به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صبح الوند، مهدی ناصر نژاد طی یادداشتی نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی دانا, صبح الوند,سرانجام پس از هشدارهای متعدد مسئولان سازمان آب نسبت به کاهش موجودی ذخیره‌گاه‌های طبیعی و دریاچه‌های پشت سد، طرح جیره‌بندی آب برای مصارف آشامیدنی و بهداشتی، از چند روستای استان همدان در روزهای اخیر کلید خورده است.
,
مدیرعامل آب‌وفاضلاب روستایی استان همدان که این خبر را در اختیار رسانه‌ها گذاشته است، می‌گوید: طرح جیره‌بندی آب هم‌اینک در سطح 20 درصد از روستاها اعمال می‌شود.
آقای حبیب مومیوند در این‌باره اظهار کرده است: کمبود آب استان را با بحران بزرگی مواجه کرده و اغلب مشترکان آب، بدون اطلاع و توجه به این مشکل، با مصرف بی‌رویه و استفاده از آب شرب برای مصارف دیگر از جمله آبیاری باغچه و جالیز، به این بحران دامن می‌زنند.
هشدارها و اطلاع‌رسانی مدیرعامل آب‌وفاضلاب روستایی و این سخن آخری که مشکلات مربوط به کمبود آب و هزینه‌های هنگفتی که برای تأمین آب شرب در شهرها و روستاها به عمل می‌آید باید از زبان شخصیت‌های دانشگاهی و تأثیرگذار مطرح شود، چون اگر مسئولان سازمان آب چنین مباحثی را بیان کنند، حمل بر توجیه مشکلات خواهد شد و تأمل‌برانگیز است.
باید قبول کنیم هیچ ضرورتی ندارد مسئولان بدون دلیل در هر موردی مردم را به قناعت و صرفه‌جویی و مشارکت در یک فراخوان و برنامه ملی دعوت کنند.
با یک حساب سرانگشتی می‌توان به مقایسه میزان نزولات آسمانی در سال‌های گذشته و حال پی برد و اینگونه منابع موجود واقعاً پاسخگوی نیازهای شدید بخش‌های کشاورزی، صنعت، واحدهای خدماتی و مصارف شهری و شرب نیست.
در شرایطی که برای تغییر اوضاع جوی و افزایش میزان نزولات آسمانی نمی‌توان کاری کرد، بنابراین چاره کار و جلوگیری از گسترش دامنه بحران صرفه‌جویی است. امروزه نسل جوان با اطلاعات جامع‌تری که نسبت به علوم مختلف دارد، باید مانند یک ناظر و راهنمای دلسوز و مسئول در فضای خانه و کار دیگران را با اصول صرفه‌جویی در مصرف انرژی بخصوص آب آشنا ساخته و خود پیشقدم و الگو در این زمینه باشد. متأسفانه بسیاری از مردم وقتی که شیر آب را باز می‌کنند و جریان شدید و زلال آب را به عینه می‌بینند
در تصور خود نمی‌گنجانند که ممکن است روزی و یا هر ساعت و لحظه‌ای این جریان و این زلال زندگی قطع شود و یک شهر و جمعیت با نیازهای گوناگون به آب دچار مشکل شوند.
امروزه در بسیاری از کشورهای اروپایی که وسط دریاهای آزاد و اقیانوس غلت می‌خورند و بیشترین ماه‌های سال را هم بارندگی دارند، از شبکه منظم آب شرب در خانه‌ها و محل کار خود محروم هستند و آب شرب مورد نیاز خود را به طور روزانه و به طریقی سازمان‌یافته با خرید گالن و بطری‌های بزرگ و کوچک تأمین می‌سازند و صرفه‌جویی را در حد نهایت ممکن رعایت می‌کنند.
خوشبختانه ما در کشور عزیز و پهناور خود به‌رغم کمبود نسبی بارندگی‌ها، نعمت بزرگی به نام شبکه آبرسانی، آب سالم و قابل شرب داریم اما چون راحت دسترسی داریم، قدرش را نمی‌دانیم. خدا نکند بحران ناشی از کمبود آب در شهرهای ما به جایی برسد که ناچار به جیره‌بندی‌های طولانی باشد. آن وقت همه مسئول و غافل خواهند بود، غیر از خود ما!
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه