به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مجید گودرزی، استاد اقتصاد بازنشسته دانشگاه تهران در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس اقتصادی تهران نیوز، در ارتباط با وضعیت اقتصاد و تولی کشور اظهار داشت: در سیستمی که طرف تقاضا بشدت تضعیف شده تولید کننده هرچه با هر کیفیتی تولید کند خریدار ندارد و وام بانکی هم فقط وضع را بدتر می کند، لابی دولت و کارفرما باعث شده کارگران به‌عنوان ۵۰ درصدجمعیت کشور حتی توان پرداخت اجاره را نداشته باشند. چه برسد به رفاه اجتماعی که نباید از آن دم زد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تهران نیوز,وی گفت: روش غلط توانمند کردن تولید با وام بانکی به جای توانمند کردن طرف تقاضا، تولیدکنندگان را هر روز بدهکارتر می‌کند و کارگران را فقیرتر و اگر به همین منوال ادامه پیدا کند نه تولید نجات پیدا می‌کند نه جامعه از فقر بیرون خواهد آمد.
این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: در اقتصاد دو بحران به نام رکود و تورم بدترین مشکل برای اقتصاد کلان مطرح می‌شوند، رکود خود به تنهای قابل تحمل است و مطمئنن با راه حل‌های کوتاه مدت می‌تان آن را حل کرد اما بدترین نوع اقتصاد زمانی اتفاق می‌افتد که رکود همراه با تورم باشد که باید در این مورد گفت کشور به بن بست رسیده و راهی جز پریدن نخواهد داشت.
وی ادامه داد: دولت وظایف حوزه تامین اجتماعی خود را بر دوش کارفرما انداخته است. یک کارفرما به غیر از حقوق ۱۲ ماهه، باید دو پایه حقوقی عیدی و یک پایه حقوقی مرخصی، یک پایه حقوقی سنوات، سه پایه حقوقی بیمه، دو پایه حقوقی مزایا (حق مسکن، بن، …) بدهد. در واقع کارفرما، به جای ۱۲ ماه حقوق ۲۱ ماه حقوق می‌دهد پس به‌عبارتی دولت اکنون هیچ کاره است و مشخص نیست این آمار دروغ در خصوص تامین رفاه را چگونه عنوان می‌کند.
این کارشناس اقتصادی تصریح کرد: کارگرها، واقعاً تحت فشار هستند. چون از ۲۱ واحد حقوق پرداختی کارفرما، تنها ۱۶ واحد به شکل مستقیم دریافت می‌شود و رقم‌های دریافت شده با واقعیات زندگی و اقتصاد ایران، سازگاری ندارد. بازار کار ایران، فاقد حداقل اطلاعات و شاخص‌های سطح‌بندی کارگرهاست. مهمترین شاخص‌های موجود، نوع رابطه استخدامی، طول سنوات فعالیت و مدرک می‌باشد. سطح مهارت ، میزان عملکرد، اثرگذاری بر بهره‌وری تولید، فراموش شده است.
انتهای پیام/
وی گفت: روش غلط توانمند کردن تولید با وام بانکی به جای توانمند کردن طرف تقاضا، تولیدکنندگان را هر روز بدهکارتر می‌کند و کارگران را فقیرتر و اگر به همین منوال ادامه پیدا کند نه تولید نجات پیدا می‌کند نه جامعه از فقر بیرون خواهد آمد.
,این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: در اقتصاد دو بحران به نام رکود و تورم بدترین مشکل برای اقتصاد کلان مطرح می‌شوند، رکود خود به تنهای قابل تحمل است و مطمئنن با راه حل‌های کوتاه مدت می‌تان آن را حل کرد اما بدترین نوع اقتصاد زمانی اتفاق می‌افتد که رکود همراه با تورم باشد که باید در این مورد گفت کشور به بن بست رسیده و راهی جز پریدن نخواهد داشت.
,وی ادامه داد: دولت وظایف حوزه تامین اجتماعی خود را بر دوش کارفرما انداخته است. یک کارفرما به غیر از حقوق ۱۲ ماهه، باید دو پایه حقوقی عیدی و یک پایه حقوقی مرخصی، یک پایه حقوقی سنوات، سه پایه حقوقی بیمه، دو پایه حقوقی مزایا (حق مسکن، بن، …) بدهد. در واقع کارفرما، به جای ۱۲ ماه حقوق ۲۱ ماه حقوق می‌دهد پس به‌عبارتی دولت اکنون هیچ کاره است و مشخص نیست این آمار دروغ در خصوص تامین رفاه را چگونه عنوان می‌کند.
,این کارشناس اقتصادی تصریح کرد: کارگرها، واقعاً تحت فشار هستند. چون از ۲۱ واحد حقوق پرداختی کارفرما، تنها ۱۶ واحد به شکل مستقیم دریافت می‌شود و رقم‌های دریافت شده با واقعیات زندگی و اقتصاد ایران، سازگاری ندارد. بازار کار ایران، فاقد حداقل اطلاعات و شاخص‌های سطح‌بندی کارگرهاست. مهمترین شاخص‌های موجود، نوع رابطه استخدامی، طول سنوات فعالیت و مدرک می‌باشد. سطح مهارت ، میزان عملکرد، اثرگذاری بر بهره‌وری تولید، فراموش شده است.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه