به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از یزد آوا؛ «حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر محمدرضا ابویی» رئیس بنیاد نهج‌البلاغه استان یزد خاطرنشان کرد: صلح امام حسن(ع) در مقطع دهه پنجم بعد از رحلت پیامبر اکرم (ص) حاوی نکات مهم تاریخی هست که می‌تواند مایه عبرت و درس‌آموزی همه مسلمانان باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزد آوا,وی تصریح کرد: زمانی که از یک‌سو اصل اسلام مورد تهدید سیاست‌های بنی‌امیه قرار گرفت و از سوی دیگر همراهان امام حسن(ع) در انجام‌وظیفه سستی و کوتاهی کردند، ایشان به‌تبع به حداقل‌ها راضی شدند.
ابویی ادامه داد: از مهم‌ترین پیام‌های صلح امام حسن(ع) این هست که معمولاً اگر مردم و مخاطبان رهبران الهی، آن‌ها را در برابر موانع و مشکلات یاری نکنند، نمی‌توانند به‌تنهایی پیش برنده مأموریت خودشان باشند و حداکثر این هست که بگوییم موفقیت آن‌ها به نسبت حضور و پشتوانگی مردم نسبی است.
رئیس بنیاد نهج‌البلاغه استان یزد با اشاره به اینکه حضرت امام حسن(ع) در شرایطی معاهده را پذیرفتند که نتیجه عدم پذیرش آن به ضرر مسلمان‌ها بود، اذعان کرد: اگر شرایط به‌گونه‌ای باشد که پذیرش معاهدات به ضرر و استقامت در برابر دشمن نفع بیشتری داشته باشد، نباید تن به معاهده دشمن داد؛ بلکه بایستی مقاومت کرد.
وی با بیان اینکه امام حسن(ع) صلح قطعی با دشمن نبستند، گفت: آنچه از آن به‌عنوان صلح امام حسن (ع) یاد می‌شود هدنه و آتش‌بس موقتی است که امام حسن(ع) بنا به‌ضرورت زمان یک توقف و ایست موقتی درحرکت جهادی خود داشتند تا شر دشمن به‌نوعی کنترل شود.
این استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه امام حسن(ع) در بندهای پیمان‌نامه سستی نورزیدند و قاطعانه حمایت همه‌جانبه از شیعیان و خط ولایت علوی را در مفاد صلح‌نامه آوردند، افزود: این یعنی اگر انسان در برابر دشمن حتی حاضر به مذاکره یا پیمان‌نامه هم شود، نباید به پیمان‌نامه منفعلانه و ذلیلانه تن دهد.
وی تصریح کرد: زمانی که از یک‌سو اصل اسلام مورد تهدید سیاست‌های بنی‌امیه قرار گرفت و از سوی دیگر همراهان امام حسن(ع) در انجام‌وظیفه سستی و کوتاهی کردند، ایشان به‌تبع به حداقل‌ها راضی شدند.
ابویی ادامه داد: از مهم‌ترین پیام‌های صلح امام حسن(ع) این هست که معمولاً اگر مردم و مخاطبان رهبران الهی، آن‌ها را در برابر موانع و مشکلات یاری نکنند، نمی‌توانند به‌تنهایی پیش برنده مأموریت خودشان باشند و حداکثر این هست که بگوییم موفقیت آن‌ها به نسبت حضور و پشتوانگی مردم نسبی است.
رئیس بنیاد نهج‌البلاغه استان یزد با اشاره به اینکه حضرت امام حسن(ع) در شرایطی معاهده را پذیرفتند که نتیجه عدم پذیرش آن به ضرر مسلمان‌ها بود، اذعان کرد: اگر شرایط به‌گونه‌ای باشد که پذیرش معاهدات به ضرر و استقامت در برابر دشمن نفع بیشتری داشته باشد، نباید تن به معاهده دشمن داد؛ بلکه بایستی مقاومت کرد.
وی با بیان اینکه امام حسن(ع) صلح قطعی با دشمن نبستند، گفت: آنچه از آن به‌عنوان صلح امام حسن (ع) یاد می‌شود هدنه و آتش‌بس موقتی است که امام حسن(ع) بنا به‌ضرورت زمان یک توقف و ایست موقتی درحرکت جهادی خود داشتند تا شر دشمن به‌نوعی کنترل شود.
این استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه امام حسن(ع) در بندهای پیمان‌نامه سستی نورزیدند و قاطعانه حمایت همه‌جانبه از شیعیان و خط ولایت علوی را در مفاد صلح‌نامه آوردند، افزود: این یعنی اگر انسان در برابر دشمن حتی حاضر به مذاکره یا پیمان‌نامه هم شود، نباید به پیمان‌نامه منفعلانه و ذلیلانه تن دهد.
وی تصریح کرد: زمانی که از یک‌سو اصل اسلام مورد تهدید سیاست‌های بنی‌امیه قرار گرفت و از سوی دیگر همراهان امام حسن(ع) در انجام‌وظیفه سستی و کوتاهی کردند، ایشان به‌تبع به حداقل‌ها راضی شدند.
,ابویی ادامه داد: از مهم‌ترین پیام‌های صلح امام حسن(ع) این هست که معمولاً اگر مردم و مخاطبان رهبران الهی، آن‌ها را در برابر موانع و مشکلات یاری نکنند، نمی‌توانند به‌تنهایی پیش برنده مأموریت خودشان باشند و حداکثر این هست که بگوییم موفقیت آن‌ها به نسبت حضور و پشتوانگی مردم نسبی است.
,,
رئیس بنیاد نهج‌البلاغه استان یزد با اشاره به اینکه حضرت امام حسن(ع) در شرایطی معاهده را پذیرفتند که نتیجه عدم پذیرش آن به ضرر مسلمان‌ها بود، اذعان کرد: اگر شرایط به‌گونه‌ای باشد که پذیرش معاهدات به ضرر و استقامت در برابر دشمن نفع بیشتری داشته باشد، نباید تن به معاهده دشمن داد؛ بلکه بایستی مقاومت کرد.
,وی با بیان اینکه امام حسن(ع) صلح قطعی با دشمن نبستند، گفت: آنچه از آن به‌عنوان صلح امام حسن (ع) یاد می‌شود هدنه و آتش‌بس موقتی است که امام حسن(ع) بنا به‌ضرورت زمان یک توقف و ایست موقتی درحرکت جهادی خود داشتند تا شر دشمن به‌نوعی کنترل شود.
,این استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه امام حسن(ع) در بندهای پیمان‌نامه سستی نورزیدند و قاطعانه حمایت همه‌جانبه از شیعیان و خط ولایت علوی را در مفاد صلح‌نامه آوردند، افزود: این یعنی اگر انسان در برابر دشمن حتی حاضر به مذاکره یا پیمان‌نامه هم شود، نباید به پیمان‌نامه منفعلانه و ذلیلانه تن دهد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه