غبار محرومیت در روستاهای دهگلان/کانکس؛ کلاس درس دانش آموزان روستای « رامول »

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، با توجه به اینکه همه کشورهای دنیا به دنبال توسعه پایدار هستند و هیچ توسعه ای بدون آموزش و پرورش پایدار نیست تحصیل دانش‌آموزان روستایی قصه پر غصه خود را دارد، دانش‌آموزان مناطق روستایی دهگلان باید با به جان خریدن محرومیت‌ها و تحمل سختی‌ها به تحصیل بپردازند.

در اینکه والدین دانش آموزان دوست دارند که فرزندانشان در بهترین مدارس تحصیل کنند، شکی نیست، به خصوص اگر خودشان در دوران تحصیل به دلایل مختلفی نتوانسته باشند در شرایط مناسب به ادامه تحصیل بپردازند، ناخواسته مایلند که بهترین امکانات را برای فرزندانشان در این زمینه فراهم کنند تا به زعم آنها، آینده بچه هایشان به مراتب بهتر از والدینشان باشد.

کمبود امکانات آموزشی در مدرسه، تحصیل در مدارس فرسوده، تخریبی، کانکسی، وجود مدارس دارای قدمت بیش از چند دهه تنها بخشی از مشکلات و سختی‌های پیش ‌رو تحصیل دانش‌آموزان این شهرستان است.

پاسخگو بودن محیط یک مدرسه به نیازهای جسمی و روحی دانش‌آموزان از اصول اولیه و معیارهای اصلی برای ساخت یک فضای آموزشی است و فضای فیزیکی یک مدرسه و ایمنی و بهداشت آن یکی از فاکتورهای تأثیرگذار بر آموزش و پرورش  است.

 
 اگر مدرسه‌ای پیدا شود که استانداردهای تعریف شده و قانونی برای ساخت آن لحاظ نشده باشد یا از نظر امکاناتی مانند آب سالم، سرویس‌های بهداشتی مناسب، تجهیزات آموزشی و پرورشی استاندارد و به طور کلی آنچه برای یک فضای آموزشی لازم و کافی است بهره‌مند نباشد احساس آرامش و امنیت در دانش‌آموزان را از بین برده و ممکن است تمام تلاش‌های انسانی و هزینه‌های صرف شده برای تعلیم و تعلم فرزندان یک جامعه به هدر بروند.

برخی از مدارس شهرستان دهگلان قدمت بسیار بالایی دارند و هرلحظه امکان فروریختن ساختمان مدرسه بر سر دانش‌آموزان وجود دارد.

روستای رامول دهگلان از معدود روستاهای شهرستان دارای مشکلات فضای آموزشی، عمرانی و بهداشت سلامت می باشد که همت مسئولین و ادارات  ذیربط برای حل این مشکلات ضروری است.

تحصیل در کانکس را یک راه اجباری و یک گزینه از سر ناچاری و البته یک اقدام با چشم‌اندازی بد که نابسامانی‌ها را به رخ می‌کشد است، با این‌ حال وجود کانکس در برخی نقاط همچنان فرصتی مغتنم برای درس خواندن است.

مشکل آموزشی روستای رامول

خبرنگارما در جریان مشکلات آموزشی و تحصیل دانش آموزان دراخل کانکس قرار گرفت.

 
یکی ازهالی روستای رامول با اشاره به ادامه تحصیل دانش آموزان روستا در کانکس گفت: با توجه به تخریبی بودن مدرسه و غیر قابل استفاده برای ادامه تحصیل دانش آموزان مجبورند در کانکس ادامه تحصیل دهند.

وی در ادامه گفت: از اداره کل نوسازی مدارس، اداره کل آموزش و پرورش استان و شهرستان و خیرین انتظار داریم که جهت حل مشکل این روستا ما را مساعدت نمایند.

هر چند تنها روستای رامول نبود که دانش آموزانش از مدرسه کانکسی استفاده می کنند دانش آموزان روستای کچیگرد هم داخل کانکس به تحصیل ادامه می دهند

 
با توجه  به اینکه مدیر قبلی آموزش و پرورش روز در 24 بهمن 96 در گفتگو با خبرنگار ما اظهار داشت: با توجه به غیر قابل استفاده بودن مدرسه روستای کچیگرد در حال حاضر این کانکس جوابگوی ادامه تحصیل این دانش آموزان می باشد اما اولویت ما احداث مدرسه و خارج کردن مدرسه از حالت کانکسی است.

متسفانه در 12 مهر97 شاهد نگرانی مردم روستا کچیگرد از وضعیت مدرسه فرزندانشان که هنوزهم کانکسی است قرار گرفتیم
سوال اینجاست که چرا دانش‌آموزان برخی روستای شهرستان دهگلان هنوز "داخل کانکس" درس می‌خوانند تاکی باید در شهرستان دهگلان کمبود مدارس داشته باشیم  و دانش اموزان روستاهای محروم با این مشکلات دست و پنجه نرم کنند.

نمونه کوچکی از بی توجهی به مسئولیت های اجتماعی است که باعث شده غبار محرومیت در جای جای این روستا نمایان شود و در فقدان امکانات رفاهی و حتی آموزشی ، مهاجرت اهالی روستا به شهرها تسریع شود.

جای تاسف دارد در شهرستانی که با وجود کشاورزی غنی و برداشت هزاران تن گندم، سیب زمینی و دیگر محصولات هنوز در روستاهای محروم آن دانش آموزان که جزوآینده سازان منطقه باشند در داخل کانکس ادامه تحصیل دهند.

نبود امکانات آموزشی در بعضی روستاها و نیز تحصیل دانش آموزان در مدارس کانکسی موجب بازماندن برخی دانش آموزان از تحصیل و یا مهاجرت آنها به شهرها شده که توجه بیشتر مسئولان را در این زمینه می طلبد.

انتهای پیام/