کانکس های شکسته/ مهر در ضرون، ماه ندارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا و به نقل آسوبان، در حاشیه کلان‌شهرها و یا در مناطق محروم به راحتی می‌توان کودکان کار و یا بازمانده از تحصیل را یافت. در مسیر منطقه ی ضرون در 45 کیلومتری شهرستان کوهدشت که حرکت کنی؛ دانش آموزان محروم از تحصیل را می توانی ببینی.

دانش آموزانی که در کانکس درس می خوانند و به دلیل شرایط نامناسب اقتصادی خانواده و عدم تحصیل در مقاطع بالاتر، کار را به علم ترجیح می‌دهند. این دانش آموزان به علت پایین بودن سطح توسعه اجتماعی و اقتصادی از محرومیت رنج می برند و این خود لزوم ارائه بسته‌های حمایتی به این دانش آموزان را آشکار می سازد.

تحصیل این کودکان در محیط ناامنی صورت می‌گیرد و کانکس‌ها علاوه بر نداشتن تهویه‌ مناسب، وسایل گرمایشی و سرمایشی مناسب برای هر فصل از سال را ندارد. علاوه بر این ملزومات آموزشی‌ و بهداشتی در کانکس‌ها وجود ندارد و دانش‌آموزان در کانکس ها از ماه مهر محروم می شوند.

گرمای کانکس و نیمکت های رنگ و رو رفته دانش آموزان را به ماه مهر پیوند نمی زند. مهر در این جا با فقر همراه است و زرق و برق، فلاش دوربین‌‌، مسؤولان چکش به دست و کولرهای اسپلیت دل دانش آموزان را گرم نمی کند.

پنجره ی کانکس، شکسته است و یک چوب لولای آن را به هم متصل می کند؛ چوبی که حفاظ پنجره است و کلاس را روشن نمی کند.

کودکان در کشورهای فقیر جهان از پیشرفت محروم هستند. این امر به ویژه شامل مناطق روستایی در این کشورها می‌شود. به گزارش یونیسف آلمان، ۱۳۲ میلیون کودک در کشورهای در حال رشد به مدرسه نمی‌روند.

حق تحصیل برای کودکان در بسیاری از کشورهای جهان فقط بر روی کاغذ قرار دارد. "یونیسف" (صندوق کودکان سازمان ملل) شعبه آلمان به مناسبت شصتمین سال تاسیس خود گزارش تازه‌ای در این زمینه منتشر کرده است.

در این گزارش آمده است که در کشورهای رشدیابنده و در حال گذار، بیش از ۱۳۲ میلیون کودک اصلا به مدرسه نمی‌روند. افزون بر آن تقریبا ۴۰ درصد از ۲۰۰ میلیون بیکار در سراسر جهان افراد جوان زیر ۲۵ سال هستند.

یورگن هرئوس، رئیس یونیسف آلمان می‌گوید: «۷۵ درصد کودکان و نوجوانان فقیر در کشورهایی زندگی می‌کنند که در رده متوسط درآمد سرانه قرار دارند». به گفته وی در این کشورها شکاف میان فقر و ثروت همچنان عمیق‌تر می‌شود.

کودکان ضرون علیرغم این که در کانکس درس می خوانند و محل تحصیل و زندگی شان از هیچ استاندارد بهداشتی و ایمنی برخوردار نیست؛ اما درس می خوانند و به امیدهای بلندی چشم دوخته‌ اند و دوست دارند؛ معلم شوند.

انتهای پیام/پ