مرگ تدریجی آثار تاریخی در هرمزگان/میراث فرهنگی اعتباری برای خرید حمام گپ ندارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛ معماری به عنوان بخشی از هویت جوامع در ادوار مختلف فرهنگ و تمدن هر نسل را به نمایش می گذارد به طوری که دوام آن در روزگار پس از خود مانند شناسنامه ای از تاریخ، فرهنگ و هویت یک ملت است؛آثار معماری بر جای مانده از گذشتگان به عنوان میراث فرهنگی هر منطقه انتقال دهنده پیام نسل ها به آیندگان بوده و با رجوع به ابنیه های تاریخی سبک و سیاق زندگی و فرهنگ گذشتگان را می توان مشاهده کرد.

بدیهی است که آثار تاریخی با گذر زمان نیازمند تغییراتی در جهت سازگاری با روند زندگی جدید بوده ولی این تغییرات نباید ضربه ای مهلک به اصالت ساختار قبلی آن وارد کند چرا که کالبد پیشین در برگیرنده بخشی از هویت تاریخی آن بوده که تکرار ناپذیر است.
حمام گپ، یکی از آثار تاریخی شهر بندرعباس بوده که متاسفانه بر اثر گذر زمان بخش اعظمی از این بنا تخریب شده و با گذر از کنار آن نشانه ای از آثار تاریخیش مشاهده نمی شود چرا که این حمام تاریخی ذر پایین تر از سطح زمین ساخته شده است.
این حمام که در زمان دوره قاجاریه یکی ار بزرگترین حمام های شهر محسوب می شد اکنون به متروکه ای تبدیل شده که اجازه هیچ گونه دید و بازدید از آن وجود ندارد و فاقد نگهبان بوده و اداره کل میراث و فرهنگی هرمزگان هرزگاهی به آن سرکشی می کند.

حمام گپ، اثری به جا مانده از دوران قاجاریه
عباس نوروزی، معاون اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری هرمزگان در گفتگو با خبرنگار هرمز با اشاره به اینکه حمام گپ یکی از بزرگترین حمام های شهر در زمان قاجار بوده است، اظهار کرد: این حمام از دو قسمت زنانه و مردانه تشکیل شده که از اوخر دوره قاجاریه تا زمان پهلوی(دهه 50 ) از آن استفاده می شد.

معاون اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری هرمزگان تصریح کرد: حمام گپ در دوره پهلوی دوم با راه اندازی لوله کشی شهری در بندرعباس به تاسیسات لوله کشی مجهز شده که بخش هایی از آن به صورت سنتی و بخش هایی نیز از دوش استفاده می شد.
نوروزی با بیان اینکه حمام گپ همانند حمام گله داری دارای سبک و سیاق قدیمی است، عنوان کرد: فضای معماری این حمام مانند سایر حمام‌های دیگر نواحی کویر مرکزی دارای فضاهای بینه، سر بینه،میاندر و خزینه است و مصالح به کار رفته در آن سنگ، آجربا ملات ساروج، گچ و کوبیده گچ است.

وی با بیان اینکه این حمام تنها تا دهه 50 مورد استفاده قرار گرفته است، بیان کرد: این حمام به دلیل پایین بوده از سطح زمین به مرور زمان با قرار گرفتن اشیا مختلف روی آن زیر زمین مدفون می شود.

معاون اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری هرمزگان افزود: در سال 1381 شخصی به نام سایبانی وجود این اثر تاریخی را به سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری هرمزگان اعلام می کند و در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شماره ثبت ۶۴۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

نوروزی با بیان اینکه این حمام مالک شخصی دارد، تصریح کرد: در سال 1382 بخشی از این اثر مرمت شده و سایبان بر روی آن نصب شده و اصطحکام بخشی صورت گرفته و منتظر تعیین تکلیف شدن آن هستیم.

وی افزود: به دلیل بهای بالای این اثر همت والای مسئولین استان را می طلبد تا با همکاری بخش خصوصی بتوان این اثر تاریخی را از مالک آن خریداری کرد و اصالت این بنا حفظ شود.

امید است که این بنای تاریخی هر چه زودتر تعیین تکلیف شود و عاقبتی مانند خانه احمدی که با دار بودن مالک شخصی آن اثر تاریخی را تخریب از آثار ملی در آورده شده گربان گیر حمام گپ بندرعباس نشود.

انتهای پیام/