمنده می کند فرزند را، دعای خیر مادر در کنج سرای سالمندان !

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، هنگامی که متولد شدیم و در این دنیا پا نهادیم تنها کسی که چشمهایمان به دیدارش روشن شد مادر بود، هنگامی که شبها گریه می کردم تنها کسی که از خواب گذشت تا خوابمان بگیرد مادر بود، جوانی ، عمر ، شادی و زندگی و همه چیز خودش را فدای فرزندانش می کند ، آری مادر چه واژه ای است واژه ای که می توان او را تنها شگفتی خلقت نامید ، وقتی وارد عمق کلامش می شوی می بینی که با تمام دنیا قابل قیاس نیست ، این روزها که هفته ی زن و روز مادر است شاید افراد زیادی مارهایشان را در سرای سالمندان گذاشته اند ، مکانی که شاید برای مادران و پدران پیر ایستگاه آخر باشد .

وقتی وارد سرای سالمندان می شویم چشم هایمان به مردان و زنانی می افتد که زمانی خانواده های خود را تأمین می کردند ، نان آور خانواده بودند و وجودشان گرمابخش خانه و محبتشان باعث شادی بود، زمانی جوان بودند و بچه ها از سر و کولشان بالا می رفتند ، صدای خنده شان فضای خانه را پر می کرد و هیچکس فکر نمی کرد که روزی این عزیزان در چنین مکانی جای بگیرند .

آری روزگاری وجود بزرگان و سالمندان در خانواده منشأ برکت و رزق و روزی خانه محسوب می شدند ولی امروزه جایشان خالی است و آنها را باید در این سرا بیابیم .

وارد حیاط که می شویم یک حس غریبی روی قلب انسان سنگینی می کند گویا پاهایمان دیگر یارای رفتن ندارد چشمانی همیشه منتظر به در دوخته که شاید عزیزی به در آید ، با چه امید و آرزویی فرزندی را بزرک کرده که روزی عصای دستشان شود و با چه شور و شوقی به سوی آینده می دویدند ، چقدر از حق خود گذشتند تا او در آرامش و رفاه باشد ، حال پیر و فرسوده و غیر قابل استفاده شده اند؟ !!!

وارد سالن که می شویم مادری سالمند با چهره ای گشاده و متبسم نظرم را به خود جلب می کند جلوتر که می روم از من می خواهد تا کنارش بنشینم بعد از خوش آمد گویی خود را " آمنه" معرفی می کند و 80 سال سن دارد ، بی هیچ ادعایی علت حضورش را ناتوانی و بیماری عنوان می کند و می گوید فرزندانم برای نگهداری من زحمات زیادی را متحمل شدند چرا که به دلیل ناتوانی و بیماری ام احتیاج به مراقبت های ویژه ای دارم از این رو احساس کردم که آنها از نگهداری من خسته شده اند پس بهتر دیدم که به اینجا بیایم تا آنها را پیش از این دچار زحمت نکنم .

صدای گریه ی خانم دلم را آزرد ، احوالش را جویا شدم ، گویی بیش از 80 سال سن دارد پرستار می گوید اسمش فاطمه است تازه به اینجا آمده و هنوز به فضای سالمندان عادت نکرده است من را که می بیند اشک هایش را پاک می کند و می گوید به پسرانم بگویید من اینجا را دوست ندارم و می خواهم به منزل برگردم .

50 خانم سالمند در این سرا تحت مراقبت هستند
علی قادرمرزی ظهر امروز مسوول سرای سالمندان سنندج، در گفت و گو با خبرنگار آفتاب دل اظهار کرد: در حال حاضر 80 سالمند در این مجتمع ساکن هستند که از آنان مواظبت می‌شود.

به گفته مسوول سرای سالمندان سنندج، 50 نفر سالمندان این مجتمع را زن و 30 نفر هم مرد هستند ضمن اینکه جز سه نفر، تمامی افراد بالای 60 سال سن دارند.

قادرمرزی خاطرنشان کرد: 30 درصد هزینه‌های از محل اعتبارات بهزیستی و 70 درصد هم از محل کمک‌های مردمی و خیرین تامین می‌شود که بازسازی فضاهای مرکز از محل صرفه‌جویی اعتبارات و کمک‌های مردمی بوده است.

وی یادآوری کرد: بهزیستی ماهانه به ازای هر سالمند ۵۱۰ هزار تومان اعتبار اختصاص می‌دهد و قرار شده از هر خانواده‌ای ۳۵۰ هزار تومان دریافت کنیم اما ۶۰ نفر از این افراد خانواده و هیچ وابسته‌ای ندارند و مابقی هم هزینه‌های جزئی در حد ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار تومان می‌پردازند.

وی همچنین افزود: در این مجتمع 35 پرسنل تخصصی و کادر پرستار فعالیت دارند که به سالمندان خدمات‌رسانی می‌کنند ضمن اینکه دو نفر پزشک هم بصورت هفتگی سالمندان را ویزیت می‌کنند.

قادرمرزی ادامه داد: با اجرای طرح تحول به مشکل برخورد کردیم چرا که ما توان پرداخت هزینه بالا به پزشک و پرستار را نداریم.

وی در پایان یادآور شد : مادران و پدران امروز باید به این نکته توجه داشته باشند که فرزندان هر کاری را از بزرگترها یاد می گیرند و امروز هر چه آنان سالمندان را بیشتر تکریم کنند در دوران کهولت خود محبت های بیشتری از سوی فرزندان خواهند دید .

به دنیا آمد تا دختر کسی شود ، ازدواج کرد تا همدم کسی شود بچه دار شد تا مادر کسی شود ، برای همه کسی شد، اما خودش بیکس ماند...

انتهای پیام/