به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از سپاس؛ یعقوب ربیعی کارشناس سیاسی در مطلب ارسالی به سپاس با اشاره به اینکه چرا به اروپا بدبینیم نوشت؛ بخشی از بدبینی به اروپا در مسئله هسته ای ، حاصل یک نگاه واقعگرایانه به عرصه بین الملل است که اروپایی ها نشان داده اند دنبال روی آمریکا هستند و از سویی با توجه به تراز بالای تجاری اشان با آمریکا حاضر نیستند بخاطر ایران فشار و تحریم ِ آمریکا را بپذیرند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سپاس, سپاس,اما علت اصلی بدبینی به اروپا حاصل از یک تجربه تاریخی است که ما در دولت ِ اصلاحات سه بار با اروپایی ها مذاکره کرده ایم؛ اواخر مهرماه ۸۲ وزرای خارجه انگلیس ، فرانسه و آلمان در سعدآباد مذاکره کردند و ایران علاوه بر پذیرش پروتکل الحاقی ، غنی سازی خود را تعلیق نمود اما اروپایی ها به این اندازه هم راضی نشدند و در بروکسل امتیازات بالاتری را گرفتند و بر اساس توافق نامه ی بروکسل در بهمن ۸۲ ، ایران پذیرفت که ساخت قطعات و مونتاژ سانتریفیوژها را نیز تعلیق کند.
لقمه های چرب در توافقنامه ی بروکسل ، اروپایی ها را بر آن داشت تا گام را فراتر بنهند آنها در توافق پاریس (در آبان ۸۳) خواستار تعلیق تأسیسات هسته ای ایران و مجتمع UCF اصفهان شدند که البته دولت ِ اصلاحات هم آن را پذیرفت.
اما اروپایی های ِ طماع و مطیع آمریکا در سال ۸۴ درخواستشان یک چیز بود : "تعلیق همیشگی تاسیسات و فعالیت های هسته ای " .
آن موقع بود که رهبری دستور از سرگیری تاسیسات و فعالیت های هسته را دادند و برخلاف نظر اروپا و آمریکا ، فعالیتها و تاسیسات هسته ای شروع به فعالیت مجدد شد که نشان می دهد بدبینی ایران به اروپا یک توهم نیست بلکه تجربه ای است که میخواهد "دو بار از یک سوراخ گزیده نشود" .
انتهای پیام/
اما علت اصلی بدبینی به اروپا حاصل از یک تجربه تاریخی است که ما در دولت ِ اصلاحات سه بار با اروپایی ها مذاکره کرده ایم؛ اواخر مهرماه ۸۲ وزرای خارجه انگلیس ، فرانسه و آلمان در سعدآباد مذاکره کردند و ایران علاوه بر پذیرش پروتکل الحاقی ، غنی سازی خود را تعلیق نمود اما اروپایی ها به این اندازه هم راضی نشدند و در بروکسل امتیازات بالاتری را گرفتند و بر اساس توافق نامه ی بروکسل در بهمن ۸۲ ، ایران پذیرفت که ساخت قطعات و مونتاژ سانتریفیوژها را نیز تعلیق کند.
,لقمه های چرب در توافقنامه ی بروکسل ، اروپایی ها را بر آن داشت تا گام را فراتر بنهند آنها در توافق پاریس (در آبان ۸۳) خواستار تعلیق تأسیسات هسته ای ایران و مجتمع UCF اصفهان شدند که البته دولت ِ اصلاحات هم آن را پذیرفت.
,اما اروپایی های ِ طماع و مطیع آمریکا در سال ۸۴ درخواستشان یک چیز بود : "تعلیق همیشگی تاسیسات و فعالیت های هسته ای " .
,آن موقع بود که رهبری دستور از سرگیری تاسیسات و فعالیت های هسته را دادند و برخلاف نظر اروپا و آمریکا ، فعالیتها و تاسیسات هسته ای شروع به فعالیت مجدد شد که نشان می دهد بدبینی ایران به اروپا یک توهم نیست بلکه تجربه ای است که میخواهد "دو بار از یک سوراخ گزیده نشود" .
,انتهای پیام/
,,
]
ارسال دیدگاه