مرگ یک رویا در آتش کپر/ چرا با وجود جشن های کپر زدایی مردم همچنان در کپر زندگی می کنند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از   راه آرمان؛ شاید محمد جواد داشت دیکته اش رامینوشت که دیکته مسئولان آن را خط زد. شاید درحال حل مسایل ریاضی بود ولی از حساب مسئولانی که درجشن کپرزدایی جامانده بود. شایدانشای "چگونه تعطیلات نوروز را گذرانده بود" را تمام کرده بود که تعطیلات زندگیش فرا رسید شاید پیک نورزویش را پر می کرد که دیگر آتش پروبالش راسوزاند.

در حالیکه سالهاست مسئولان از اتمام طرح کپرزدایی در جنوب کرمان سخن می گویند اما آتش سوزی ها هر بار نشان می دهد برخی مردمان محروم جنوب کرمان در اوج محرومیت سقفی جز خانه های ساخته شده از برگ درختان خرما ندارند.

روستای جهاد آباد در مرز کهنوج و عنبرآباد ولی در زیر خط فقر در آتش سوخت و محمدجواد 8 ساله که امسال پا به کلاس اول مدرسه گذاشته بود جان خود را در این حادثه از دست داد.

البته این اولین بار نبود که آتش به زندگی مردمان سرزمین من می افتد. چند ماه قبل در روستای رحمت آباد میاندران بخش جازموریان آتش کپر پیرزنی را سوزاند تا دار و ندارش را خاکستر کند. هر ساله تعداد زیادی از کپرها جنوب کرمان در شعله های جانکاه نیستی ناله های درد را می سوزاند و نعره های درد و رنج جانکاهشان گوش عالم وآدم را کر می‌کند اما متاسفانه صداهای مظلومانه‌شان در دل آتش روشن شده از نداری، خاموش می‌شود و به گوش صاحبان حقوق های نجومی و مسئولان نمی‌رسد.

چرا با وجود جشن های کپر زدایی مردم همچنان در کپر زندگی می کنند

از زمان استعمار هند توسط انگلیس یکی از سیاستهایی که توسط عمال رژیم ملکه در ایران دنبال می شد سیاست زمین سوخته در نواحی داخلی ایران برای جلوگیری از حمله ارتش های اروپایی به هند از طریق ایران بود. در زمان پهلوی اول و دوم نیز این مناطق در اوج فقر و بدبختی فرو رفت و هیچ سهمی از دروازه تمدن محمدرضا شاه نداشتند.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی با وجود جنگ تحمیلی جهاد سازندگی و سپاه پاسداران در کنار دیگر مسئولان اقدامات زیادی در محیا نمودن زمینه های فقر زدایی فراهم کردند. ایجاد جاده و زیرساخت های برق و آب آشامیدنی سالم در منطقه از اقدامات بسیار مهمی برای سرزمینی بود که در اوج فقر بسر می برد.

پس از جنگ و در پی ادغام جهاد سازندگی در وزرات کشاورزی روند محرومیت زدایی با کندی همراه شد اما در دولت نهم بار دیگر به همت گروه های جهادی دانشگاه ها و تخصیص بودجه هایی به مناطق محروم تا حدودی وضعیت منطقه رو به بهبود گذاشت. روندی که در سالیان بعد هم ادامه یافت.

برخی آمارها از سکون 109 هزار خانوار ایرانی در کپر خبر می داد که تا دولت دهم 45 هزار واحد مسکونی به آنها تحویل داده شده بود. در مناطقی که حدود یک قرن با سیاست های رژیم پهلوی و ذولت انگلیس در فقر مطلق بسر می برند در حدود 38 سال گذشته اقدامات بسیار مهمی صورت گرفته است به طوریکه  با توسعه در این مناطق هم اکنون تعداد شهرستان های منطقه افزایش و وضعیت کلی جنوب کرمان بهبود یافته است.

کار جهادی آرزوست

حجت الاسلام و المسلمین احمداکبری امام جمعه موقت رودبار جنوب در خطبه های این هفته گفته بود: دلیل اصلی عقب ماندگی های شهرستان رودبارجنوب بی عرضگی مسئولین است و مسئولین دولتی که عرضه حل مشکلات مردم را ندارند از مسئولیت خود کنار بکشند.

متاسفانه با وجود تلاش های صورت گرفته به خصوص توسط گروه های جهادی، و اجرای برخی طرح ها توسط بنیاد مستضعفین ولی نبود بودجه مشخص دولتی در کنار برخی بی توجهی ها و طایفه گرایی ها موجب کندی روند مبارزه با فقر شده است. مطمئنا رفع محرومیت از مناطق مناطق جنوبی کرمان نیازمند یک همت بلند و کار جهادی است.

انتهای پیام/