جایگاه زبان فارسی میان سایر زبان های دنیا

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری تحلیلی قدس خبر، علی احمدی متولد 1320 و دبیر بازنشسته ادبیات فارسی است که پس از فارغ التحصیلی در سال 1342 از دانشگاه تربیت معلم تهران، شغل آموزگاری را پیشه گرفت. وی در حین تدریس در دبستان های شهرقدس، تحصیل در رشته زبان و ادبیات فرانسه در دانشگاه تهران را آغاز کرد و پس از آن در دبیرستان عالمی مشغول به تدریس ادبیات فارسی بوده و در سال 76 بازنشسته شد و در دبیرستان های تهران تدریس خود را تا سال 84 ادامه داد.

احمدی و همسرش، هنرمند، که به مدت 20 سال مدیر مدرسه بودند، از زوج های فرهنگی و محبوب و از افتخارات این شهر هستند.

با توجه به سابقه درخشان و به مناسب روز پاسداشت زبان فارسی، خبرنگار سرویس اجتماعی قدس خبر، گفتگویی اختصاصی و مختصر در ارتباط با ارزش زبان فارسی و جایگاه آن، انجام داد که در ادامه آمده است.

چرا روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی را روز پاسداشت زبان فارسی نامیده اند؟

حکیم ابوالقاسم فردوسی، پایه گذار زبان و ادبیات فارسی است و در این قطعه از مثنوی مشخص است که بیشتر لغات و کلمات به کار برده شده، فارسی است:

بسی رنج بردم در این سال سی/ عجم زنده کردم بدین پارسی

نمیرم از این پس که من زنده ام/ که تخم سخن را پراکنده ام

در تحقیقات انجام شده در اشعار فردوسی، مشخص شد که تنها 800 لغت عربی، استفاده شده آن هم در زمانی که بیشتر آثار عربی بودند. بنابراین فردوسی مردم را در به کار بردن لغات فارسی، تشویق کرده و به این ترتیب از اضمحلال آن جلوگیری کرده است.

جایگاه زبان فارسی میان سایر زبان های دنیا را چگونه ارزیابی می کنید؟

زبان فارسی از محکم ترین و پرمحتواترین زبان های شرق آسیاست و از نظر ادبی بعد از زبان عربی در مقام دوم و از نظر اقتصادی پس از زبان انگلیسی قرار دارد.

شیرینی زبان فارسی و محتوای غنی آن موجب شده که دانشجویان بسیاری از سراسر دنیا به آن روی آورند و زبان فارسی را آموزش ببینند. به طوری که بیتی از اشعار سعدی به زبان فارسی به صورت شعاری بالای در سازمان ملل هم حک شده است:

بین آدم اعضای یک یکدیگرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار

از کتاب ارزشمند شاهنامه برای ما بفرمایید. 

شاهنامه کتاب بسیار ارزشمندی است که می توان به این بیتی که شاعر درباره این کتاب سروده، اشاره داشت:

پی افکندم از نظم کاخی بلند/ که از بد و باران نیابد گزند

از این بیت مشخص است که شاهنامه کتابی بسیار وزین با ادبیاتی قوی بوده و همچنان پس از گذشت 1000 سال میان ادبا و شعرا رواج دارد.

آیا استفاده از زبان محاوره در نوشتار فارسی، ضربه به جایگاه ادبیات آن وارد می کند؟

خیر. اگر زبان محاوره درست استفاده شود، آسیبی به زبان فارسی وارد نمی شود همچنان که همه کشورها زبان محاوره دارند و هر کشوری ادبیات محاوره خود را به کار می برد.

انتهای پیام/