شهردار را با معرفت انتخاب کنید!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دیار آفتاب؛ معرفت. بزرگ هدف هر انسان در جای جای زندگی. معرفت، سیاسی دارد ، فرهنگی دارد، اجتماعی دارد و اصلا هر چه هست در عالم، معرفت دارد. باید چشم دل و گوش جان آزاد کرد و پرده ها کنار زد تا یافت این دُرّ بی مثل عالم را.

آری همین پرده هاست که گه گداری آن قدر خوب در وزش بادهای زمانه به رقص در می آیند که چشم به خود مشغول می کنند و نمیگذارند مسیر و هدف روشن و یا همان عهدی که بسته ایم خود نمایی کند.

اصلا چه میگویم و چه ربطی دارد به اینکه شهردار را با معرفت انتخاب کنید، معلوم نیست ادبی مینویسم، سیاسی مینویسم یا که باید فریاد بزنم و بگویم آقایان من شبیه شما نماینده مردم هستم پس شبیه شما که قرار است مردمی انتخاب کنید! من هم مردمی می نویسم.  شاید همین لحظه با خودم میگویم چه چیز سر جای خودش است که نوشته من باشد مثلا باید نوشته منِ خبرنگار پر از افزودها و اظهار کرد ها و اذعان داشت ها باشد اما نیست و شده است شبیه آدم های بی معرفتی که از روی معرفت رفیق هایشان بر صندلی های خاص تکیه زده اند یا در آینده خواهند زد. پس بگذارید که تّکرار تا بحث از دستمان خارج نشود، آقایان و خانم ها لطفا شهردار را با معرفت انتخاب کنید. بگذریم.

نمیدانم برخی آقایان و خانم ها معرفت شناسی را در کلاس عوام پاس کرده اند یا که نه معرفت را خاص آموخته اند برای انتخاب های خاص. نمیدانم معرفت را همان رفیق بازی کوچه بازاری تعریف میکنند یا بر اساس عهدی که با مردم دارند؟

آری همین رفاقت همین رفاقت خانمان سوز، که شده است بلای جان اهل عالم که هر کس از دارو دسته معرفت شناس عوام محور باشد دامنه رفقایش را میبیند و میخواهد END رفیق بازی باشد و چون مثلا در بازه های حساس (مدیونید اگر برداشتتان انتخابات باشد) رفقایش او را خوب دیده اند حالا هم نوبت اوست که برای رفقایش سنگ تمام بگذارد.

همان اول ماجرا هم گفتم معرفت سیاسی دارد ولی نمیدانم بگویم معرفت سیاسی یا سیاست معرفتی و شبیه اهل فلسفه از این دوگانه های خاص ایجاد کنم و تا آخر نوشته سر کارتان بگذارم. شاید بپرسید چرا معرفت سیاسی؟ مگر انتخاب شهردار معرفت سیاسی نیاز دارد و چون تصمیم گیران نمایندگان مردم هستند مگر نه اینکه معرفت مردمی میخواهد. در پاسختان میگویم چرا، معرفت مردمی میخواهد اما چه کنیم در این سرزمین سیاست زده که هر چیز قبل از هر گونه معرفتی معرفت سیاسی میخواهد.

قبل از هر چیز میخواهم که همه با هم تّکرار کنید شهردار را با معرفت انتخاب کنید که بدانید منظور تک تک پاراگراف ها چیست و مقصدش کجاست و البته مرز و فرق بین رفیق بازی و خرج معرفت را بدانید منظورم معرفت به معنای عامش نیست که رفیقی بخواهد به هر شکل شده است کمک های روزهای خاص رفیقش را جبران کند -تکرار میکنم به هر شکلی شده است-، منظورم معرفت به معنای خاصش است، معرفتی که از عهد بر می آید. عهدی که بسته اید با همان هایی که نماینده یشان هستید.

نمی دانم می شود نوشت که معرفت لیست دارد و دوباره دوگانه ساخت که لیست معرفتی یا معرفت لیستی! یا دقیقتر بگویم امید معرفتی یا معرفت امیدی این جا دیگر تعریف معرفت سخت می شود البته نه تعریفش بلکه مرز بین معرفت و رفیق بازی است که نامعلوم و سخت می شود.

اصلا بگذار بگویم معرفت، اخلاق می خواهد، تقوا می خواهد اینکه یادت باشد که هر کسی معرفت نشستن بر هر صندلی ای را ندارد حتی اگر دوستانت از تو بخواهند که معرفت به معنای عام ( همان رفیق بازی کوچه و بازاری) به خرج دهید و فلانی را بنشانید. باز تّکرار کنم شهردار را با معرفت انتخاب کنید.

تمام اسلام سیاست است و تمام سیاستِ اسلام تقواست پس صریح بگویم آقایان و خانم های شورای شهر کلانشهر اراک به دور از سر و صدای رفیق هایتان معرفت مردمی به خرج دهید و هم شهردار را با معرفت انتخاب کنید و هم شهردارِ با معرفت انتخاب کنید.

میلاد ملکی
انتهای پیام/