شجاعت و مدیریت دو ویژگی بارز شهید/ چمران شخصیتی استثنایی بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصرهامون، همواره در طول تاریخ کشورمان بزرگ مردانی بوده‌اند که در عرصه های مختلف شهره خاص و عام شده اند و در بین ملت خویش نام و یادشان به نیکی و بزرگی برده می شود. گاه در عرصه علم و دانش و زمانی در پهنه مردانگی و ایثار. لیکن معدود کسانی هستند که توانسته اند همه این عرصه ها را درهم تنیده و نامی برای خود در تاریخ دست و پا کنند.
شهید دکتر مصطفی چمران  از جمله نوادر علمی و اخلاقی تاریخ مان است که با همه استعدادها و نبوغ خاص علمی و اخلاقی، همه تعلقات مادی و علمی خود را که در بهترین دانشگاه‌های جهان به دست آورده بود فدای گوشه چشم رضایت کودک آواره لبنانی کرد و سرانجام چه زیبا سرود «اللهم الرزقنی توفیق الشهادة» را سرود و عاشقانه شربت نوشین شهادت چشید.
 در همین راستا خبرنگار ما به مناسبت سالگرد شهادت این شهید بزرگوار و خالق جنگ های چریکی و نامنظم به سراغ یکی از همرزمان ایشان به نام محمد علی حق شمار که از رزمندگان هشت سال دفاع مقدس می باشد، رفته است.
در بدو ورود به اتاق این رزمنده سیستانی اولین چیزی که توجه را به خودش جلب می کند عکس گوشه اتاق است؛ عکسی از چریک دانشمند روزهای جنگ.
دلیلش را جویا می شویم محمد علی می گوید: این عکس بیانگر روزهای رشادت و مردانگی است آن را سال هاست بر کنج اتاقم میهمان کرده ام تا مبادا حواس پرتی اش مانع فراموشی رشادت های این فرمانده سرافراز جنگ نشود قهرمانی که در راه پاسداری از میهن اسلامی حتی از بذل جان هم دریع نکرده است.
 

شخصیت چمران شخصیتی استثنایی بود  
وی با بیان اینکه شهید چمران شخصیتی اسثثنایی بود که هیچگاه تکرار نخواهد شد، ادامه می دهد: چمران مرد دنیا بود و با همه ملت ها سازگاری داشت که نشان از تدبر و تعقل وی داشت.
همرزم شهید بیان می کند: شهید چمران با همه رفتار بسیارخوبی داشت، مرد بسیار متینی بود و احترام زیادی برای همه قائل بود.
 
چگونگی آشنایی با دکتر چمران
وی در خصوص آشنایی خود با شهید چمران می گوید: در ایام جنگ، راننده ماشین سنگین اداره راه و شهرسازی بودم و در ماموریت هایی که به اهوازمی رفتم با دکتر چمران آشنا شدم؛ دکتر لطف بسیار زیادی به من داشت و مرا به منزلی که در مهمانسرای اهواز، نزدیک کانال داشت می برد و همیشه با گرمی از من پذیرایی می کرد.
وی با بیان اینکه دکتر چمران تلاش فراوانی در جبهه های جنگ از خود نشان داد، ادامه می دهد: در آن ایام گاهی اوقات نیمه های شب به پادگان حمید اهواز که تاسیسات مهمی داشت می رفتیم و شهید چمران خودش هم با کارگرها کمک می کردو بارگیری مهمات را انجام می داد و موقع تحویل هم کمک بسیاری می کرد.
بیش از حد وقت همرزم شهید را نمی گیرم گویا خاطرات جنگ برایش تداعی شده برای همین در آخر کلامش به جوانان توصیه می کند تا یاد شهدایی همچون دکتر چمران همیشه گرامی داشته و به عنوان الگویی در بین آنها شناسانده شود.
 
درس شهید چمران به رزمنده بلوچ
سردار لالبخش بامری دیگر رزمنده و جانباز هشت سال دفاع مقدس هم در گفت وگو با خبرنگار ما از نحوه اعزام خود به جبهه ها این چنین می گوید که سال 59 که رژیم بعثی عراق با حمایت همه جانبه کشورهای غربی و استعمارگر به خاک کشور ما تجاوز کرد، دانش آموز بودم، در مهرماه همان سال به بهانه رفتن به اردوی دانش آموزی راهی بسیج محل و از آنجا به جبهه ها اعزام شدم.
وی در خصوص حضور خود در کنار شهید چمران در پادگان و منطقه عملیاتی اهواز می گوید: بعد از آموزش به اهواز انتقال داده شدیم، فرمانده ما که فرد جا افتاده ای بود، از من خواست که جلوی عبور تانک دشمن را با نارنجک بگیرم و من هم دستور او را اجرا کردم.
 این رزمنده ادامه می دهد: بعد از پایان این ماموریتی که به من محول کرد، پرسید آیا ترسیدی که در جوابش گفتم بلوچ هرگز از دشمن ترسی ندارد، بعد ها فهمیدم که آن فرمانده کسی جز شهید مصطفی چمران نبوده است.
وی خاطرنشان کرد: این مهم ترین و اولین درسی بود که در جبهه ها از شهید چمران آموختم.
 

انتهای پیام/