قیام سیدالشهدا برای احیای دین اسلام بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛حجت‌الاسلام سید احمد میرمهدی رئیس حوزه‌ی علمیه امام خمینی(ره) اراک به مناسبت فرارسیدن ایام عاشورای حسینی در گفتگو با دیارآفتاب، با اشاره به چرایی حرکت امام حسین(ع) از مکه به سمت عراق گفت: انتخاب عراق و شهر کوفه زمینه و ظاهر عمل است چرا که امام حسین(ع) بارها در خطبه‌های خود علت سفر به عراق را دعوت رسمی و آشکار مردم کوفه اعلام کرد که برای این امر، پسرعموی خود حضرت مسلم را به‌عنوان نماینده به کوفه فرستاد تا مقدمات سفر را فراهم کند.

میرمهدی هدف قیام امام حسین(ع) را احیای دین دانست و بیان کرد: پس از تصمیم‌گیری نهایی امام حسین(ع) ایشان به‌طور علنی و رسمی بارها هدف خود را از قیام نه برای سلطنت و حکومت بلکه برای احیای دین اعلام کرده و گفته بود «خدایا خودت میدانی که به دنبال سلطنت و حکومت نیستم و فقط برای احیای دین می‌روم».

رئیس حوزه علمیه امام خمینی(ره) اراک با اشاره به اینکه چرا امام حسین(ع) در مکه یا مدینه قیام نکرد گفت: شرایط حاکمیتی زمان سیدالشهدا بسیار حساس بود، شهر مدینه در دست بنی‌امیه و مکه نیز تحت حکومت آل‌زبیر اداره می‌شد.

وی ادامه داد: در صورت که قیام امام حسین(ع) در شهر مکه یا مدینه، حرمت و بزرگی این دو شهر شکسته می‌شد و تبعات ناخوشایندی برای اسلام پیش می‌آورد.

میرمهدی با اشاره به اینکه هجرت امام حسین(ع) دارای آثار مثبتی است ادامه داد: همچنان که پیامبراکرم(ص) نیز بعد از هجرت از مکه به مدینه توانست دین اسلام را ترویج دهد، امام حسین (ع) نیز همین مسیر را ادامه دادند.

کارشناس مسائل دینی با اشاره به دلایل عهدشکنی مردمان کوفه در قبال امام حسین(ع) گفت: مردمان کوفه همگی بدعهد نبودند، شیعیان و دوستداران امام حسین(ع) در شرایط بسیار بدی قرار داشتند، حکومت وقت عده‌ای را به شهادت رساند و عده‌ای را زندانی کرد، بنابراین منتظران حقیقی حضرت، کسانی نبودند که امام را تنها بگذارند.

وی ادامه داد: آن افرادی که به عهد خود وفا نکردند و امضاهای خود برای دعوت از امام را پس گرفتند، از کسانی بودند که سیدالشهدا را به‌عنوان امام نمی‌شناختند، بلکه هدفشان از دعوت امام، رسیدن به دنیا و مادیات بود.

میرمهدی اظهار کرد: برای چنین مردمی، رسیدن به آرزوهای دنیوی در حکومت یزید آسان‌تر از حکومت امام حسین(ع) بود، بنابراین سیل تزویر، تهدید و تطمیع حاکم کوفه، آنان را غرق در دنیا کرد و به‌راحتی پشت نوه‌ی گرامی رسول خدا را خالی کردند.

وی شیفته‌ی دنیا بودن خواص آن دوران را از عوامل مهم دشمنی با امام حسین(ع) دانست و خاطرنشان کرد: عمربن‌سعد با آنکه می‌دانست حق با امام حسین(ع) و حکومت بنی امیه فاسد است، اما غرق بودن در رؤیای حکومت ری، او را از به منجلاب کشاند.

انتهای پیام/