به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرآت، پیام جهانگیری، یکی از شعرای جوان برجسته کشور ماست که تا کنون افتخارات بسیاری را در حوزه شعر آیینی کسب کرده است. او در نخستین کنگره شعر مدافعان حرم نیز به عنوان یکی میهمانان برگزیده سفری به سمنان داشت. ما پیش‌تر چند کلامی با وی به گفتگو نشسته‌ایم و درباره شعر معاصر سخن گفته‌ایم. آنچه می‌خوانید حاصل این گفتگوست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت,مرآت- از دیدگاه شما امروز وضعیت نقد شعر در جامعه ما چقدر مطلوب است و آیا شعرا نسبت به نقد اقبال نشان می‌دهند؟
به نظر من جریان نقد شعر، مسیر درستی را می‌پیماید و باید دید دوستان شاعر ما تا چه اندازه از این نقدها بهره می‌برند. در حال حاضر، در قیاس با گذشته، دیدگاه بسیار مطلوب‌تری نسبت به نقد وجود دارد و چندان در مقابل نقد، جبهه گرفته نمی‌شود. نقد، به بهبود کیفیت آثار و پیشرفت اشعار می‌انجامد. البته متأسفانه برخی از دوستان که شاید به تازگی وارد وادی ادبیات شده باشند، بدون شناخت و دانش کافی به نقد اشعار می‌پردازند که باید از این آسیب احتراز شود.
مرآت- برخی از صاحب‌نظران معتقدند که دسته‌ای از اشعار معاصر ما، سروده نمی‌شوند، بلکه ساخته و بافته می‌شوند و این آسیب شعر معاصر ماست. دیدگاه شما در این ارتباط چیست؟
این «ساخته‌شدن شعر»، جای صحبت بسیار دارد. شعر در وهله نخست باید احساس و عاطفه مخاطب را با خود همراه کند و دسته‌ای از اشعار جدید، به دلیل آن که بر اساس عاطفه و جوشش درونی شاعر سروده نشده‌اند، بخت همراهی مخاطب را نمی‌یابند.
مرآت- نسبت شعر معاصر را با نیازهای اجتماع و سیاست چطور ارزیابی می‌کنید؟
شعر معاصر نقش مهمی در جامعه ما ایفا می‌کند و قرین با اجتماع است. شاید «حرف دل» و مولفه‌هایی که این حرف دل را به شعر تبدیل می‌کنند، چندان رابطه مناسبی با سیاست نداشته باشند؛ مگر آن که خود شاعر متعمدا سخنی در این باب بگوید.
قطعه گمشده پازل آشنایی شعرا با شعر جهان
مرآت- برای سخن گفتن شاعرانه در ابعاد جهانی لاجرم باید با فضای شعر در جهان آشنا بود؛ این آشنایی چقدر در میان شعرا وجود دارد؟
بی‌تردید بسیاری از دوستان شاعر، به واسطه کتاب‌های ترجمه‌شده، فضاهای مجازی و دیگر منابع، با شعر روز جهان آشنایی کافی دارند؛ اما قطعه‌ای از پازل آشنایی با شعر جهان که به اعتقاد من سر جایش نیست و سبب می‌شود میان شعر ایران و شعر جهان ارتباط برقرار نشود، مسلط نبودن دوستان شاعر ما به زبان‌های بین‌المللی است. من همواره نسبت به این موضوع دغدغه داشته‌ام.
مرآت- از نگاه شما امروز حال ادبیات پایداری چطور است؟
به نظر من، شعر پایداری، امروز وضعیت و حال خوبی دارد؛ دلیل آن هم این است که این حوزه شعری، محدود به فضای خاصی نشده است. پایداری، در عرصه شعر به واژه‌ای جهانشمول تبدیل شده است.
آمدید روی شانه‌های آسمان...
مرآت- شما اشعاری برای مدافعان حرم سروده‌اید که یکی از آن‌ها شعری با مطلع «آمدید روی شانه‌های آسمان» است. این شعر چگونه متولد شد؟
من پیش از سرودن این شعر، با موضوع آن درگیری فکری بسیاری داشتم. مسأله مدافعان حرم بخش قابل توجهی از افکار مرا به خود اختصاص داده بود و آن را از ابعاد گوناگون بررسی می‌کردم؛ بنابراین در هنگام سرودن این شعر، به ابعاد گوناگونش فکر نکردم، چرا که پیش‌تر درباره‌اش فکر کرده بودم و نهایتا این شعر در مدت‌زمان کوتاهی سروده شد.
آمدید روی شانه‌های آسمان
آه ای کبوتران
بال و پر چرا نمی‌زنید؟
هیچ حرفی از سفر چرا نمی‌زنید؟
ای کبوتران که آشیانتان به جز حرم نبود
جانتان به جز حرم نبود
ای شما که از زمانه خسته‌اید و فوج فوج
پای این ضریح
جان خویش را دخیل بسته‌اید
نذر زخم‌هایتان قبول
ای شما که زخم بر تن سیاه شب زدید
روشنایتان قبول
انتهای پیام/
مرآت- از دیدگاه شما امروز وضعیت نقد شعر در جامعه ما چقدر مطلوب است و آیا شعرا نسبت به نقد اقبال نشان می‌دهند؟
به نظر من جریان نقد شعر، مسیر درستی را می‌پیماید و باید دید دوستان شاعر ما تا چه اندازه از این نقدها بهره می‌برند. در حال حاضر، در قیاس با گذشته، دیدگاه بسیار مطلوب‌تری نسبت به نقد وجود دارد و چندان در مقابل نقد، جبهه گرفته نمی‌شود. نقد، به بهبود کیفیت آثار و پیشرفت اشعار می‌انجامد. البته متأسفانه برخی از دوستان که شاید به تازگی وارد وادی ادبیات شده باشند، بدون شناخت و دانش کافی به نقد اشعار می‌پردازند که باید از این آسیب احتراز شود.
مرآت- برخی از صاحب‌نظران معتقدند که دسته‌ای از اشعار معاصر ما، سروده نمی‌شوند، بلکه ساخته و بافته می‌شوند و این آسیب شعر معاصر ماست. دیدگاه شما در این ارتباط چیست؟
این «ساخته‌شدن شعر»، جای صحبت بسیار دارد. شعر در وهله نخست باید احساس و عاطفه مخاطب را با خود همراه کند و دسته‌ای از اشعار جدید، به دلیل آن که بر اساس عاطفه و جوشش درونی شاعر سروده نشده‌اند، بخت همراهی مخاطب را نمی‌یابند.
مرآت- نسبت شعر معاصر را با نیازهای اجتماع و سیاست چطور ارزیابی می‌کنید؟
شعر معاصر نقش مهمی در جامعه ما ایفا می‌کند و قرین با اجتماع است. شاید «حرف دل» و مولفه‌هایی که این حرف دل را به شعر تبدیل می‌کنند، چندان رابطه مناسبی با سیاست نداشته باشند؛ مگر آن که خود شاعر متعمدا سخنی در این باب بگوید.
قطعه گمشده پازل آشنایی شعرا با شعر جهان
مرآت- برای سخن گفتن شاعرانه در ابعاد جهانی لاجرم باید با فضای شعر در جهان آشنا بود؛ این آشنایی چقدر در میان شعرا وجود دارد؟
بی‌تردید بسیاری از دوستان شاعر، به واسطه کتاب‌های ترجمه‌شده، فضاهای مجازی و دیگر منابع، با شعر روز جهان آشنایی کافی دارند؛ اما قطعه‌ای از پازل آشنایی با شعر جهان که به اعتقاد من سر جایش نیست و سبب می‌شود میان شعر ایران و شعر جهان ارتباط برقرار نشود، مسلط نبودن دوستان شاعر ما به زبان‌های بین‌المللی است. من همواره نسبت به این موضوع دغدغه داشته‌ام.
مرآت- از نگاه شما امروز حال ادبیات پایداری چطور است؟
به نظر من، شعر پایداری، امروز وضعیت و حال خوبی دارد؛ دلیل آن هم این است که این حوزه شعری، محدود به فضای خاصی نشده است. پایداری، در عرصه شعر به واژه‌ای جهانشمول تبدیل شده است.
آمدید روی شانه‌های آسمان...
مرآت- شما اشعاری برای مدافعان حرم سروده‌اید که یکی از آن‌ها شعری با مطلع «آمدید روی شانه‌های آسمان» است. این شعر چگونه متولد شد؟
من پیش از سرودن این شعر، با موضوع آن درگیری فکری بسیاری داشتم. مسأله مدافعان حرم بخش قابل توجهی از افکار مرا به خود اختصاص داده بود و آن را از ابعاد گوناگون بررسی می‌کردم؛ بنابراین در هنگام سرودن این شعر، به ابعاد گوناگونش فکر نکردم، چرا که پیش‌تر درباره‌اش فکر کرده بودم و نهایتا این شعر در مدت‌زمان کوتاهی سروده شد.
آمدید روی شانه‌های آسمان
آه ای کبوتران
بال و پر چرا نمی‌زنید؟
هیچ حرفی از سفر چرا نمی‌زنید؟
ای کبوتران که آشیانتان به جز حرم نبود
جانتان به جز حرم نبود
ای شما که از زمانه خسته‌اید و فوج فوج
پای این ضریح
جان خویش را دخیل بسته‌اید
نذر زخم‌هایتان قبول
ای شما که زخم بر تن سیاه شب زدید
روشنایتان قبول
انتهای پیام/
مرآت- از دیدگاه شما امروز وضعیت نقد شعر در جامعه ما چقدر مطلوب است و آیا شعرا نسبت به نقد اقبال نشان می‌دهند؟
به نظر من جریان نقد شعر، مسیر درستی را می‌پیماید و باید دید دوستان شاعر ما تا چه اندازه از این نقدها بهره می‌برند. در حال حاضر، در قیاس با گذشته، دیدگاه بسیار مطلوب‌تری نسبت به نقد وجود دارد و چندان در مقابل نقد، جبهه گرفته نمی‌شود. نقد، به بهبود کیفیت آثار و پیشرفت اشعار می‌انجامد. البته متأسفانه برخی از دوستان که شاید به تازگی وارد وادی ادبیات شده باشند، بدون شناخت و دانش کافی به نقد اشعار می‌پردازند که باید از این آسیب احتراز شود.
مرآت- برخی از صاحب‌نظران معتقدند که دسته‌ای از اشعار معاصر ما، سروده نمی‌شوند، بلکه ساخته و بافته می‌شوند و این آسیب شعر معاصر ماست. دیدگاه شما در این ارتباط چیست؟
این «ساخته‌شدن شعر»، جای صحبت بسیار دارد. شعر در وهله نخست باید احساس و عاطفه مخاطب را با خود همراه کند و دسته‌ای از اشعار جدید، به دلیل آن که بر اساس عاطفه و جوشش درونی شاعر سروده نشده‌اند، بخت همراهی مخاطب را نمی‌یابند.
مرآت- نسبت شعر معاصر را با نیازهای اجتماع و سیاست چطور ارزیابی می‌کنید؟
شعر معاصر نقش مهمی در جامعه ما ایفا می‌کند و قرین با اجتماع است. شاید «حرف دل» و مولفه‌هایی که این حرف دل را به شعر تبدیل می‌کنند، چندان رابطه مناسبی با سیاست نداشته باشند؛ مگر آن که خود شاعر متعمدا سخنی در این باب بگوید.
قطعه گمشده پازل آشنایی شعرا با شعر جهان
مرآت- برای سخن گفتن شاعرانه در ابعاد جهانی لاجرم باید با فضای شعر در جهان آشنا بود؛ این آشنایی چقدر در میان شعرا وجود دارد؟
بی‌تردید بسیاری از دوستان شاعر، به واسطه کتاب‌های ترجمه‌شده، فضاهای مجازی و دیگر منابع، با شعر روز جهان آشنایی کافی دارند؛ اما قطعه‌ای از پازل آشنایی با شعر جهان که به اعتقاد من سر جایش نیست و سبب می‌شود میان شعر ایران و شعر جهان ارتباط برقرار نشود، مسلط نبودن دوستان شاعر ما به زبان‌های بین‌المللی است. من همواره نسبت به این موضوع دغدغه داشته‌ام.
مرآت- از نگاه شما امروز حال ادبیات پایداری چطور است؟
به نظر من، شعر پایداری، امروز وضعیت و حال خوبی دارد؛ دلیل آن هم این است که این حوزه شعری، محدود به فضای خاصی نشده است. پایداری، در عرصه شعر به واژه‌ای جهانشمول تبدیل شده است.
آمدید روی شانه‌های آسمان...
مرآت- شما اشعاری برای مدافعان حرم سروده‌اید که یکی از آن‌ها شعری با مطلع «آمدید روی شانه‌های آسمان» است. این شعر چگونه متولد شد؟
من پیش از سرودن این شعر، با موضوع آن درگیری فکری بسیاری داشتم. مسأله مدافعان حرم بخش قابل توجهی از افکار مرا به خود اختصاص داده بود و آن را از ابعاد گوناگون بررسی می‌کردم؛ بنابراین در هنگام سرودن این شعر، به ابعاد گوناگونش فکر نکردم، چرا که پیش‌تر درباره‌اش فکر کرده بودم و نهایتا این شعر در مدت‌زمان کوتاهی سروده شد.
آمدید روی شانه‌های آسمان
آه ای کبوتران
بال و پر چرا نمی‌زنید؟
هیچ حرفی از سفر چرا نمی‌زنید؟
ای کبوتران که آشیانتان به جز حرم نبود
جانتان به جز حرم نبود
ای شما که از زمانه خسته‌اید و فوج فوج
پای این ضریح
جان خویش را دخیل بسته‌اید
نذر زخم‌هایتان قبول
ای شما که زخم بر تن سیاه شب زدید
روشنایتان قبول
انتهای پیام/
مرآت- از دیدگاه شما امروز وضعیت نقد شعر در جامعه ما چقدر مطلوب است و آیا شعرا نسبت به نقد اقبال نشان می‌دهند؟
, مرآت- از دیدگاه شما امروز وضعیت نقد شعر در جامعه ما چقدر مطلوب است و آیا شعرا نسبت به نقد اقبال نشان می‌دهند؟,به نظر من جریان نقد شعر، مسیر درستی را می‌پیماید و باید دید دوستان شاعر ما تا چه اندازه از این نقدها بهره می‌برند. در حال حاضر، در قیاس با گذشته، دیدگاه بسیار مطلوب‌تری نسبت به نقد وجود دارد و چندان در مقابل نقد، جبهه گرفته نمی‌شود. نقد، به بهبود کیفیت آثار و پیشرفت اشعار می‌انجامد. البته متأسفانه برخی از دوستان که شاید به تازگی وارد وادی ادبیات شده باشند، بدون شناخت و دانش کافی به نقد اشعار می‌پردازند که باید از این آسیب احتراز شود.
,مرآت- برخی از صاحب‌نظران معتقدند که دسته‌ای از اشعار معاصر ما، سروده نمی‌شوند، بلکه ساخته و بافته می‌شوند و این آسیب شعر معاصر ماست. دیدگاه شما در این ارتباط چیست؟
, مرآت- برخی از صاحب‌نظران معتقدند که دسته‌ای از اشعار معاصر ما، سروده نمی‌شوند، بلکه ساخته و بافته می‌شوند و این آسیب شعر معاصر ماست. دیدگاه شما در این ارتباط چیست؟,این «ساخته‌شدن شعر»، جای صحبت بسیار دارد. شعر در وهله نخست باید احساس و عاطفه مخاطب را با خود همراه کند و دسته‌ای از اشعار جدید، به دلیل آن که بر اساس عاطفه و جوشش درونی شاعر سروده نشده‌اند، بخت همراهی مخاطب را نمی‌یابند.
,مرآت- نسبت شعر معاصر را با نیازهای اجتماع و سیاست چطور ارزیابی می‌کنید؟
, مرآت- نسبت شعر معاصر را با نیازهای اجتماع و سیاست چطور ارزیابی می‌کنید؟,شعر معاصر نقش مهمی در جامعه ما ایفا می‌کند و قرین با اجتماع است. شاید «حرف دل» و مولفه‌هایی که این حرف دل را به شعر تبدیل می‌کنند، چندان رابطه مناسبی با سیاست نداشته باشند؛ مگر آن که خود شاعر متعمدا سخنی در این باب بگوید.
,قطعه گمشده پازل آشنایی شعرا با شعر جهان
, قطعه گمشده پازل آشنایی شعرا با شعر جهان, قطعه گمشده پازل آشنایی شعرا با شعر جهان,مرآت- برای سخن گفتن شاعرانه در ابعاد جهانی لاجرم باید با فضای شعر در جهان آشنا بود؛ این آشنایی چقدر در میان شعرا وجود دارد؟
, مرآت- برای سخن گفتن شاعرانه در ابعاد جهانی لاجرم باید با فضای شعر در جهان آشنا بود؛ این آشنایی چقدر در میان شعرا وجود دارد؟,بی‌تردید بسیاری از دوستان شاعر، به واسطه کتاب‌های ترجمه‌شده، فضاهای مجازی و دیگر منابع، با شعر روز جهان آشنایی کافی دارند؛ اما قطعه‌ای از پازل آشنایی با شعر جهان که به اعتقاد من سر جایش نیست و سبب می‌شود میان شعر ایران و شعر جهان ارتباط برقرار نشود، مسلط نبودن دوستان شاعر ما به زبان‌های بین‌المللی است. من همواره نسبت به این موضوع دغدغه داشته‌ام.
,مرآت- از نگاه شما امروز حال ادبیات پایداری چطور است؟
, مرآت- از نگاه شما امروز حال ادبیات پایداری چطور است؟,به نظر من، شعر پایداری، امروز وضعیت و حال خوبی دارد؛ دلیل آن هم این است که این حوزه شعری، محدود به فضای خاصی نشده است. پایداری، در عرصه شعر به واژه‌ای جهانشمول تبدیل شده است.
,آمدید روی شانه‌های آسمان...
, آمدید روی شانه‌های آسمان..., آمدید روی شانه‌های آسمان...,مرآت- شما اشعاری برای مدافعان حرم سروده‌اید که یکی از آن‌ها شعری با مطلع «آمدید روی شانه‌های آسمان» است. این شعر چگونه متولد شد؟
, مرآت- شما اشعاری برای مدافعان حرم سروده‌اید که یکی از آن‌ها شعری با مطلع «آمدید روی شانه‌های آسمان» است. این شعر چگونه متولد شد؟,من پیش از سرودن این شعر، با موضوع آن درگیری فکری بسیاری داشتم. مسأله مدافعان حرم بخش قابل توجهی از افکار مرا به خود اختصاص داده بود و آن را از ابعاد گوناگون بررسی می‌کردم؛ بنابراین در هنگام سرودن این شعر، به ابعاد گوناگونش فکر نکردم، چرا که پیش‌تر درباره‌اش فکر کرده بودم و نهایتا این شعر در مدت‌زمان کوتاهی سروده شد.
,آمدید روی شانه‌های آسمان
,آه ای کبوتران
,بال و پر چرا نمی‌زنید؟
,هیچ حرفی از سفر چرا نمی‌زنید؟
,ای کبوتران که آشیانتان به جز حرم نبود
,جانتان به جز حرم نبود
,ای شما که از زمانه خسته‌اید و فوج فوج
,پای این ضریح
,جان خویش را دخیل بسته‌اید
,نذر زخم‌هایتان قبول
,ای شما که زخم بر تن سیاه شب زدید
,روشنایتان قبول
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه