دیدگاه دکتر ظریف درباره اصلاح طلبان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از "سپاس، از بوشهر، بعد از آن که چیدمان کابینه شکل خود را یافت و جایگاه هر وزیر از ثُبات برخوردار شد، آقای دکتر ظریف که گفته می شد وزیر پیشنهادی دو نفر از نامزدان ریاست جمهوری بوده است، با رأی بالا توانست از مجلس شورای اسلامی اعتماد لازم را کسب کند؛ اصلاح طلبان فرصت طلب از فضای به وجود آمده استفاده کردند و با این رویکرد که آقای احمدی نژاد دکتر ظریف را خانه نشین کرده... . همین باعث شد که در محافل اصلاح طلبان که مترصد فرصتی هستند که به تخریب رقبای خود بپردازند، دکتر ظریف را به عنوان سوپرمن مسئله هسته ای و یک فرد مطیع جریان دوم خرداد در اذهان عمومی جا بیندازند و از آن بهره برداری های لازم را ببرند.

در سال گذشته و تقریباً همزمان با جلسات رأی اعتماد مجلس به وزرا، کتابی از دکتر ظریف به بازار نشر آمد که حاوی نظرات و انتقادات وی به عملکرد خود و وزارت خارجه بود. همچنین خاطراتی در مواجهه با دیگر مسئولان کشوری را بیان نمود است. در این میان، گفته های دکتر ظریف درباره اقدامات افراطی اصلاح طلبان و کارشکنی های ایشان خواندنی است.

دکتر ظریف در قسمتی از کتابش با نام «آقای سفیر» که اینک به چاپ چهارم رسیده است، راجع به اتفاقات و روند قطعنامه 598، به موضوع تندروی های جناح چپ اشاره می نماید و اتفاقی را بازگو می کند که از یکی از افراد برجسته متعلق به جناح چپ صورت گرفته و منافع ملی را به خطر انداخته بود... و این موضوع تا آنجا بَر دکتر ظریف سخت آمد که موضوع را به آخرت موکول می کند.

دکتر ظریف  آمریکایی!

دکتر ظریف ذکر می کند که زمانی برای سمت سفیر و نماینده دائم سازمان ملل، در هیئت دولت مطرح می شود. اما وزیر وقت کشور با آمریکایی خواندن وی و پذیرش این تهمت توسط دیگر حاضران در جلسه، دکتر را یک فرد آمریکایی قلمداد کرده و با رفتن وی به نمایندگی سازمان ملل مخالفت می ورزند. بر اثر این افراطی گری، کشور را از یک سرمایه انسانی در سطح مجامع بین المللی متضرر می­سازند و به دلیل عدم شناخت و بی توجهی، منافع ملی را به خطر می اندازند.

اصلاح طلبان نمی توانند معتدل باشند

دکتر ظریف در بخشی دیگر از گفتگوی خود به پیشینه افکار و برداشت های غیر تخصصی در دیپلماسی جناح چپ در دولت دوم آقای هاشمی اشاره می کند و می گوید: «البته حوزه سیاست  خارجی در آن زمان، کاملاً عکس این دوره بود؛ یعنی جناح راست گرایش معتدل تر و جناح چپ گرایش تندتری داشت. با این که من هیچ گاه در جناح راست نبودم، اما افراد جناح چپ که آن زمان تندروتر بودند به خاطر گرایش معتدل ترم، رابطه خوبی با من و امثال من نداشتند. عجیب تر اینکه حتی بعدها در دوره ی آقای خاتمی که دوستان چپ گرایش معتدل تری در سیاست خارجی پیدا کردند، باز هم رابطه شان با افرادی مانند من خوب نشد. در زمان آقای هاشمی، دوستانی که هم خط آقای خاتمی بودند، با سیاست اعتدال  ما مخالفت می کردند. زمانی هم که وارد حوزه حکومتی زیر پرچم آقای خاتمی شدند، به سیاست های آقای خاتمی رضایت دادند».

تجدیدنظر طلبان مجلس ششم با من مخالف بودند

دکتر ظریف در پاسخ به این پرسش که خواسته جناح چپ در سیاست خارجه چه بود، این دیدگاه را بیان می کند: «خواسته آن ها مبارزه با آمریکا بود. بیش تر تندروی ها از لانه جاسوسی گرفته تا قضیه مکه و ممانعت از روابط با مصر، به دست چپ ها صورت گرفت. روزی به آقای خاتمی به شوخی و جدی گفتم که زمانی دوستانتان به خاطر اینکه ما حرف های معتدل می زدیم، با ما مخالف بودند. حالا هم که خودشان همان حرف های ما را می زنند، هنوز هم با امثال ما بد هستند. مثلاً در دوره ی دوم آقای خاتمی، یکی از شرایط تندروهای چپ مجلس ششم برای این که به آقای خرازی رأی اعتماد بدهند این بود که مرا از معاونت عزل کند».

هیئت دولت اصلاحات با اشخاص معتدل سازگاری نداشت

دکتر ظریف در گفتگوی خود گریزی به کنفرانس سران کشورهای اسلامی می زند و به یک خاطره دیگری از تندروی های تجدیدنظرطلبان می پردازد. برای آماده سازی این کنفرانس که در تهران برگزار می شد، تمام امور بر عهده دکتر ظریف و دکتر خزاری واگذار شده بود که این دو نیز به بهترین وجه آن را برگزار نمودند. اما در پایان هیچ گونه تقدیری از ایشان به عمل نیامد؛ در صورتی که از بقیه دست اندرکاران تقدیر و تشکر درخوری شده بود. دکتر ظریف آن واقعه را این چنین شرح می دهد: «... پیشنهاد اعطای نشان لیاقت به ما ( من و دکتر صادق خرازی) در هیئت دولت آقای خاتمی با مخالفت اکثر وزرا روبرو شد... در صورتی که تمام کسانی که در شروع دولت آقای خاتمی وارد این کار شده بودند، جایزه و لوح تقدیر دریافت کردند».انتهای پیام/م